ΦΩΤΟΒΟΛΙΔΕΣ...

ΠΕΡΙ   ΘΛΙΨΕΩΝ

Τὶ εἶναι τὸ μαργαριτάρι ; Ἕνας μικρὸς κόκκος ἄμμου, ποὺ κάθεται πάνω σ’ ἕνα ὄστρακο. Γιὰ τὸ ἀγκάθι αὐτό, ποὺ χώθηκε στὸ πλευρό του, τὸ ζωάκι ἀρχίζει νὰ χύνει αἷμα, ἄς ποῦμε, ἱδρώτα ἀγωνίας, τοξίνες ποὺ περιτυλίγουν τὸ ἀγκαθάκι. Αὐτά, ὅμως, κάνουν τὸν κόκκο τῆς ἄμμου νὰ γίνει τὸ λαμπερό, τὸ πολύτιμο μαργαριτάρι !

Τὸ ἴδιο καὶ σὲ σένα. Κάποιο ἀγκάθι σὲ βασανίζει. Ἀπὸ τὴν ποιότητα τοῦ ἱδρώτα σου καὶ τῆς πνευματικῆς σου ἀγωνίας ἐξαρτᾶται ἄν τὸ ἀγκάθι αὐτὸ θὰ γίνει μαργαριτάρι. Τὸ μαργαριτάρι τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς καρτερίας, μὲ τὸ ὁποῖο θὰ στολίσεις τὸ χαρακτήρα σου.

  ******

Ὅποιος λέγει ὅτι ὁ δίκαιος ἄνθρωπος δὲν πρέπει νὰ ἔχει θλίψεις, εἶναι σὰν νὰ ὑποστηρίζει ὅτι δὲν ταιριάζει στὸν ἀθλητὴ νὰ ἔχει ἀνταγωνιστή.

(Ἁγ. Γρηγόριος Θεολόγος)

Τραγούδια Τομέα Νεότητος Ι.Μ.Δ.Π. & Κονίτσης

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ 

Λίγα λόγια γιὰ τὰ τραγούδια τῆς Ἱ. Μητροπόλεως

 Τὰ τραγούδια ποὺ θὰ ἀκούσετε ἀποτελοῦν μελοποίηση τῆς Ἱ. Μητροπόλεώς μας. Ἕνα ἐξ αὐτῶν (Νο 8) ἀναφέρεται καὶ στὴ μορφὴ τοῦ ἀειμνήστου Σεβαστιανοῦ, Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης, ἀγωνιστοῦ γιὰ τὰ ἐθνικὰ δίκαια τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ἡ ἠχογράφηση ἔγινε πρὸς τὸ παρὸν πρόχειρη καὶ ὄχι σέ Studio. Ἀκολουθοῦν οἱ τίτλοι τῶν τραγουδιῶν καὶ οἱ στίχοι τους.

(Γιὰ νὰ ἀκούσετε τὰ παρακάτω τραγούδια σὲ μορφή mp3 μεταβεῖτε: http://youthimdpk.blogspot.com )

ΤΙΤΛΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ

1. Ἅγ. Μᾶρκος Εὐγενικὸς

2. Ὕμνος τῶν προγόνων

3. Σ’εὐχαριστῶ

4. Μεσολόγγι

6. Χρυσόστομε σήκω !

7. Στὴ σημαία

9. Ἀνεξίτηλη σφραγῖδα

10. Τὸ στεφάνι τῆς μάνας

11. Χαρίτωνος Ἱεραποστόλου - Μνήμη

12 Στὸν Ἅγιο Νικόδημο

13. ΗΡΩΩΩΝ ΨΥΧΕΣ

14. Ἑλλήνων Ὕμνος

15. Ἐμπρός Βορειοηπειρῶτες

1) ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ

Ἴδετε πάντες οἱ πιστοὶ

τὸν Μέγαν Ποιμενάρχην,

Ὀρθοδοξίας ἅπασας

Μεγάλον κανονάρχην.

ΕΠΩΔΟΣ

Λάβετε φῶς τὸ Ἱλαρὸν

ζῆστε Ὀρθοπραξίαν,

στὴν πίστιν στερεώθητε

λάβετε εὐλογίαν.

Ὡς τὴν πανσέληνον γλυκὺς

φώτισε εἰς Φεράραν,

ταπείνωσε ποντίφικος

τὴν παπικὴν τιάραν.

ΕΠΩΔΟΣ

Λάβετε φῶς τὸ Ἱλαρὸν...

Ἥλιος τώρα φαεινὸς

στὴν πόλην Φλωρεντίας,

ἐξέλαμψε τὰ δόγματα

τὰ τῆς Ὀρθοδοξίας.

ΕΠΩΔΟΣ

Λάβετε φῶς τὸ Ἱλαρὸν

(Στίχοι Ἰ. Ἀκρίτας Κόνιτσα 23.12.2007. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός)

Ἐμπρὸς νὰ μεταλαμπαδεύσουμε τήν φλόγα τους!

2) ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ

Ἐσεῖς ποὺ πρωτοσπείρατε

 τῆς Λευτεριᾶς τὸ σπόρο,

λαχταρισμένο δῶρο

στὴ σκλαβωμένη γῆ.

Ἐσεῖς κι’ ὅταν ὡρίμασαν

τὰ στάχυα καρποφόρα,

στοῦ θερισμοῦ τὴν ὥρα,

μᾶς γίνατ’ ὁδηγοί.

ΕΠΩΔΟΣ

Κι ὅπου πολέμων κράξιμο

κι ὅπου τῆς μάχης κρότοι,

ἐσεῖς περνᾶτε πρῶτοι

κι ἀκολουθοῦμε ἐμεῖς. (δίς)

Ὤ ἤσκιοι μεγαλόκορμοι

κι ἀπείραχτοι στὰ χρόνια,

φέρνετ’ ἐσεῖς τὰ ἐγγόνια

στὸ δρόμο τῆς τιμῆς.

Στὴ μνήμη σας ἀνάβουμε

χρυσᾶ λιβανιστήρια·

γιὰ σᾶς τὰ νικητήρια

τὰ χείλη μας ὑμνοῦν.

ΕΠΩΔΟΣ

Κι ὅπου πολέμων κράξιμο ...

Καὶ πλέκοντας τὰ χέρια μας

τῆς δόξας τὰ στεφάνια,

- δική μας περηφάνεια -,

στοὺς τάφους σας κρεμοῦν.

ΕΠΩΔΟΣ

Κι ὅπου πολέμων κράξιμο ...

(Στίχοι Γ. Δροσίνης. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός)

3) Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Κοίτα λίγο τὴν ζωή σου,

μέτρα κάθε της λεπτό,

γιὰ τὴν κάθε μιὰ στιγμή σου

πόσα εἶναι «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» ;

ΕΠΩΔΟΣ

«Σ’ εὐχαριστῶ,

γιὰ τὴν κάθε μιὰ στιγμή μου,

Σ’ εὐχαριστῶ,

Θεέ μου, ποὺ εἶσαι ἐδῶ. 

Σ’ εὐχαριστῶ,

ποὺ φωτίζεις τὴν ψυχή μου

Σ’ εὐχαριστῶ,

μὲ τὸ φῶς τὸ ἀληθινό».

Δὲς τὸ φῶς μὲς στὸ σκοτάδι

τῆς ψυχῆς σου καὶ θὰ δεῖς :

Κάποιου εἶναι τὸ σημάδι.

Καὶ γι’ αὐτὸ ἐσὺ θὰ πεῖς :

ΕΠΩΔΟΣ : «Σ’ εὐχαριστῶ,.....

Κοίτα λίγο στὴν καρδιά σου

τὶ ὑπάρχει καὶ γιατὶ

καὶ ποτὲ ἀπ’ τὴν ματιά σου

ἡ χαρὰ νὰ μὴν σβηστεῖ.

ΕΠΩΔΟΣ: «Σ’ εὐχαριστῶ,.....

Κοίτα λίγο τὴν ζωή σου

εὐλογίες τὶ καλό ;

ρῶτα πιὰ τὸν ἑαυτό σου

πόσα εἶναι «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» ;

ΕΠΩΔΟΣ : «Σ’ εὐχαριστῶ,.....

 ( Στίχοι : Μαριάννας Ράπτη μὲ μικρὲς παραλλαγές. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός)

4) ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ

Ἦχος Πλ. τοῦ Α΄

Ρυθμὸς 3σημος καὶ 7σημος

Κόβω γιὰ σὲ τὰ βάγια

τοῦ τραγουδιοῦ ἱερὰ

στὸ μέτωπο στὰ πλέκω

στεφάνια γιορτερά. (δίς)

Βωμὸς τὸ μέτωπό σου

θυμᾶσαι μιὰ φορὰ

στὸ ἄγγιξαν καὶ στ’ ἅγιασαν

τῆς δόξας τὰ φτερά. (δίς)

ΕΠΩΔΟΣ

Τὸ Μεσολόγγι σκέλεθρο

γυμνὸ ξεσαρκωμένο

δὲν παραδίνει τ’ ἄρματα

δὲν γέρνει τὸ κεφάλι (δίς)

Κρατεῖ γιὰ νεκροθάφτη του

τὸν Χρῆστο τὸν Καψάλη

καὶ φλογερὸ μετέωρο

πετᾶ στὸν οὐρανό.

ΕΠΩΔΟΣ

Τὸ Μεσολόγγι σκέλεθρο...

(Οἱ 2 πρῶτες στροφὲς εἶναι στίχοι τοῦ Κωστῆ Παλαμᾶ καὶ ἡ 3 στροφὴ τοῦ Ἀριστοτέλους Βαλαωρίτου. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός).

6) ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ ΣΗΚΩ !

Μιὰ ἑξηντάχρονη ζωὴ μεστὴ

ἀπὸ φιλάνθρωπη πνοὴ καὶ δράση

στοῦ σύμπαντος τὸν Κύριο ἀρεστὴ

π’ ἄνθρωπο φιλοτέχνησε καὶ πλάση.

Τὸν Θεῖο λόγο πάντα ὁμιλεῖ

ἔχοντας ἀπ’ τὸ λίκνο του θηλάσει

σμίλεψε στὰ γραπτά του ποὺ οἱ πιστοὶ

ὅλων τῶν χρόνων ἔχουν θαυμάσει.

ΕΠΩΔΟΣ

Χρυσόστομε, ἀπὸ τὸν ὕπνο ξύπνα ! Σήκω !

Τὴ Βασιλεύουσα τραντάζει ἰαχή.

Πίσω ὁ λαὸς σὲ κράζει στοῦ Χριστοῦ τὸν οἶκο,

τοῦ λόγου σου νὰ ξανακούσουν διδαχή. (δίς)

Δὲν ἔφθασε στὸ ὕψος του θνητὸς

κι ἡ γλώσσα του χρυσὴ ἄφθαστο κάλλος.

Τὶ κι ἄν μὲ ἐξορία ὁ μισθός ;

θὰ πράξει ὅσα κήρυττε μὲ θάρρος.

Ὦ Ἰωάννη ἡ καρδιὰ σκιρτᾶ

γιὰ τοὺς μεγάλους εἶν’ κοινὸς ὁ νόμος

θὰ πᾶν’ ἐκεῖ ψηλὰ στὸν Γολγοθὰ

ποὺ λαμπυρίζει τοῦ Χριστοῦ ὁ θρόνος.

ΕΠΩΔΟΣ

Χρυσόστομε, ἀπὸ τὸν ὕπνο ξύπνα ! Σήκω !

Τὴ Βασιλεύουσα τραντάζει ἰαχή.

Πίσω ὁ λαὸς σὲ κράζει στοῦ Χριστοῦ τὸν οἶκο,

τοῦ λόγου σου νὰ ξανακούσουν διδαχή. (δίς)

(Στίχοι Κυπρίου Ἀρχιμ. Λεοντίου Χ΄΄Κώστα μὲ κάποιες παραλλαγές

Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός)

7) ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ

 Σὲ εἶδε κι’ ἀναγάλλιασ’ ἡ ψυχή,

τὰ χρώματά σου, τῆς ἐμίλησαν στ’ ἀλήθεια !

Τῆς δόξας σου ἀντήχησ’ ἰαχή,

καὶ περηφάνεια γέμισαν τὰ στήθια.

ΕΠΩΔΟΣ

(δὺο φορές)

Θρησκεία καὶ Πατρίδα συνταιριάζονται

στὸ ἱερὸ σου σύμβολο, Σημαία,

ὅσοι στοὺς ἱεροὺς ἀγῶνες θυσιάζονται

πάντα παιδιὰ σου θὰ τὰ λέν, γενναῖα.

******

Οἱ λεβεντόκορμοι ἐσὲ κρατοῦν,

δύναμη ἀπὸ σὲ καὶ θάρρος τώρα παίρνουν,

γιὰ σὲ καὶ τὴ ζωή τους ἀψηφοῦν

καὶ κάτω ἀπὸ τὸν ἴσκιο σου πεθαίνουν.

ΕΠΩΔΟΣ

(δὺο φορές)

Θρησκεία καὶ Πατρίδα .......

(Στίχοι ἀπὸ Περιοδικὸ «Πρὸς τὴν Νίκην» .Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός).

9) ΑΝΕΞΙΤΗΛΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ

Αἰώνων κι ἄν περάσουνε αἰῶνες,

χιλιετηρίδες μύριες κι ἄν κυλήσουνε,

στή Βόρειο Ἤπειρό μας δέν θά σβήσουνε

 τοῦ Ἑλληνισμοῦ περίλαμπρες οἱ εἰκόνες

********

ΕΠΩΔΟΣ

Τά χώματά σου Βόρειο Ἤπειρο ἁγιασμένα

μοσχοβολᾶνε δάφνης μυριομυρωμένα

 π’ ἐμπνέουν καί ἀφήνουν πίσω στόν καθένα χριστιανικό καί ἑλληνικό θυσίας πνεῦμα.

********

Κι ἄν πέσουν στά βουνά της παγετῶνες,

βροχές καί καταιγίδες κι ἄν ὁρμήσουνε,

ποτέ δέν θά μπορέσουν ν’ ἀφανίσουνε

 σημάδια ἀπό τοῦ Ἔθνους τούς ἀγῶνες.

********

ΕΠΩΔΟΣ

Τά χώματά σου Βόρειο Ἤπειρο....

********

Καί πάνω ἔχουν σφραγῖδα τιμημένη,

ἀθάνατη, ἀνεξίτηλα γραμμένη

φαντάζοντας ψηλά σάν ἄλλο στέμμα

εὐεργετῶν, ἡρώων, ἁγίων αἷμα !

********

ΕΠΩΔΟΣ

Τά χώματά σου Βόρειο Ἤπειρο....

(Στίχοι Σπ.Μεσημέρη μὲ κάποιες παραλλαγές. Μελοποίηση Χ.Ἱ.Ἀμαραντινός)

10) ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

Ἦχος Πλ. τοῦ Β΄

Ρυθμὸς 4σημος καὶ 7σημος

Τὸ Μεσολόγγι ἔπεσε

τὸ Μεσολόγγι πάει

κλάψε καημένη Ρούμελη

κλάψε θλιμμένη Μάνα

τοῦ ἀντρειωμένου πιὰ ἡ καρδιὰ

παιδιοῦ σου δὲ χτυπάει

τώρα γι’ αὐτὸ λυπητερὰ

θανῆς βαρεῖ καμπάνα.

(Ἀπάντηση Μάνας)

Ποιὸς εἶπε πὼς ἀπέθανε

τ’ ὁλάκριβό μου σπλάγχνο

κι’ ἄν ἔγειρε σὰ γίγαντας

τὸ ξέσαρκο κορμί του

ἐγὼ δὲν τὸ μοιρολογῶ

στεφάν’ ἐγὼ τοῦ φτιάχνω,

νὰ βάνει φωτοκύκλωτο

στὴν ἄξια κεφαλή του. (δὶς)

(Στίχοι Ἰωάννου Σαντάρμη. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός).

11) ΧΑΡΙΤΩΝΟΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΜΝΗΜΗ

Μ’ ἀτσάλινη τὴ θέληση σὰν πέτρ’ ἀπὸ γρανίτη

φλόγα κι’ ὁρμὴ ὁ λόγος σου βροντὴ τοῦ Ψηλορείτη.

Κτίζεις σχολειὰ καὶ Ἐκκλησιές, σπέρνεις τὸν Κύριο στὶς καρδιές,

αὔρα γλυκοφυσάει λεπτή, χάρη τοῦ Πνεύματος ἁπτή, στὴν Ἀφρική.

******

Ἔγνοια σου ξέχωρη, τρανή, σπουδὴ στὰ Ἰατρεῖα.

Κόσμος, λαός, θλίψη, καημός, ἀρρώστια, δυστυχία

συμπαραστάτες ἀκριβοὶ πολύτιμοί σου βοηθοί,

χέρια, ἀγάπη, προσευχή,- κι’ ἄς εἶναι κόντρα οἱ καιροί-, μὰ προχωρεῖ.

******

Τὸ ἔργο σου πολύπλευρο, μ’ ἀδιάκοπο παλμό,

τρέχεις παντοῦ ἀκούραστος, κηρύττεις λυτρωμό.

Πατρίδα σ’ ἔκανες αὐτὲς τὶς χῶρες τὶς ἀλλωτινές,

τὰ πάντα σὺ τὰ ἀφηφᾶς, ἀγρύπνια, κόπο, καρτερᾶς, δὲν σταματᾶς.

******

Μὰ ἦρθε ὅμως, ἡ στερνὴ ἡ κλήσ’ ἀπὸ τὸν Πλάστη,

τὸ κουρασμένο σου κορμὶ καιρὸς νὰ ξαποστάσει.

Καὶ κεῖ ψηλὰ στὸν οὐρανὸ δὲν ἔχεις στάσ’ ἀλλὰ θαρρῶ,

εὔχεσαι γιὰ συνεχιστὲς ἐργάτες γιὰ τὸ θερισμό, πρὸς τὸν Θεό.

******

Γοργόηχες στὴν Ἀφρικὴ ἠχολογοῦν καμπάνες,

νότες τοῦ ἔργου σ’ ἱερὲς σ’ ἀγγελικοὺς παιάνες.

Γλυκὰ κι’ ἀνάλαφρα, Χαρίτων ἱεραπόστολε κοιμήσου.

Καὶ τώρα αἰώνια ἄς χαίρεται στὸν Οὐρανὸ ἡ ψυχή σου,

στὶς ἀνθοστόλιστες βραγιὲς τοῦ Παραδείσου.

(Στίχοι Ἀνθῆς Λιβάνη μὲ κάποιες παραλλαγές. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός).

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟ

Τὸν Κύριον ἀγάπησες μὲ ὅλη τὴν καρδιά σου,

δὲν ἔδιωξες τὴν χάρη Του ποτὲ ἀπὸ κοντά σου.

Κι’ ἀπέδειξες στὰ πράγματα, πὼς ὅταν θέλ’ ὁ νέος,

μπορεῖ νὰ μείνει σταθερὸς καὶ πάντοτε ἑδραῖος.

Μὴ λησμονήσουμε ποτὲ πὼς εἴμαστ’ ὁμοδόξων

τέκνα κι’ ἀπόγονοι πιστοί, Πατέρων θεηγόρων.

Ποὺ σήκωσαν τοῦ τύραννου τὴν ἔκδηλη μανίαν,

καὶ χάρισαν στὸ Ἔθνος μας, Ἑλλήνων προστασίαν.

ΕΠΩΔΟΣ

Ὅσιε Πατέρα μας, Νικόδημε θεόφρων,

τῆς Νάξου θεῖον καύχημα, κανόνα Ὀρθοδόξων,

προστάτευε τὰ τέκνα σου ποὺ σὲ παρακαλοῦνε,

ἀπὸ παγίδων τοῦ ἐχθροῦ ποὺ ζάλη προκαλοῦνε.

Οὐρανοδρόμε πρέσβευε, ὅπως ἐμεῖς ῥυσθοῦμε,

μανίας οἰκουμενισμοῦ καὶ ὅλοι νὰ σωθοῦμε.

Προφύλαξον τὸ ποίμνιον δεινῆς «θεολογίας»,

καὶ πλάνης τῆς ὀδυνηρᾶς τῆς «νεορθοδοξίας».

Προστάτευε τὸν κλῆρον μας καὶ τὸν λαὸν Κυρίου,

ποὺ μένουνε εἰς Κόνιτσαν καὶ χώραν τῆς Ἠπείρου,

νὰ ζοῦνε πάντα σταθεροὶ εἰς τοῦ Θεοῦ τὸν δρόμον

κι’ ἀμώμητοι νὰ κρατηθοῦν ἀπ’ τοῦ κακοῦ τὸν κόσμον.

ΕΠΩΔΟΣ

Ὅσιε Πατέρα μας, Νικόδημε θεόφρων,....

Στίχοι Ἰ. Ἀκρίτας , Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός.

ΗΡΩΩΝ ΨΥΧΕΣ

Ἕναν ὕμνο πρωτάκουστο καὶ γλυκὸ τραγουδῆσαν

καὶ τὸν ὕμνο ὡς ἀρχίσαν τῶν ἡρώων οἱ ψυχὲς

ὅλα γύρω μου σώπασαν κι’ ὅλα γύρω μου σβῦσαν...

Κι’ ἦταν Ὕμνος στ’ ἀμάραντο μεγαλεῖο σου, ὦ Χώρα

χιλιοδόξαστη ἐσύ, ποὔχεις δώσει τοῦ πνεύματος

τ’ ἀνεκτίμητα δῶρα στοὺς λαοὺς καὶ τοὺς πότισες

μὲ τ’ ἁγνὸ καὶ τ’ ἀθάνατο τῆς σοφίας κρασί.

Κι’ ἦταν αἶνος στὴ χάρη Σου, καὶ τὸν ἄκουσα ἐγώ,

σὰν οὐράνιο χαιρέτισμα, ὦ Σεπτὴ Πλατυτέρα,

πρὸς ἐσένα τὴν Ἄσπιλη, τὴν γλυκειά μας Μητέρα,

τὴν ἁγνὴ Μεγαλόχαρη, τὴν Τρανὴ Στρατηγό.

Χτυπημένα, ματόβρεχτα στὸ βουνὸ, στὸ λαγκάδι,

τῶν γιγάντων τὰ σώματα ξαπλωμένα θωρῶ

καθὼς πέφτει ἀχνοφώτιστο τ’ ἁπαλότατο βράδυ.

Καὶ ψηλὰ στ’ ἀγγελόχτιστα γαλανὰ αἰθεροπλάτια

τῶν γιγάντων τὰ πνεύματα στήνουν τώρα χορὸ.

Λάμπουν ἥλιοι τὰ πνεύματα, καὶ σὰν ἄστρα τὰ μάτια..

Καὶ στεφάνια δαφνόπλεκτα, κι’ ἀμαράντινοι ἀνθοὶ

στὰ καθάρια τὰ μέτωπα ποὔχει ἡ δόξα σταθεῖ.

(Στίχοι Γ.Βερίτης. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός)

ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΜΝΟΣ

Μὲ τὸ γλυκό σου τ’ ὅραμα χυθήκαμε στὴν μάχη,

γιὰ νὰ διαβαίνουμε γοργοὶ· πάν’ στὴν κορφὴ, στὴν ράχη

καὶ μᾶς ἐχάρισες ἐσὺ τετράδιπλα φτερὰ

ἀνίκητη ἀπροσμάχητη , πανίσχυρη Κυρά .

Ἡ χάρη σου, Ὀδηγήτρα μας, στὰ βάθη μας περνᾶ.

κι’ οὔτε τὰ χιονοσκέπαστα, πανύψηλα βουνά,

δὲν μπόρεσαν οὔτε στιγμὴ νὰ κόψουν τὴν ὁρμή μας,

Σὺ χύνεις φλόγα στὴν ψυχὴ κι’ ἀτσάλι στὸ κορμί μας.

ΕΠΩΔΟΣ

Ὤ χαῖρε, χαῖρε ἀθάνατη Παρθένε καὶ Μητέρα !

σὲ Σὲνα ὑψώνεται ἡ ψυχὴ κι’ ὁ νοῦς μας νύχτα - μέρα

μέσ’ τοῦ πολέμου τὴν ὀργὴ καὶ μέσ’ στὴν καταιγίδα,

τοῦ Γένους θεία καὶ γλυκειὰ παρηγοριὰ κι’ ἐλπίδα.

Γιὰ τὴν ἀπάντεχη χαρά, γιὰ τὴν τιμὴ τὴν τόση,

γιὰ τὴν οὐράνια δύναμη ποὺ Ἐσὺ μᾶς ἔχεις δώσει,

ὅσο θὰ ζεῖ ἡ Ἑλλάδα μας , Μητέρα τρισμεγάλη,

τὴ Δόξα Σου, τὴ Δόξα Σου, τὴ Δόξα Σου θὰ ψάλλει.

Καὶ τὴ στιγμὴ ποὺ ἀκράτητοι γιὰ τὸν ἀγῶνα ὁρμήσαμε,

μὲ τὸ γλυκὸ σου τ’ ὅραμα Παντάνασσα ἀναστήσαμε

τῶν Περσομάχων τὶς ψυχὲς καὶ τῶν Ἀβαρομάχων

καὶ μὲ λαχτάρα ψάλαμε τὸν Ὕμνο «Τῇ Ὑπερμάχῳ».

Ἐσένα πού’ χαν πρόμαχο κι’ εἶχαν ἐσένα ρύστη

ψηλὰ στὰ τείχη ἐφύλαγες τοῦ Βυζαντίου τὴν πίστη

τὶς δάφνες τῶν Θερμοπυλῶν, τὰ κλέη τῶν Νικηφόρων

μαζί μας ἔσμιξαν σεπτῶν φωνὲς αὐτοκρατόρων.

ΕΠΩΔΟΣ Ὤ χαῖρε, χαῖρε ἀθάνατη....

(Στίχοι Γ.Βερίτης. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός)

ΕΜΠΡΟΣ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΕΣ !

Ἐμπρὸς ! Ἐμπρός !

Ἐμπρὸς ἀδέλφια σηκῶστε τὸ κεφάλι,

χτυπῆστε μὲ ἀνδρεία τὴν σκλαβιά,

τὴ δόξα τῆς Ἑλλάδος μας καὶ πάλι

κοιτᾶξτε καὶ ὁρμῆξτε στὴ φωτιά !

ΕΠΩΔΟΣ

Χειμάρρα, Ἀργυρόκαστρο, Κλεισούρα,

Αὐλώνα, Τεπελένι, Κορυτσᾶ,

τὴν γαλανόλευκη σηκῶστε τώρ’ ἀντρείκια,

φωνάζοντας μὲ θάρρος :

ΕΛΛΑΔΑ - ΛΕΥΤΕΡΙΑ.

Ἐμπρὸς ! Ἐμπρός !

Ἡ Βόρειος Ἤπειρός μας χρόνια ματωμένη

στῶν Ἀλβανῶν τὴν ἄγρια σκλαβιὰ

ἐλεύθερη νὰ ζήσει περιμένει

τὴν ἁλυσίδα νὰ συντρίψει τὴ βαριά.

ΕΠΩΔΟΣ

Χειμάρρα, Ἀργυρόκαστρο, ....

Ὁ Σεβαστιανὸς ὁ ἐπίσκοπος τοῦ χρέους

καὶ τῆς θυσίας ὁ λεβέντης ἀρχηγὸς

τὸ δρόμο τῆς ἐλευθεριᾶς σᾶς δείχνει

καὶ θὰ φωτίζει τὸ μεγάλο σας σκοπό !

ΕΠΩΔΟΣ

Χειμάρρα, Ἀργυρόκαστρο, ....

Ἀνατολὴ Ἰωαννίνων 25.11.08

 Στίχοι Α.Σ. , Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ Μ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ 2012

25.2.2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

          Ἡ Ἱερά Μητρόπολη γνωστοποιεῖ τά ἀκόλουθα :

         

          α) Τήν Κυριακή τῆς «Τυρινῆς» (26 Φεβρουαρίου), στίς 6 τό ἀπόγευμα, θά ψαλῇ ὁ Κατανυκτικός Ἑσπερινός (τῆς «συγχωρήσεως») στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγ. Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, ἐν μονοεκκλησίᾳ.

          β) Τήν Καθαρά Δευτέρα, στίς 6 τό ἀπόγευμα, θά ψαλῇ τό Μέγα Ἀπόδειπνον, πάλι στόν Ἱ. Ν. Ἁγ. Κοσμᾶ, ἐν μονοεκκλησίᾳ.

          γ) Οἱ «Χαιρετισμοί» θά ψάλλωνται στούς ἐνοριακούς Ἱερούς Ναούς, καθώς ἐπίσης καί στόν Ναό τοῦ Ἁγ. Κοσμᾶ. Ὥρα ἐνάρξεως, 7:30 τό ἀπόγευμα.

          δ) Τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας  θά τελεσθῇ ἡ Θεία Λειτουργία καί ἡ Λιτάνευση τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων στόν Ἱ. Ναό Ἁγ. Κοσμᾶ, ἐν μονοεκκλησίᾳ.

          ε) Στούς κατανυκτικούς ἑσπερινούς θά χοροστατῇ καί θά ὁμιλῇ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης.

              Παρακαλοῦνται οἱ χριστιανοί μας νά συμμετέχουν σ᾿  ὅλες αὐτές τίς ἐκδηλώσεις . Γιατί , μέ τήν Θεία Λειτουργία , τήν συμπροσευχή, τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί , βέβαια, καί μέ τήν νηστεία πού πρέπει νά τήν τηροῦν ὅλοι ὅσοι μποροῦν , οἱ ψυχές εἰρηνεύουν καί γεμίζουν ἀπό τήν ἐν Κυρίῳ χαρά - οὐράνια δῶρα πού τά ἔχουμε ὅλοι ἀνάγκη στούς σημερινούς ταραγμένους καιρούς.

( Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

(Ματθ. Στ΄ 14-21)

Δε χρειάζεται να διαθέτει κανείς «υψηλές θεολογικές γνώσεις» για να κατανοήσει ότι η Εκκλησία μας, δηλ. το Σώμα του Χριστού, εκτός των άλλων, είναι και ασκητική!

Η Ορθόδοξη ζωή εκφράζεται και με την αγωνιστική και ασκητική διάθεση του πιστού.

Μια απλή ματιά αν ρίξουμε στα ιερά συναξάρια, αμέσως θα διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Και ακριβώς επειδή έτσι έχουν τα πράγματα, γι’ αυτό και η περίοδος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής που ανοίγεται από αύριο μπροστά μας, μας δίνει την δυνατότητα (όταν βεβαίως υπάρχουν οι προϋποθέσεις) να ξεκινήσουμε λίγο περισσότερο την ευλογημένη άσκηση.

Φυσικά, ολόκληρο το έτος, για τον συνειδητό πιστό είναι περίοδος πνευματικών αγώνων. Όμως, η Μ. Τεσσαρακοστή, τόσο με τις μοναδικές της ακολουθίες, όσο και με την νηστεία και γενικώς τις πνευματικές ευκαιρίες, μας δίνει την δυνατότητα να πολεμήσουμε πάθη και αδυναμίες, προσελκύοντας περισσότερο την χάρη του Θεού!

Όπως όμως το σώμα για να ζει και να κινείται χρειάζεται να υπάρχει η ψυχή, ειδάλλως καταντά πτώμα, έτσι ακριβώς και η άσκηση και ιδίως η νηστεία, απαιτεί ορισμένες προϋποθέσεις. Απαιτεί να υπάρχει αυτό το πνεύμα της νηστείας που είναι η ειλικρίνεια και η παραδοχή των αδυναμιών μας. Απαιτεί με μια λέξη την ταπείνωση, ώστε να μη καταντά η όλη προσπάθεια ένας ξερός τύπος, με αρνητικά τελικώς αποτελέσματα τόσο για τον ίδιο τον πιστό, όσο και για το περιβάλλον του γενικώτερα. Και ομολογουμένως, στην Ευαγγελική περικοπή που μελετούμε, μας αποκαλύπτει ο ίδιος ο αγωνοθέτης, ο ίδιος δηλ. ο Κύριος την ουσία της όλης ασκήσεως.

Πρώτα άπ’ όλα, θέτει την προϋπόθεση της συγχωρήσεως των αμαρτημάτων μας. Την προϋπόθεση που δεν είναι άλλη από το να συγχωρούμε με όλη μας την καρδιά τα σφάλματα των αδελφών μας. Κατόπιν μας εξηγεί το πώς πρέπει να γίνεται η νηστεία. Δηλ. όχι με υποκριτική και θεατρική διάθεση, για να μας εγκωμιάζουν οι άνθρωποι. Τούτο εάν γίνεται, έχει ως αποτέλεσμα, ο νηστεύων να χάνει παντελώς τον μισθό του. Η νηστεία, φυσικά, πρέπει να γίνεται, αλλά να συνοδεύεται με την χαρούμενη διάθεση και κυρίως να το γνωρίζει ο Θεός, ο οποίος και τελικώς βραβεύει την όλη διάθεση και προσπάθεια του ανθρώπου. Και επειδή υφίσταται ο κίνδυνος, μέσα στην περίοδο της Σαρακοστής, ο εχθρός να υποκλέψει το νου του αγωνιστή και να τον κολλήσει στο χρήμα και στην ύλη, γι’ αυτό και μας εφιστά την προσοχή, ώστε, ναι μεν θα εργαζόμαστε, διότι έτσι πρέπει, όμως είναι ανάγκη να είμαστε πολύ προσεκτικοί για να μη γίνει ο πλουτισμός του χρήματος η μεγάλη αγωνία της καρδιάς μας και ο τελικός σκοπός της ζωής μας. Θησαυρός μοναδικός όπου θα πρέπει να βρίσκεται η καρδιά μας και η όλη επιθυμία μας, είναι η χάρις του Θεού και τελικώς, αυτός ο ουρανός!

Απλά ίσως φαίνονται και ακούγονται τα αποκαλυπτικά αυτά λόγια του Χριστού. Να όμως φίλοι μου, που αυτά τα «απλά» τις περισσότερες φορές, στην πράξη, αποδεικνύονται ως τα δυσκολότερα.

Βεβαίως, για τον πιστό που έχει διάθεση για χριστιανική ζωή, με την χάρη του Κυρίου Ιησού, όλα γίνονται εύκολα. Ο συγκλονιστικός λόγος του Αποστόλου Παύλου προς τους Φιλιππησίους «πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντι με Χριστώ» (Φιλιπ. Δ’ 13), δηλ. τα πάντα κατορθώνω με την δύναμη, που μου δίνει η κοινωνία και η σχέση μου με τον Χριστό, αποδεικνύεται στις τάξεις των πιστών ως μια καταπληκτική βιωματική πραγματικότητα. Αντιθέτως, για τον άνθρωπο που δεν δείχνει την αγαθή διάθεση (διότι αυτή η διάθεση επιτέλους ανήκει προσωπικά στον άνθρωπο, όλα τ’ άλλα είναι του Θεού), και τα πλέον εύκολα, του φαίνονται ακατόρθωτα. Όταν λοιπόν υπάρχει η θέληση και η διάθεση, τότε ξεκινά και ο ευλογημένος αγώνας. Και ναι μεν ο πιστός θα αντιμετωπίσει μύρια εμπόδια. Θα αισθανθεί ίσως κάποιες στιγμές ότι η κακία του κόσμου πάει να τον παρασύρει. Παλεύει ο αγωνιστής Χριστιανός με το φοβερό θηρίο του εγωισμού και με την ίδια την σάρκα που αντιστρατεύεται το πνεύμα. «Η γαρ σαρξ επιθυμεί κατά του πνεύματος, το δε πνεύμα κατά της σαρκός. Ταύτα δε αντίκειται αλλήλοις, ινα μη α αν θέλητε ταύτα ποιήτε»(Γαλάτας Ε’ 17) δηλ. Η διεφθαρμένη σαρκική φύση επιθυμεί βεβαίως αντιθέτως προς το Πνεύμα, και το Πνεύμα αντιθέτως προς τη διεφθαμένη σαρκική φύση. Αυτά δε αντιμάχονται το ένα το άλλο, για να μην κάνετε αυτά τα οποία θέλετε (τονίζει και πάλι ο Απόστολος των Εθνών, Πάυλος).  Κάποιες ακόμα φορές, όλος αυτός ο συνασπισμός του κακού, γίνεται αφορμή να χάνεται από την καρδιά το κέφι των ιδανικών και ο ενθουσιασμός για την ορθόδοξη πνευματικότητα. Φαίνεται ίσως ότι έρχονται οι στιγμές που ο πονηρός θέλει να κυριαρχήσει. Όμως, εδώ είναι που χρειάζεται η καρτερία και η εμμονή. Εδώ επιβάλλεται να γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν επιτρέπει ποτέ να πειραστούμε περισσότερο των δυνάμεών μας. Διασαλπίζει από τα βάθη των αιώνων το Πνεύμα το Άγιον δια του Απ. Παύλου και μας δίνει θάρρος και μας τονώνει: «πειρασμός υμάς ουκ είληφεν ει μη ανθρώπινος. Πιστός δε ο Θεός, ος ουκ εάσει υμάς πειρασθήναι υπέρ ο δύνασθε, αλλά ποιήσει συν τω πειρασμώ και την έκβασιν του δύνασθαι υμάς υπενεγκείν»!(Α’ Κορ. Ι’13). Δηλ. Δεν σας έχει καταλάβει δοκιμασία, παρά μόνο ανάλογη προς τις ανθρώπινες δυνάμεις. Ο δε Θεός είναι εύσπλαγχνος και δεν θα σας αφήσει να δοκιμασθείτε παραπάνω από τις δυνάμεις σας, αλλά μαζί με τη δοκιμασία θα δώσει και τη διέξοδο, ώστε να μπορείτε να υποφέρετε.

Ναι, αδελφοί μου. Αγώνας και μάλιστα σκληρός. Γι΄αυτό άλλωστε και αυτή η περίοδος ονομάζεται και «στάδιον πνευματικού αγώνος». Όμως, δεν εγκαταλείπουμε την προσπάθεια και προπαντώς δεν απελπιζόμαστε. Δεν απελπιζόμαστε και ούτε βεβαίως συμβιβαζόμαστε, όχι διότι ελπίζουμε στις μικρές δικές μας προσπάθειες «ου γαρ επί τω τόξω μου ελπιώ, και η ρομφαία μου ου σώσει με»(Ψαλμ. ΜΓ΄ 7), αλλά κυρίως διότι επάνω από τον προσωπικό μας αγώνα, ζητούμε και μας δίνεται η βοήθεια του Θεού. Μας παραστέκει και μας ενισχύει. Αυτός ο Κύριος Ιησούς είναι που διακήρυξε την μεγάλη αλήθεια: «χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν»(Ιωάννου ΙΕ΄5). Και τελικώς συνειδητοποιούμε ότι Αυτός είναι που προσθέτει τη δύναμη και φέρει τη νίκη. Εμείς απλώς του λέμε το ναι, κάνοντας βεβαίως ό,τι είναι δυνατόν να γίνεται από εμάς τους ίδιους. Γνωρίζουμε δε, ότι σε διαφορετική περίπτωση, εάν δηλ. δεν αγωνιστούμε, δεν παρεμβαίνει ο Θεός. Ανάγκη λοιπόν να εμπιστευθούμε την αδυναμία μας στην παντοδυναμία του. Να καταφύγουμε στο έλεος και στη χάρη του. Να προσεγγίσουμε τα άχραντα μυστήρια με διάθεση ειλικρινή και με πόθο διαρκούς επικοινωνίας με τον Χριστό. Πάντοτε ενωμένοι μαζί του. Να Χριστοποιηθούμε! Και όταν γίνεται αυτό, τότε αισθανόμαστε την αξία της ασκήσεως και τότε γευόμαστε έστω και στο ελάχιστο τις μοναδικές στιγμές που λαχταρούσαν οι θείοι πατέρες μας, βιώνοντας τη νηστεία, την αγρυπνία και την προσευχή, αλλά συνάμα και το θάρρος των μαρτύρων και ομολογητών! Αυτός ο αγώνας για την εν Χριστώ ζωή αποτελεί και τον σκοπό της ζωής μας.

Ειλικρίνεια λοιπόν, αγαθή διάθεση, και διακριτική άσκηση (με την άδεια του πνευματικού μας), και κυρίως ιερός ενθουσιασμός, είναι αυτά τα στοιχεία που νοηματοδοτούν τον αγώνα της ταπεινώσεως μέσα στο στάδιο της Μ. Τεσσαρακοστής, αλλά και σε όλη μας τη ζωή.

Αγώνας λοιπόν. Αγώνας και πάντα μπροστά. Αγώνας και πάντα ψηλά!

Και ας γνωρίζεις αδελφέ μου ότι, όταν απλώνεις τα χέρια σου να πιάσεις τ’ άστρα, μπορεί βέβαια να μη τα φτάσεις, μα είναι σίγουρο πως δεν θα καταλήξεις να κρατάς μια χούφτα λάσπη.

Αμήν.

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος.

Κόνιτσα. Email: p.ioil@freemail.gr

Τί κακά κάνουν οἱ χριστιανοί στίς Ἀπόκριες (Ἄγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου)

Τί κακά κάνουν οἱ χριστιανοί στίς Ἀπόκριες

(Ἄγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου)

          Ποιός μπορεῖ νά διηγηθεῖ τίς ἀταξίες, πού κάνουν οἱ Χριστιανοί κατά τήν περίοδο τῶν Ἀποκρέων, καί μάλιστα στά νησιά; Στ' ἀλήθεια, θά μποροῦσε νά πεῖ κανείς, ὅτι τότε οἱ Χριστιανοί δαιμονίζονται ὅλοι, διότι χορεύουν, παίζουν, τραγουδοῦν ἀσυνείδητα, μέχρι καί αὐτοί οἱ πλέον γέροντες. Καί, ὅποιος δέν χορέψει ἤ δέν τραγουδήσει, θεωρεῖται τρελλός, διότι οἱ ἄνδρες φοροῦν γυναικεία φορέματα καί οἱ γυναῖκες ἀνδρικά· διότι ντύνεται ὁ καθένας μέ διαφορετικά ροῦχα καί μάσκες, τίς κοινῶς ἀποκαλούμενες μουτσοῦνες· τότε δέν ἔχει διαφορά ἡ ἡμέρα ἀπό τήν νύκτα· διότι ἐπίσης μέ τήν ἡμέρα καί ὅλη ἡ νύκτα ξοδεύεται σέ χορούς καί μασκαριλίκια· τότε δέν διαφέρουν οἱ λαϊκοί ἀπό τούς κληρικούς καί τούς ἱερωμένους· διότι ὅλοι ἐξ ἴσου ἀτακτοῦν· τότε, γιά νά πῶ ἔτσι, πανηγυρίζει ἡ ἀσέλγεια· γιορτάζει ἡ ἀκολασία· εὐφραίνεται ἡ μέθη· ἀγάλλεται ἡ τρυφή καί ἡ ἀσωτεία· χορεύει ὁ διάβολος μέ δέκα μανδύλια καί μαζί μέ αὐτόν χορεύει ὅλο τό πλῆθος τῶν δαιμόνων· διότι τό κέρδος, πού κάνουν μόνο στίς ἀποκριές, δέν μποροῦν νά τό ἀποκτήσουν σέ ὁλόκληρο τόν χρόνο. Λυπᾶται δέ ἡ ἀρετή· στενοχωριέται ἡ σωφροσύνη· ὀδύρεται ἡ χριστιανική σεμνότητα καί ἡ εὐταξία· διώχνεται ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ καί ὁ φόβος τῆς κολάσεως καί τῆς κρίσεως· πενθεῖ ὁ Χριστός καί θρηνοῦν ὅλοι οἱ ἄγγελοι καί οἱ δίκαιοι.

          "Ω, καί ποιός νά μή κλάψει; καί ποιός νά μή χύσει καρδιοστάλακτα δάκρυα, βλέποντας τήν ἀπώλεια καί τήν ἀνοησία αὐτῶν τῶν Χριστιανῶν; Αὐτοί εἶναι τόσο ἀνόητοι, πού ἀντί νά κερδίσουν ἀπό τήν νηστεία τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, περισσότερο ζημιώνονται ἀπό τίς ἀπόκριες, καί, γιά νά κερδίσουν ἕνα, χάνουν ἑκατό· καί κάνουν οἱ ἄθλιοι σάν τούς ἀνόητους ἐμπόρους, τρέχοντας σέ ζημία καί ὄχι σέ κέρδος· διότι ἀσύγκριτα μεγαλύτερη εἶναι ἡ βλάβη πού δέχονται κατά τίς ἀπόκριες, παρά ἡ ὠφέλεια πού λαμβάνουν ἀπό τήν Τεσσαρακοστή πού ἔρχεται· ἴλεως, ἴλεως, ἴλεως νά γίνη ὁ Θεός. Καί μακάρι αὐτός νά φωτίση τούς ἅγιους Ἀρχιερεῖς καί τούς πνευματικούς καί τούς διδασκάλους, νά ἐμποδίσουν αὐτά τά κακά μέ ἀφορισμούς καί μέ ἐπιτίμια, ὅπως ὁρίζει καί ὁ ξβ' Κανόνας τῆς ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς ς’ Συνόδου:«Τάς οὕτω λεγομένας Καλάνδας, καί τά λεγόμενα Βοτά, καί τά καλούμενα Βουμάλια...κατά τί ἔθος παλαιόν καί ἀλλότριόν τοῦ τῶν Χριστιανῶν βίου, ἀποπεμπόμεθα, ὁρίζοντες μηδένα ἄνδρα γυναικείαν στολήν ἐνδιδύσκεσθαι ἤ γυναίκα τήν ἀνδράσιν ἁρμόδιον ἀλλά μήτε προσωπεῖα κωμικά ἤ σατυρικά ἤ τραγικά ὑποδύεσθαι· μήτε τό τοῦ βδελυκτοῦ Διονύσου ὄνομα τήν σταφυλήν ἐκθλίβοντος ἐν τοῖς ληνοῖς ἐπιβοᾶν.... Τούς οὔν ἀπό τοῦ νῦν τί τῶν προειρημένων ἐπιτελεῖν ἐγχειροῦντας, ἐν γνώσει τούτων καθισταμένους, τούτους, εἰ μέν κληρικοί εἶεν, καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, εἰ δέ λαϊκοί, ἀφορίζεσθαι».

(Πηγή: «Χρηστοήθεια τῶν Χριστιανῶν», Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Λόγος Β’, Μεταφραστής: Βενέδικτος Ἱερομόναχος Ἁγιορείτης, Ἐκδότης: Συνοδία Σπυρίδωνος Ἱερομονάχου Νέα Σκήτη Ἁγίου Ὅρους, Ἔτος ἔκδοσης: 2010)