Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019

"Εὐαγγελίζου γῆ χαρὰν μεγάλην"


                             ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ



Ἀριθ. Πρωτ.: 350 Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 25Μαρτίου 2019


ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 217η


ΘΕΜΑ: «Εὐαγγελίζου γῆ χαρὰν μεγάλην....


Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,
-Α-
Μεγάλη ἡ σημερινή, διπλῆ γιορτή. “Γιορτάζει ἡ Παναγιά, γιορτάζει κι’ ἡ Πατρίδα”. Ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου καὶ ἡ Ἔναρξη τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 εἶναι δυὸ γιορτές, ἄρρηκτα συνδεδεμένες στὴν Ἱστορία καὶ στὴν συνείδηση τοῦ Ἐλληνικοῦ Ἔθνους. Γιατὶ ὁ Ἑλληνισμός, σὰν συνέχεια τῆς βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας, ἦταν πάντοτε ἑνωμένος σφικτὰ μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Πίστη. Μαζὶ συμπορεύτηκαν στὰ 400 καὶ 500 χρόνια τῆς τουρκικῆς τυραννίας. Καὶ ὅλοι, ὅσοι βαθειὰ μελετοῦν τὴν Ἱστορία, παραδέχονται ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὑπῆρξε ἡ τροφὸς καὶ ἡ φρουρὸς τοῦ Ἔθνους, σὲ κείνους τοὺς δίσεκτους καιρούς.
-Β-
Ἔτσι, δὲν εἶναι καθόλου παράξενο, ὅτι ἀνήμερα τῆς γιορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, κηρύχθηκε ἡ Ἐπανάσταση κατὰ τῶν Τούρκων, καὶ μάλιστα στὴν Ἁγία Λαύρα, στὸ Μοναστήρι τῆς Παναγίας. Κι’ ἦταν πέρα γιὰ πέρα ἀληθινὸς ὁ λόγος τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ, τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, ὅταν - μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση – μιλῶντας στοὺς μαθητές, στὴν Πνύκα, εἶπε ὅτι, “ὅταν πιάσαμε τὰ ἄρματα, εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ Πίστεως κι’ ὕστερα ὑπὲρ Πατρίδος”. Ὁ ἴδιος δὲ ὁ Κολοκοτρώνης ἔδωσε τὸ στίγμα τῆς πίστεως τῶν Ἑλλήνων, στὴν ἀρχὴ τῆς Ἐπαναστάσεως. Μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας, στὸ Χρυσοβίτσι τῆς Ἀρκαδίας, γονατιστὸς καὶ μὲ δάκρυα στὰ μάτια, παρακάλεσε καὶ εἶπε : “Παναγία μου, βοήθησε καὶ τούτη τὴ φορὰ τοὺς Ἕλληνες νὰ ψυχωθοῦνε”. Κι’ ὕστερα, μὲ γαληνεμένη τὴν ψυχή του, εἶπε τὸν περίφημο αὐτὸ λόγο : “Ὁ Θεὸς ἔβαλε τὴν ὑπογραφή Του γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν τὴν παίρνει πίσω”!
-Γ-
Μ’ αὐτὴ τὴν πίστη στὸν Θεὸ καὶ κάτω ἀπὸ τὴν σκέπη τῆς Θεοτόκου, ξεκίνησαν οἱ Ἕλληνες τὸν τιτάνιο ἀγῶνα τῆς παλιγγενεσίας. Καὶ παρὰ τὶς πολλὲς καὶ ποικίλες ἀντιξοότητες, κατάφεραν νὰ ἐλευθερώσουν ἕνα μικρὸ τμῆμα τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ φτιάξουν τὸ πρῶτο Ἑλληνικὸ κράτος, νικῶντας τὴν πανίσχυρη Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία. Αὐτὴ τὴν μικρὴ Ἑλλάδα, ἕναν αἰῶνα ἀργότερα πέτυχαν νὰ τὴν ὑπερδιπλασιάσουν, πάντοτε μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν εὐλογία τῆς Παναγίας.
-Δ-
Ὅμως, τώρα φυσᾶνε ἄνεμοι ἀθεΐας καὶ ἀπιστίας στὴν εὐλογημένη Πατρίδα μας. Ἐπίμονες φωνὲς καὶ προσπάθειες, ἐπιδιώκουν νὰ σπρώξουν στὸ περιθώριο τῆς ἐθνικῆς ζωῆς τὴν Ἐκκλησία. Μιλᾶνε κάποιοι γιὰ “οὐδετερόθρησκο κράτος”. Καὶ θέλουν νὰ ἀπαλείψουν ἀπὸ τὸ Σύνταγμα τὴν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τῆς Ἁγίας Τριάδος, πέρα ἀπὸ τοὺς ὅσους ἀντιχριστιανικοὺς νόμους ἔχουν ψηφισθῆ. Ἡ Ἑλλάδα “οὐδετερόθρησκο κράτος” ; Ἡ Ἑλλάδα, ποὺ μὲ τὴν δύναμη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐλευθερώθηκε, νὰ γίνῃ τώρα “οὐδετερόθρησκο κράτος” ; Ποιοὶ εἶστε ἐσεῖς, οἱ ἀσήμαντοι ἄνθρωποι ποὺ κάνετε τέτοιες εἰσηγήσεις σ’ ἕνα λαό, ποὺ εἶναι ζυμωμένος μὲ τὴν θρησκεία του ; Ποιοὶ εἶστε ἐσεῖς, ποὺ μιλᾶτε τάχα ἐν ὀνόματι τῆς ἐξουσίας καὶ θέλετε νὰ μεταθέσετε “ὅρια ἅ ἔθεντο οἱ πατέρες μας”. Ποιοὶ εἶστε σεῖς, ποὺ θέλετε νὰ κάνετε ἄθρησκη τὴν Ἑλλάδα, τὴν Χώρα τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Ἡρώων ;
-Ε-
Ἀκοῦστε το, λοιπόν, καὶ βάλτε το καλὰ στὸ μυαλό σας. Εἶστε πρόσκαιροι ἄρχοντες, ἐνῷ ὁ Χριστὸς εἶναι αἰώνιος καὶ μένει εἰς αἰῶνας αἰώνων. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἀνίκητη. Ἡ πίστη εἶναι ριζωμένη βαθειὰ στὶς καρδιές. Ὅ,τι καὶ ἄν κάνετε, τίποτε δὲν θὰ πετύχετε, παρὰ μόνο νὰ ντροπιαστῆτε καὶ νὰ γίνετε καταγέλαστοι.
Γι’ αὐτό, ἀδελφοί μου, ψηλὰ οἱ καρδιές. Τὰ σύννεφα τῆς κακίας γρήγορα θὰ διαλυθοῦν. Καὶ θὰ λάμψῃ λαμπρότερος ὁ Ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης, ὁ Χριστός. Θαρσεῖτε. Ἀνδρίζεσθε. Κραταιοῦσθε. Χρόνια πολλὰ σὲ ὅλους, ἅγια, εὐλογημένα. “Εὐαγγελίζου γῆ χαρὰν μεγάλην”.

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ







"Δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβιβασθῶ"








Ὅσο θὰ ζῶ καὶ θὰ ἀναπνέω θὰ λέω αὐτὲς 

τὶς δύο ἀλήθειες :

Εἰς τὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐγχωρεῖ

 συγκατάβασις” καὶ εἰς τὰ Ἔθνικὰ Θέματα

 δὲν ἐπιτρέπεται ἀπολύτως κανένας 

συμβιβασμός ”.


Κήρυγμα Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, 

Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΟΥ

τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας

(Ἱερὸς Ναὸς Ἁγ. Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ Κονίτσης 

17.3.2019)



Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας σήμερα. Τὸν 8ο αἰώνα μ.Χ. ἡ Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία συνταράχτηκε, περισσότερο ἀπὸ ἕνα αἰώνα, ἀπὸ τὴν μεγάλη αἵρεση τῆς Εἰκονομαχίας. Ξεκίνησε τὸ 726 μ.Χ καὶ τελείωσε τὸ 843 μ.Χ., ὅταν πέθανε ὁ αὐτοκράτωρ Θεόφιλος καὶ ἀνέλαβε ἡ εὐσεβὴς αὐτοκράτειρα Θεοδώρα. Τὸ γεγονὸς τῆς ἀναστηλώσεως τῶν εἰκόνων ἀπὸ τὴν Θεοδώρα ἑορτάζουμε σήμερα, τῆς ὁποίας τὸ ἱερὸ λείψανο εἶναι θησαυρισμένο στὴ νῆσο τῆς Κερκύρας.
Ὁ Αὐτοκράτωρ ὁ Λέων ὁ Γ΄ ὁ Ἴσαυρος ὅταν κήρυξε τὴν καθαίρεση τῶν εἰκόνων ἀπὸ τοὺς ναοὺς κατ’ ἀρχήν, δὲν εἶχε ὑπολογίσει τὴν μεγάλη ἀντίδραση ποὺ θὰ ἔβρισκε. Ἔτσι, λοιπόν, ὅταν τὸ κῦμα αὐτὸ τῆς ἀντιδράσεως ἐναντίον τῶν αὐτοκρατορικῶν ἀποφάσεων, ἄρχισε νὰ αὐξάνει καὶ νὰ γιγαντώνεται, ἀποφάσισε τὸ 730 νὰ συγκαλέσει μία εὑρεία σύσκεψη. Ὄχι, βέβαια, γιὰ νὰ ζητήσει τὶς γνῶμες αὐτῶν ποὺ θὰ μετεῖχαν μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Πατριάρχη Γερμανὸ τὸν Α΄, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐπιβάλλει τὶς ἀπόψεις του. Τότε, λοιπόν, ὁ Πατριάρχης, ὅταν εἶδε τὴν διάθεση ποὺ εἶχε ὁ Λέων ὁ αὐτοκράτωρ γιὰ νὰ ἐπιβάλλει τὴν εἰκονομαχία, ἔβγαλε τὸ ὡμοφόριό του, τὸ ἐναπέθεσε στὴν Ἁγία Τράπεζα καὶ εἶπε : “Μοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ καινοτομήσω εἰς τὰ τῆς πίστεως”. Καὶ σηκώθηκε καὶ ἔφυγε.
Στὴν μακραίωνη ἱστορία της ἡ Ἐκκλησία ἡ Ὀρθόδοξη, παρὰ τὶς κάποιες διακυμάνσεις συμπορεύθηκε μὲ τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων. Οἱ χαρὲς τοῦ Ἔθνους ἦταν καὶ χαρές της. Οἱ λῦπες, λῦπες της. Οἱ ἐπιτυχίες, οἱ ἀποτυχίες ὅλα αὐτὰ ἦταν μέσα καὶ στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Γιατὶ Ἐκκλησία καὶ Κράτος ἦταν ἕνα πρᾶγμα. Ὁ ἴδιος λαὸς ἦταν. Καὶ αὐτό, παρὰ τὸ ὅτι σήμερα κάποιοι εὐαγγελίζονται καινούργια συστήματα, ποὺ δὲν θέλουν τὴν Ἐκκλησία στὸ προσκήνιο, ἀλλὰ νὰ τὴν βάλουν στὴν ἄκρη, αὐτὴ ἡ συμπόρευση ὅμως συνεχίζεται. Καὶ διαπιστώνεται ἡ πρακτικὴ αὐτὴ μὲ τὸ γεῦμα ποὺ παρατίθεται σήμερα ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας πρὸς τὰ μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, καὶ ποὺ ἐπαναλαμβάνεται σχεδὸν κάθε χρόνο.
Εἶναι λοιπόν, ἴδια ἡ πορεία τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴν πορεία τοῦ Ἔθνους. Γι’ αὐτὸ καὶ ἐγώ, προσωπικῶς, ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν μου πάντοτε αὐτὸ ποὺ ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος ἐκ τῶν προκατόχων μου καὶ μετέπειτα Ἀρχιεπίσκοπος Σπυρίδων, ὅτι “δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχει ζήτημα ποὺ ἀπασχολεῖ τὸν λαὸ καὶ νὰ μὴν ἐνδιαφέρει τὴν Ἐκκλησία”, ἀνησυχῶ σφόδρα, σφοδρότατα ἀνησυχῶ καὶ γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα, ἀκολουθώντας ἐν προκειμένῳ τὰ βήματα τοῦ μεγάλου καὶ ἁγίου προκατόχου μου Μητροπολίτου Σεβαστιανοῦ. Ἔτσι, λοιπόν, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἔνιωσα μέσα μου κυριολεκτικὰ ἕνα σεισμό. Τεκτονικὸ σεισμό. Πότε ; Ὅταν τὸν Ἰανουάριο ποὺ μᾶς πέρασε, μετὰ τὸ μεγαλειῶδες ἐκεῖνο συλλαλητήριο ποὺ ἔγινε στὴν Ἀθήνα, ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, ὁ ὁποῖος μέχρι τότε “ὡς κύμβαλον ἀλαλάζον” (Α΄Κορ. ΙΓ΄1) δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ μιλοῦσε γιὰ τὴν Μακεδονία τὴν μία καὶ μοναδική, ἡ ὁποία εἶναι δική μας, ἡ ἑλληνικὴ Μακεδονία, ὅταν λοιπόν, ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας ἀρνήθηκε τὴν ἐπιτροπὴ ποὺ πῆγε νὰ τοῦ ἐπιδώσει τὸ ψήφισμα ( δηλ. περιφρόνησε μὲ τὸν πλέον σκαιὸ τρόπο αὐτὸν τὸν λαὸ ποὺ εἶχε συγκεντρωθεῖ ἀπ’ ὅλα τὰ διαμερίσματα τῆς χώρας) καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο ἐπεκύρωσε τὴν ἐπαίσχυντη συμφωνία τῶν Πρεσπῶν μὲ τὴν ὑπογραφή του καὶ ἀπὸ ἐκείνη τὴν στιγμὴ ἀκολούθησε ἡ “ἐκκοφαντικὴ σιωπὴ”τοῦ Προέδρου, πλέον, μετὰ ἀπὸ αὐτά, ἡ Ἀρχιερατική μου συνείδησις μοῦ ἐπέβαλε νὰ μὴ μετάσχω στὶς ἐκδηλώσεις γιὰ τὰ ἐλευθέρια τῆς Κονίτσης (24.2.2019) ἐφ’ ὅσον θὰ παρίστατο καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας. Καὶ τὸ διατύπωσα γραπτῶς στὸν κ. Δήμαρχο. Δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβιβασθῶ. Διότι θὰ ἐπρόδιδα τὴν θέση μου καὶ τὸ ἀξίωμά μου. Καὶ γιὰ ἕναν ἐπὶ πλέον λόγο ἀρνήθηκα. Διότι φοβοῦμαι ὅτι μετὰ τὸ λεγόμενο “Μακεδονικό”, ἡ Πολιτεία θὰ ἀσχοληθεῖ καὶ μὲ τὸ λεγόμενο “Ἀλβανικό”. Καὶ ἄν δώσει τὴν λύση ποὺ ἔδωσε στὸ “Μακεδονικό”, καλύτερα νὰ τ’ ἀφήσει ἐκεῖ ποὺ εἶναι. Διότι τὰ μηνύματα ποὺ ἔρχονται ἀπὸ “μέσα”, ἀπὸ τὴν γειτονικὴ χώρα, εἶναι πάρα πολὺ ἀνησυχητικά. Ἔτσι, λοιπόν, δὲν μετεῖχα σὲ καμία ἀπὸ τὶς ἐκδηλώσεις. Κι’ αὐτὸ γιατὶ ἔχω συνηθίσει νὰ μὴν συμβιβάζομαι μὲ τὴν συνείδησή μου. Μὲ τίποτε. Ἐδῶ διακονῶ τὴν Ἐπαρχία 52 ὁλόκληρα χρόνια. Πολλοὶ ἀπὸ ἐσᾶς, ὅταν ἦλθα ἐδῶ, ὡς νεαρός, λαϊκὸς ἱεροκήρυξ, δὲν εἴχατε γεννηθεῖ, καὶ ἄλλοι ἤσασταν μικρά παιδιά - βλέπω κανὰ δυὸ ἐδῶ μπροστά. Νέος ἦλθα καὶ τώρα βρίσκομαι στὸ βαθὺ γῆρας περπατώντας στὸ 81ον ἔτος τῆς ἡλικίας μου. Τὸ ἔχω πεῖ καὶ ἄλλοτε, θὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ τώρα. Ἐδῶ δὲν ἦλθα νὰ κάνω καριέρα. Ἄν ἤθελα νὰ κάνω καριέρα θὰ τὴν ἔκανα ἐκεῖ ποὺ ἤμουνα, στὴν Ἀθήνα, ποὺ εἶναι καὶ εὐκολότερο νὰ τὸ κάνω. Ἐδῶ ἦλθα διότι ἀγαπῶ τὸν Χριστόν, ἀγαπῶ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἀγαπῶ καὶ πονῶ τὸν αἱματόβρεχτο αὐτὸ τόπο. Καὶ εἶπα θὰ δώσω τὴν ζωή μου, τὶς μικρές, τὶς ἐλάχιστες δυνάμεις ποὺ ἔχω, γιὰ νὰ ὑπηρετήσω αὐτὸν τὸν τόπο καὶ αὐτὸν τὸν λαό. Καὶ ἡ συνείδησίς μου μὲ πληροφορεῖ ὅτι σ’ αὐτὴν τὴν ὑπερπεντηκονταετία ἔκανα ὅ,τι μποροῦσα καὶ γιὰ τὴν πνευματικὴ καλλιέργεια τοῦ λαοῦ μας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὰ καλῶς νοούμενα συμφέροντά τους, ἐρχόμενος πολλὲς φορὲς σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς ἑκάστοτε κυβερνώντας. Συμβιβασμούς, ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἔχω κάνει, δὲν κάνω καὶ μὲ τὴν Χάρη τοῦ Χριστοῦ, ὅσο καιρὸ ἐπιτρέψει νὰ ζήσω, δὲν θὰ κάνω. Ἔτσι, λοιπόν, μὲ αὐτὲς τὶς προϋποθέσεις, μπορῶ μὲ τὸ μέτωπο ψηλά, καὶ μὲ τὴν καρδιά μου ἀπηλλαγμένη ἀπὸ μικρότητες, χωρὶς νὰ περιμένω εὔσημα ἀπὸ κανέναν, ΄καὶ θὰ σᾶς πῶ καὶ κάτι τώρα, δὲν ἔχω διατεταγμένα δημοσιεύματα ὑπὲρ τῆς ἐλαχιστότητός μου. Δὲν τὸ ἔχω κάνει αὐτὸ μέχρι τώρα. Καὶ κάποιες φορὲς ποὺ ἔγιναν τέτοιες ἀπόπειρες εἶδαν τὴν πόρτα τῆς ἐξόδου. Δὲν ἦλθα λοιπὸν γιὰ ν’ ἀκούσω “μπράβο καὶ ζήτω”. Αὐτὸ θὰ μοῦ τὸ πεῖ ὁ Θεὸς ἄν τὸ κρίνει, ὅταν θὰ μὲ καλέσει ἐπάνω. Ἔτσι λοιπόν, μ’ αὐτὲς τὶς προϋποθέσεις μπορῶ νὰ λέω σὲ ὅλους - ἁπαξάπαντες σὲ ὅλους - ὅτι α) “Εἰς τὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐγχωρεῖ συγκατάβασις”. Δὲν κάνουμε ἐκπτώσεις στὰ θέματα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Καμία ἔκπτωση. Καὶ β) Εἰς τὰ τοῦ Ἔθνους δὲν ἐπιτρέπεται κανένας συμβιβασμός. Κάποιοι ἴσως ἔχουν κάποιες ἄλλες ἀπόψεις. Δικαίωμά τους νὰ τὶς ἔχουν . Ὅμως, ἐγὼ ὅσο θὰ ζῶ καὶ θὰ ἀναπνέω θὰ λέω αὐτὲς τὶς δύο ἀλήθειες : “Εἰς τὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐγχωρεῖ συγκατάβασις” καὶ εἰς τὰ Ἔθνικὰ Θέματα δὲν ἐπιτρέπεται ἀπολύτως κανένας συμβιβασμός. Τελεία καὶ παῦλα.

Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2019

Φωτοβολίδες περὶ Ἐγωϊσμοῦ 1ο


Προσευχητικὲς Νύξεις


ΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΜΕ

μὲ τὴν Εὐχὴ 
 
τοῦ Ὁσίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου



 
«Κύριε καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου,

πνεῦμα ἀργίας, περιεργείας, φιλαρχίας

 καὶ ἀργολογίας 
 
μή μοι δῷς.

Πνεῦμα δὲ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης,
 
ὑπομονῆς καὶ ἀγάπης χάρισαί μοι τῷ σῷ 

δούλῳ.

Ναί, Κύριε, Βασιλεῦ,
 
δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν τὰ ἐμὰ πταίσματα,

καὶ μὴ κατακρίνειν τὸν ἀδελφόν μου,
 
ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. 

Ἀμήν».


Ἑρμηνεία

«Κύριε καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου,

μὴν ἐπιτρέψεις νὰ μὲ κυριεύσει τὸ πνεῦμα τῆς
 ἀργίας,

τῆς περιέργειας, τῆς φιλαρχίας, καὶ τῆς 
ἀργολογίας.

Χάρισε Ἐσύ σὲ μένα, τὸν τιποτένιο δοῦλο
 Σου,

πνεῦμα σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης,

ὑπομονῆς καὶ ἀγάπης.

Ναὶ, Κύριε, καὶ Βασιλιά μου,

δῶσε μου τὸ χάρισμα

νὰ βλέπω μόνο τὶς δικές μου ἁμαρτίες καὶ τὰ
 λάθη μου
,
καὶ νὰ μὴν κατακρίνω τὸν ἀδελφό μου,

διότι Ἐσύ εἶσαι ἄξιος κάθε τιμῆς καὶ 
δοξολογίας

στοὺς ἀτελεύτητους αἰῶνες. Ἀμήν».


Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2019

Ἁγιογραφικὴ μελέτη μηνὸς Μαρτίου

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΑ
ΜΑΡΤΙΟΥ

1.Ματθ.ΚΖ(27)11-14
2. Ματθ. ΚΖ΄ 15-21
3. Ματθ. ΚΖ΄ 22-26
4. Ματθ. ΚΖ΄ 27-31
5. Ματθ. ΚΖ΄ 32-37
6. Ματθ. ΚΖ΄ 38-44
7. Ματθ. ΚΖ΄45-50
8. Ματθ. ΚΖ΄51-53
9.Ματθ. ΚΖ΄ 54-56
10. Ματθ. ΚΖ΄57-61
11.Ματθ. ΚΖ΄ 62-66
12.Ματθ. ΚΗ΄(28)1-7
13. Ματθ. ΚΗ΄ 8-10
14. Ματθ. ΚΗ΄ 11-15
15. Ματθ. ΚΗ΄ 16-20
16. Μάρκου Α΄(1)1-5
17. Μάρκ. Α΄ 6-8
18. Μάρκ. Α΄ 9-11
19. Μάρκ. Α΄ 12-13
20. Μάρκ. Α΄ 14-15
21. Μάρκ. Α΄ 16-20
22. Μάρκ. Α΄ 21-22
23. Μάρκ. Α΄ 23-28
24. Μάρκ. Α΄ 29-34
25. Μάρκ. Α΄ 35-39
26. Μάρκ. Α΄ 40-45
27. Μάρκ. Β΄(2) 1-5
28. Μάρκ. Β΄ 6-12
29. Μάρκ. Β΄ 13-17
30. Μάρκ. Β΄ 18-20
31. Μάρκ. Β΄ 21-22



Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019

Ἁγιογραφικὴ μελέτη Μηνὸς Φεβρουαρίου




ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

1.Ματθ.ΚΔ΄(24)45-51
2. Ματθ. ΚΕ΄(25) 1-6
3. Ματθ. ΚΕ΄ 7-13
4. Ματθ. ΚΕ΄ 14-19
5. Ματθ. ΚΕ΄ 20-30
6. Ματθ. ΚΕ΄ 31-33
7. Ματθ. ΚΕ΄34-40
8. Ματθ. ΚΕ΄41-46
9.Ματθ. ΚΣΤ΄(26)1-5
10. Ματθ. ΚΣΤ ΄ 6-13
11.Ματθ. ΚΣΤ΄ 14-16
12. Ματθ. ΚΣΤ΄17-19
13. Ματθ. ΚΣΤ΄20-25
14. Ματθ. ΚΣΤ΄26-29
15. Ματθ. ΚΣΤ΄30-32
 16. Ματθ. ΚΣΤ΄ 33-35
17. Ματθ. ΚΣΤ΄ 36-39
18. Ματθ. ΚΣΤ΄ 40-42
19. Ματθ. ΚΣΤ΄ 43-46
20. Ματθ. ΚΣΤ΄ 47-50
21. Ματθ. ΚΣΤ΄ 51-54
22. Ματθ. ΚΣΤ΄ 55-56
23. Ματθ. ΚΣΤ΄ 57-64
24. Ματθ. ΚΣΤ΄ 65-68
25. Ματθ. ΚΣΤ΄ 69-75
26. Ματθ. ΚΖ΄ 1-2
27. Ματθ. ΚΖ΄ 3-5
28. Ματθ. ΚΖ΄ 6-10

Φωτοβολίδες :Περὶ ἐλπίδας 3ο


Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2019

Ἀπάντηση σὲ σκοταδιστὲς



ΑΠΑΝΤΗΣΗ 
 

ΣΕ    ΣΚΟΤΑΔΙΣΤΕΣ





  • Τὶ εἶστε ἐσεῖς, ποὺ θέλετε νὰ μᾶς πεῖτε

τὶ νὰ πιστεύουμε,

πῶς νὰ σκεφτόμαστε,

πῶς νὰ ζοῦμε ;



  • Τὶ εἶστε ἐσεῖς, ποὺ θέλετε νὰ μᾶς πεῖτε

τὶ νὰ θεωροῦμε ἠθικὸ καὶ τὶ ἀνήθικο,

τὶ σωστὸ καὶ τὶ λανθασμένο,

τὶ δίκαιο καὶ τὶ ἄδικο,

τὶ λογικὸ καὶ τὶ παράλογο,

τὶ ὡραῖο καὶ τὶ ἄσχημο ;



  • Ἐμεῖς εἴμαστε Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ

καὶ Ἕλληνες.




  • Καὶ ὁδηγό μας ἔχουμε τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ 

    καὶ τὴν ἐθνική μας Ἱστορία.



  • Ὑποδείγματα , ποὺ μᾶς ἐμπνέουν ἀγῶνα γιὰ μίμηση,

     ἔχουμε

τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό,

τὴν Παναγία Μητέρα μας,

τοὺς Ἁγίους μας 


καὶ τοὺς ἥρωες τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους.

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019

Ἑορτάστηκε ἡ μάχη τῆς Κονίτσης (1947)










Νὰ φυλάξουμε ὄχι μόνο τὴν Ὀρθοδοξία, ἀλλὰ νὰ φυλάξουμε καὶ τὴν Ἑλλάδα μας”.

Χαιρετισμὸς Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΟΥ
στὴν Ἐπέτειο τῆς Μάχης τῆς Κονίτσης (1947)
(Μητροπολιτικὸς Ναὸς Ἁγ. Νικολάου Κονίτσης 13.1.2019)


Πέρασαν, ἤδη, 72 χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ ἡ ἀκριτικὴ Κόνιτσα δέχθηκε ἀναπάντεχα τὴν ἐπίθεση τῶν κομμουνιστικῶν ὁρδῶν. Αὐτὲς οἱ ὁρδές, εἴχανε ἀργηγὸ τὸν Μᾶρκο Βαφειάδη, καὶ ἡ ἐπίθεση ἔγινε ἀνήμερα τῶν Χριστουγέννων τοῦ 1947. Πέρασαν 72 χρόνια, καὶ τὰ πράγματα δείχνουν, σὰν νὰ τὰ ἔχουμε ξεχάσει, τουλάχιστον οἱ παλαιοτέροι αὐτὰ τὰ γεγονότα.. Ἐνῷ οἱ νεώτεροι παντελῶς τὰ ἀγνοοῦν.
Μετὰ τὴν λήξη τοῦ καταστροφικοῦ Συμμοριτοπολέμου, οἱ Ἕλληνες εἶχαν πιστεύσει ὅτι ἡ Ἑλλάδα δὲν θ’ ἀντιμετώπιζε ξανὰ τέτοια λαίλαπα. Γιατὶ ἡ κομμουνιστικὴ ἀνταρσία, ἦλθε γιὰ ν’ ἀποτελειώσει ὅσα ἐρείπια εἶχαν ἀφήσει πίσω τους οἱ Γερμανοὶ καὶ οἱ Ἰταλοί, ἀλλὰ καὶ οἱ Βούλγαροι, παρακαλῶ, ποὺ δὲν πρέπει νὰ τὸ ξεχνᾶμε καὶ αὐτό, ποὺ ἐπὶ τριάμισι χρόνια (1941-44) κατέστρεψαν τὴν χώρα καὶ ἄνοιξαν ἀναρίθμητους τάφους γενναίων παλληκαριῶν, ἀθώων πολιτῶν καὶ μικρῶν παιδιῶν. Ὅμως, οἱ Ἕλληνες εἶχαν κάνει λάθος. Γιατὶ δὲν ἦταν μόνον τὰ ἀπαισίας μνήμης Δεκεμβριανά, τοῦ 1944, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν ὁποίων δεκάδες χιλιάδες πολιτῶν ἐσφαγιάσθησαν ἀγρίως ἀπὸ τὶς ἐξεγερμένες ἐκεῖνες κομμουνιστικὲς ὁρδές, καὶ βρῆκαν μαρτυρικὸ θάνατο, ἦταν προπαντὸς ὁ συμμοριτοπόλεμος (ἐμεῖς ἔτσι ἔχουμε μάθει νὰ τὸν λέμε, ἔτσι τὸν λέμε καὶ ἔτσι θὰ τὸν λέμε. Συμβιβασμοὺς μὲ τὴν συνείδησή μας δὲν κάνουμε).
Ὁ Συμμοριτοπόλεμος, λοιπόν. Αὐτὸς ποὺ ἐπίσης ἄνοιξε μυριάδες τάφους ποὺ κατέστρεψε τὴν ὕπαιθρο καὶ ἅρπαξε βίαια ἀπὸ τὴν ἀγκαλιὰ τῶν μανάδων τους 28.000 ἑλληνόπουλα καὶ τὰ ὁδήγησε στὶς χῶρες τοῦ σιδηροῦ παραπετάσματος γιὰ νὰ τὰ μετατρέψει σὲ γενιτσάρους, ἐχθροὺς τῆς ἴδιας τους τῆς πατρίδας.
Μετὰ τὴν περηφανὴ νίκη τοῦ Ἐθνικοῦ μας Στρατοῦ στὸ Βίτσι καὶ στὸ Γράμμο τὸν Αὔγουστο τοῦ 1949 καὶ μετὰ ἀπὸ μιὰ σύντομη εἰρηνικὴ περίοδο φθάσαμε στὰ γεγονότα ποὺ δημιούργησε ὁ περιβόητος ἀνένδοτος ἀγῶνας τοῦ Γερὸ – Παπανδρέου 1965-1967, ὁ ὁποῖος γιὰ τέτοια ἦταν, γιὰ ἀγῶνες στὰ πεζοδρόμια. Μετὰ ζήσαμε τὴν ἑπτάχρονη στρατιωτικὴ διακυβέρνηση τῆς χώρας μὲ ἐπιστέγασμα τὴν καταστροφὴ τῆς Κύπρου τὸ 1974 καὶ μετὰ περάσαμε στὴν μεταπολίτευση, ἡ ὁποία διακηρύχτηκε ὡς “ἡ καλύτερη δημοκρατία ποὺ γνώρισε ἡ Ἑλλάδα” ! (Ἐδῶ δὲν ξέρω ἄν πρέπει νὰ κλάψει κανεὶς ἤ νὰ γελάσει). Γιατί ; Γιατὶ αὐτὴ ἡ δημοκρατία ποὺ διαφημίζεται ὡς ἡ καλύτερη, ἡ ὁποία ἔχει ἐξελιχθεῖ σὲ τρομοκρατία, μὲ δολοφονίες, μὲ βόμβες καταστροφικές, μὲ καταλήψεις Ὑπουργείων καὶ δημοσίων κτηρίων, μὲ ἐμπρησμοὺς μεγάλων καταστημάτων στὴν Ἀθήνα, κυρίως, μὲ τὸ γκέτο τῶν Ἐξαρχείων καὶ ἑνὸς τμήματος τοῦ Πολυτεχνείου, ὅπου, παρακαλῶ, ἀντὶ γιὰ νὰ μεταδίδονται γνώσεις στοὺς σπουδαστάς, μαθαίνουν πῶς κατασκευάζονται οἱ βόμβες μολότωφ. Μέσα στὸ Πολυτεχνεῖο ὅλα αὐτά. Καὶ ἀκόμη μὲ τὸ “Σύμφωνο Συμβιώσεως” τὸν “Γάμο τῶν Ὁμοφυλοφίλων”, τοὺς ὁποίους περὶ πολλοῦ ἔχει αὐτὴ ἡ Δημοκρατία. Γιὰ τοὺς Βορειοηπειρῶτες δὲν νοιάζεται καθόλου, γιὰ τοὺς ὁμοφυλοφίλους “μὴν τοὺς θίξετε”. Αὐτὴ εἶναι ἡ δημοκρατία ἡ σημερινή. Ἀκόμη μὲ τὴν ὑποβάθμιση τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν καὶ τὴν ἐπιχειρούμενη περιθοριοποίηση τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία καὶ παλαιότερα καὶ σήμερα ὑπῆρξε καὶ εἶναι ἡ τροφὸς καὶ ἡ πνευματικὴ μητέρα τοῦ Ἔθνους. Αὐτή, λοιπόν, ἡ δημοκρατία, μόνο δημοκρατία δὲν εἶναι. Κι’ ἄς τὴν διαφημίζουν ὅτι εἶναι ἡ καλύτερη.
Θὰ ρωτήσετε, ἴσως, τὶ εἶναι αὐτὸ τὸ πολίτευμα σήμερα ; Εἶναι : ἀσυδοσία, ἀναίδεια. Διότι ἐντελῶς ἐλεύθερα, καὶ χωρὶς νὰ ἐμποδίζονται οἱ κομμουνισταί, ἔχουν διεισδύσει παντοῦ σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς δημόσιας ζωῆς. Εἴτε μᾶς ἀρέσει, εἴτε δὲν μᾶς ἀρέσει. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότητα. Εἶναι δὲ τραγικό, ὅτι τὴ Μακεδονία μας ποὺ δὲν κατόρθωσε ὁ συμμοριτισμὸς νὰ τὴν ἀποσπάσει ἀπὸ τὸν ἐθνικὸ κορμό, τώρα τὴν προδίδουν μὲ τὴν περιβόητη “Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν”, ἡ ὁποία παραδίδει Ἐθνικότητα καὶ Γλῶσσα στοὺς Σκοπιανούς. Κι’ ἄς λέει ὅτι θέλει ἡ Κυβέρνηση. Ἐδῶ ἔχουμε τὴν ὁμολογία τοῦ Ζάεφ πρόσφατα νὰ ἀποκαλεῖ τὸ ἰδίωμα ποὺ μιλᾶνε “Μακεδονικὴ γλῶσσα”, κι ὅτι εἶναι “Μακεδόνες” αὐτοί. Καὶ ἡ Κυβέρνησή μας σφυρίζει ἀδιάφορα. Κι’ ἀκόμη πιὸ τραγικὸ ἀπὸ αὐτὸ εἶναι νὰ λοιδωρεῖται καὶ ἀπὸ κυβερνητικὰ στελέχη, κι ἀπὸ τὸ κρατικὸ ραδιόφωνο καὶ τὴν κρατικὴ τηλεόραση, ὁ Βορειοηπειρώτης Κων/νος Κατσίφας, τὸ παλληκάρι ποὺ τὸ δολοφόνησαν οἱ Ἀλβανοί, τὴν ἡμέρα ποὺ καὶ ἡ Βόρειος Ἤπειρος γιόρταζε τὴν θρυλικὴ ἐπέτειο τῆς 28ης Ὀκτωβρίου τοῦ 1940.
Γι’ αὐτὸ ἀδελφοί μου, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀνανήψουμε. Νὰ δοῦμε γιατὶ φθάσαμε ἐδῶ ποὺ φθάσαμε. Πῶς φθάσαμε ἐδῶ ; Καὶ τὶ πρέπει νὰ κάνουμε ὥστε τὸ Ἔθνος νὰ ἀνακάμψει καὶ νὰ βρεῖ τὴν παλιά του αἴγλη. Εἶναι ἀνάγκη νὰ στραφοῦμε πρὸς τὸν Χριστό, καὶ νὰ μετανοήσουμε “ἀνθ’ ὧν διεπράξαμεν λαθῶν”, καὶ νὰ κάνουμε ἕνα καινούργιο ξεκίνημα. Ὥστε μὲ τὴν χάρη καὶ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ ἡ Ἑλλάδα μας νὰ ξαναγίνει “σεβαστὴ στοὺς φίλους καὶ ὑπολογίσιμη στοὺς ἐχθρούς”. Ἐγώ, προσωπικῶς, “τὸ ἐπ’ ἐμοί”, ὅπως συνηθίζαμε παλαιότερα νὰ λέμε, ἔτσι θεωρῶ καὶ τὴν ἀρχιεροσύνη μου. Νὰ φυλάξουμε ὄχι μόνο τὴν Ὀρθοδοξία, ἀλλὰ νὰ φυλάξουμε καὶ τὴν Ἑλλάδα μας. Γι’ αὐτό, νομίζω πρέπει ὅλοι μαζὶ μὲ ἕνα στόμα, μὲ δύναμη, νὰ φωνάξουμε “Ζήτω ἡ Ἑλλάδα καὶ Ζήτω καὶ ἡ Κόνιτσα”. - Ζήτω !


Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2019

Φωτογραφίες ἀπὸ τὴν Μετακατασκηνωτική Ἐκδρομὴ στὸ Ἐλεύθερο Κονίτσης

Ἄς θυμηθοῦμε νοσταλγικὰ καὶ κάτι ἀπὸ τὴν προηγούμενη χρονιά, τὸ 2018.  Καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὴν ΜΕΤΑΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΙΚΗ, ἐκδρομή, ποὺ κάναμε στὶς 31 Ἰουλίου 2018, μὲ μιὰ μικρὴ παρέα παιδιῶν Γυμνασίου - Λυκείου, στὸ Ἐλεύθερο Κονίτσης. Τότε δὲν δημοσιεύσαμε φωτογραφίες. Καιρὸς νὰ τὶς δοῦμε τώρα...

 Ξεκινήσαμε στὶς 7 τὸ πρωὶ ἀπὸ τὴν Κόνιτσα γιὰ τὸ χωριὸ Ἐλεύθερο Κονίτσης. (1 ὥρα διαδρομή μὲ τὸ αὐτοκίνητο)

 Προορισμός μας ν' ἀνεβοῦμε στὸ Ἐκκλησάκι τῆς Μεταμορφώσεως ποὺ σὲ λίγες ἡμέρες θὰ ἑόρταζε.



 Μὲ τὸ "μπασάκι" τοῦ π. Φωτίου προσκυνήσαμε πρώτα στὸ παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγ. Γεωργίου. Κατόπιν λίγο ἀκόμα μὲ τὸ μεταφορικὸ καὶ στὴ συνέχεια μὲ τὰ πόδια τὸν ἀνήφορο...
 "Κι ἀνεβαίνοντας ψηλά, στὰ Ἑλληνικὰ βουνά..."
"Πρωὶ μέσ' στὸ δάσος κοντὰ στὰ πουλιά, 

παίζει μικρὴ συντροφιά.
Ἀέρινο χάδι, δροσάτ' ἡ ματιά,
στάζει χαρὰ στὴν καρδιά".
Ἡ ὁμίχλη πυκνή, γιὰ νὰ μᾶς θυμίζει τὴν νεφέλη ποὺ σκέπασε τὸ Θαβὼρ κατὰ τὴν Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου μας. Ἀλλὰ ἐμεῖς ἀνεβαίνουμε...
Τώρα βλέπουμε "ἀφ' ὑψηλοῦ" τὸ χωριὸ Ἐλεύθερο, καὶ ἀνεβαίνουμε...
"Κατηφοριὰ ποτὲ καμμιὰ

σὲ κορυφὲς δὲν ἀνεβαίνει,
ὅποιος ποθεῖ νὰ ὑψωθεῖ, 
πάντα μὲ κόπους ἀνεβαίνει".
Μὲ ὁδηγούς μας δυὸ καλοὺς καὶ ἔμπειρους Γκρισμπανιώτες (Γκρισμπάνι ἦταν τὸ παλαιὸ ὄνομα τοῦ Ἐλευθέρου)
φθὰσαμε στὸ Ἐξωκκλήσι τῆς Μεταμορφώσεως. 
Κάναμε τὴν πρωϊνὴ προσευχή μας, ψάλλαμε, πήραμε τὸ πρωϊνό μας καὶ κατευθυνθήκαμε ἀπὸ ἄλλο, πιὸ ἀπότομο καὶ σύντομο μονοπάτι πρὸς τὸ χωριό.
Στὸ χωριὸ μᾶς κέρασαν ἀναψυκτικὸ καὶ γλυκό, παίξαμε μπάσκετ, καὶ ἐπισκεφθήκαμε τὰ ἀξιοθέτατα τοῦ χωριοῦ.




 Μὲ τὸ σκυλάκι νὰ μᾶς ἀκολουθεῖ
 καὶ νὰ παίζει μαζί μας
 Τὸ κοκοράκι κι κι ρι κι κι ......

 Καὶ προχωροῦμε..



 
Εὐλαβικὰ προσκυνήσαμε τὸ μέρος ποὺ πέρασε ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς 

Στὸν παλαιὸ καὶ καμμένο ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς Κεντρικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγ. Νικολάου 

 Μὲ τὸ περίτεχνο καμπαναριό


Ἐκεῖ ποὺ εἶναι καὶ τὸ Κοιμητήριον τοῦ χωριοῦ γιὰ νὰ ἔχουμε καὶ  "μνήμη θανάτου", ἀλλὰ καὶ νὰ τελέσουμε ἕνα τρισάγιο στὸν μεγάλο Δωρητὴ τοῦ χωριοῦ Δημήτριο Γούρη

Καὶ προχωροῦμε πρὸς τὴν Ἐκκλησία τοῦ χωριοῦ τὴν Παναγία γιὰ προσκύνημα...


Ἀρκετὰ περπατήσαμε. Ἐπιστροφὴ στὸ κέντρο τοῦ χωριοῦ "Datsun-ικῶς" ἤ μᾶλλον "Mitsubisi-κῶς" καὶ κατόπιν ἐπιστροφὴ στὴν βάση μας.
Καὶ σ' ἄλλα μὲ ὑγεία....

Φωτοβολίδες !


Προσευχητικὲς Νύξεις






ΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΜΕ
 
νὰ στείλει τὴν Θεία Χάρη Του.

  • Οὐράνιε Πατέρα μας, ἕνα ἁπλό, μὰ πολὺ σπουδαῖο πρᾶγμα θέλουμε νὰ Σοῦ ζητήσουμε αὐτὴν τὴν στιγμή : Στεῖλε μας, σὲ παρακαλοῦμε, τὴν Θεία Χάρη Σου. Διότι ἔτσι
  • Θὰ ἔχουμε θάρρος καὶ δύναμη γιὰ νὰ νικοῦμε τὶς δυνάμεις τοῦ κακοῦ ποὺ καιροφυλακτοῦν, καὶ νὰ ἀντιστεκόμαστε στὴν τρικυμία τῶν παθῶν.
  • Θὰ ἔχουμε φώτιση γιὰ νὰ ἐπιλέγουμε τὸ ὀρθό, τὸ συνετό, τὸ εὐλογημένο, αὐτὸ ποὺ εἶναι καὶ θέλημά Σου.
  • Θὰ ἔχουμε γαλήνη καὶ ἠρεμία, ὥστε νὰ μποροῦμε νὰ εἰρηνεύουμε, νὰ ἔχουμε χαρὰ πνευματική, γιὰ νὰ συνεχίσουμε μὲ ἐλπίδα τὸν ἀγῶνα μας.
  • Θὰ ἔχουμε τὴν Χάρη Σου ἀνάχωμα ποὺ θὰ φράζει τὸν δρόμο πρὸς τὴν ἁμαρτία καὶ θὰ μᾶς σκεπάζει, θὰ μᾶς προστατεύει ὡς ὀμπρέλα ἀπὸ τὴν βροχὴ τῶν πειρασμῶν.
  • Θὰ εἶναι μαγνήτης ἡ Χάρη Σου ποὺ θὰ μᾶς κατευθύνει κοντά Σου, ὥστε νὰ προσευχόμαστε, νὰ μελετοῦμε τὸν λόγο Σου, νὰ ἀναζωογονούμαστε ἀπὸ τὰ Ἱερὰ Σου Μυστήρια.
  • Δίνοντάς μας, Κύριε, τὴν Χάρη Σου, εἶναι σὰν νὰ μᾶς δίνεις τὰ πάντα. Γι’ αὐτὸ ἐκ τῶν προτέρων σ’ εὐχαριστοῦμε.