Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Μητροπολίτης Ἀνδρέας:"Κανείς μας, μὰ ἀπολύτως κανείς μας, νὰ μὴν φανεῖ συνεργὸς στὰ ἀνόσια σχέδια τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἐναντίον τῶν παιδιῶν μας..."




«Κανείς μας, μὰ ἀπολύτως κανείς μας, νὰ μὴν φανεῖ συνεργὸς στὰ ἀνόσια  σχέδια τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἐναντίον τῶν παιδιῶν μας.  Νὰ ἀντισταθοῦμε ὅλοι μας καὶ νὰ δείξουμε ὅτι πιστεύουμε στὶς αἰώνιες ἀξίες τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Ἔθνους»
(Ὁμιλία Μητροπολίτου Κονίτσης κ.κ. Ἀνδρέου
τὴν Μ. Παρασκευὴ τὸ βράδυ (14.4.2017))

Μ. Παρασκευή. Θὰ πάρουμε τὸ δρομάκι ποὺ ὁδηγεῖ στὸν Γολγοθά. Ὁ Πιλᾶτος, δειλὸς καὶ ἄβουλος, ὑποκύπτοντας στὶς ἄγριες φωνὲς τοῦ ἰουδαϊκοῦ ὄχλου, ἐπεκύρωσε τὴν ἀπόφαση τοῦ Μεγάλου Ἰουδαϊκοῦ Συνεδρίου ποὺ ἦταν νὰ παραδοθεῖ εἰς θάνατον ὁ Ἰησοῦς.  Ἔτσι ὁ Μεγάλος Κατάδικος, «βαστάζων τὸν Σταυρὸν Αὐτοῦ», «ἐξῆλθεν εἰς τὸν λεγόμενον «Κρανίου Τόπον», ὅς λέγεται ἑβραϊστὶ «Γολγοθᾶ»». Κρατῶντας δηλ. τὸν βαρύτατο Σταυρό Του ἐβγῆκε ἀπὸ τὸ Πραιτόριο καὶ πῆρε τὸν δρόμο πρὸς τὴν τοποθεσία ποὺ ὀνομαζόταν «Τόπος τοῦ Κρανίου» στὴν ἑβραϊκὴ δὲ γλῶσσα Γολγοθάς.
Ἀλλὰ ὁ Ἰησοῦς δὲν εἶχε προλάβει νὰ κάνει μερικὰ βήματα, ὅταν ἀπὸ τὶς πληγὲς ποὺ εἶχε προκαλέσει στὸ σῶμα του τὸ τρομερὸ φραγγέλωμα καὶ τὴν μεγάλη αἱμορραγία  ποὺ εἶχε ὑποστεῖ, ἐλύγισε ἀπὸ τὸ βάρος τοῦ Σταυροῦ καὶ ἔπεσε. Τότε οἱ Ρωμαῖοι στρατιῶτες «ἐπιλαβόμενοι Σίμωνός τινος Κυρηναίου, ἐρχομένου ἀπ’ ἀγροῦ, ἐπέθηκαν αὐτῷ τὸν σταυρὸν φέρειν ὁπίσω τοῦ Ἰησοῦ». Ἅρπαξαν κυριολεκτικὰ τὸν Σίμωνα ποὺ καταγόταν ἀπὸ τὴν Κυρήνη, καὶ τὴν ὥρα ἐκείνη ἐπέστρεφε ἀπὸ τὸ χωράφι του -γιατὶ ἦταν γεωργός -, ἔβαλαν τὸν Σταυρὸ στὴν πλάτη του, καὶ τὸν ὑποχρέωσαν νὰ βαδίζει πίσω ἀπὸ τὸν Ἰησοῦν. Ἡ ἀγγάρευση τοῦ Σίμωνος ἀνακούφισε, ὁπωσδήποτε, τὸν Κύριο σωματικά βεβαίως, ἐνῷ στὴ συνέχεια, προστέθηκε καὶ μιὰ ἀνακούφιση πνευματική…
Ὅπως ἱστορεῖ ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς ἀνάμεσα στὸ λαὸ ποὺ ἀκολουθοῦσε τὴν θλιβερὴ ἐκείνη πορεία, ἦταν καὶ μεγάλος ἀριθμὸς γυναικῶν, «αἵ καὶ ἐκόπτοντο καὶ ἐθρήνουν αὐτόν». Ἔκλαιγαν, θρηνοῦσαν, καὶ χτυποῦσαν τὰ στήθη τους διακηρύσσοντας σιωπηλὰ βεβαίως, τὴν ἀποδοκιμασία καὶ τὴν διαμαρτυρία τους γιὰ τὴν ἄδικη ἐκείνη ἀπόφαση τοῦ Ἰησοῦ καταδίκης. Ὁ κοπετὸς καὶ ὁ θρῆνος ἐκείνων τῶν γυναικῶν ἔφθασε στὴν ἀκοὴ τοῦ Κυρίου. Καὶ Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος πρὶν ἀπὸ λίγο, ὅταν βρισκόταν ἐνώπιον τοῦ Πιλάτου καὶ τοῦ Ἠρώδου, «ἐσιώπα», καὶ δὲν ἔδινε ἀπάντηση στὶς ἐρωτήσεις ποὺ τοῦ ἀπηύθυναν, τώρα θεωρεῖ ὅτι πρέπει νὰ ἀπευθυνθεῖ στὶς ἁπλὲς ἐκεῖνες γυναῖκες τοῦ λαοῦ. Στράφηκε λοιπόν, πρὸς τὸ μέρος ποὺ στεκόντουσαν, τὶς κοίταξε μὲ βλέμμα ἱλαρό, καὶ τὶς ἐτίμησε μὲ τοὺς λόγους του: «Θυγατέρες Ἱερουσαλήμ», εἶπε, «μὴ κλαίετε ἐπ’ ἐμέ, πλὴν ἐφ’ ἑαυτὰς κλαίετε καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν». Μὴν κλαῖτε γιὰ μένα, ἀλλὰ γιὰ τὸν ἑαυτό σας καὶ γιὰ τὰ παιδιά σας νὰ κλαῖτε. Διότι θὰ ‘ρθοῦν ἡμέρες κατὰ τὶς ὁποῖες οἱ ἄνθρωποι θὰ ποῦν : καλότυχες εἶναι οἱ στεῖρες γυναῖκες ποὺ δὲν γέννησαν καὶ δὲν θήλασαν μικρὰ παιδιά, ἀφοῦ ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν παιδιά θὰ θλίβονται γιὰ τὴν δυστυχὶα καὶ τὰ δεινὰ ποὺ θὰ προκαλέσουν μετὰ ἀπὸ λίγα χρόνια οἱ Ρωμαῖοι, ὅταν θὰ πολιορκήσουν καὶ θὰ καταστρέψουν τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐκ θεμελίων.  Νὰ σημειώσουμε ἐδῶ, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, ὅτι ὁ Κύριος ἔδωσε προθεσμία στοὺς Ἰουδαίους νὰ μετανοήσουν κάτι λιγότερο ἀπὸ 40 χρόνια. Καὶ ὅταν τὸ 70 μ.Χ. οἱ Ρωμαῖοι πολιόρκησαν, καὶ στὴν συνέχεια κατέλαβαν τὴν Ἱερουσαλήμ, ἀκολούθησε τέτοια σφαγὴ καὶ καταστροφή, ποὺ θεωρήθηκε μοναδικὴ στὴν παγκόσμια ἱστορία. Ἱδιαίτερα οἱ μητέρες, οἱ ὁποῖες θὰ ἔβλεπαν τὰ παιδιά τους νὰ πεθαίνουν ἀπὸ τὴν πεῖνα κατὰ τὰ τρία χρόνια ποὺ κράτησε ἡ πολιορκία, καὶ στὴ συνέχεια νὰ τὰ σφάζουν οἱ ἀδυσώπητοι κατακτητὲς μέσα στὴ μητρικὴ ἀγκαλιά τους, θὰ δοκίμαζαν, πράγματι, ἀνείπωτο πόνο. Ἀλήθεια, ἀδελφοί, τὶ σπαρακτικὲς σκηνὲς θὰ ἐλάμβαναν χώρα καὶ ποιὰ ἄβυσσος ὀδύνης θὰ κατεκάλυπτε τὶς ἄτυχες αὐτὲς μητέρες !  Καὶ τὰ παιδιὰ ποὺ θεωροῦνται δῶρα  τοῦ Θεοῦ ἐξαιρετικά, καὶ ὡς στηρίγματα τῆς ἀνθρώπινης εὐδαιμονίας, μεταβάλλονταν ἀπότομα, σὲ πηγὲς βαθειᾶς καὶ ἀθεράπευτης ὀδύνης.
Καὶ μήπως αὐτὸ τὸ αἴσθημα τῆς ὀδύνης δὲν δοκίμασαν καὶ οἱ Ἑλληνίδες μητέρες ὅταν στὸν καιρὸ τῆς Τουρκοκρατίας οἱ Τοῦρκοι ἅρπαζαν βίαια τὰ παιδιά τους γιὰ νὰ τὰ κάνουν γενιτσάρους ; Ἤ στὰ νεώτερα χρόνια, ὅταν 28.000 Ἑλληνόπουλα ἀπήχθησαν στὸ σιδηροῦν παραπέτασμα ; Ἤ στὶς ἡμέρες μας ποὺ πλῆθος προσφυγόπουλα πνίγηκαν στὰ ἀφρισμένα κύματα τοῦ Αἰγαίου ; Ἦταν χαρακτηριστική, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, ἡ φωτογραφία τοῦ μικροῦ Λιαηλάν, ποὺ ἡ θάλασσα τὸν εἶχε ἐκβράσει σὲ μιὰ τουρκικὴ ἀκτή. Ἕνα τόσο δὰ ἀνθρωπάκι, ἕνα μικρὸ κουβάρι ἦταν, ποὺ τὸ σῶμα του ἦταν πράγματι κουβαριασμένο καὶ τὸ κεφαλάκι του μέσα στὸ θαλασσινὸ νερό. Αὐτὴ ἡ φωτογραφία εἶχε κάνει τὸν γύρο τοῦ κόσμου, δείχνοντας πόσο φοβερὲς εἶναι γιὰ τὰ παιδιὰ οἱ συνέπειες τοῦ πολέμου καὶ τῆς προσφυγιᾶς !
Ἀλλά, γιὰ νὰ ΄ρθοῦμε στὰ καθ’ ἡμᾶς, τώρα. Καὶ τὰ σύγχρονα Ἑλληνόπουλα, τὰ παιδιά μας, διατρέχουν κινδύνους πολλούς. Δὲν μιλάω γιὰ τὰ ναρκωτικά, τὴ μεγάλη αὐτὴ μάστιγα τῶν καιρῶν μας. Οὔτε γιὰ τὴν τηλεόραση καὶ τὰ περίφημα laptops. Οὔτε καὶ γιὰ τὰ μηχανάκια καὶ τὰ αὐτοκίνητα ποὺ τὰ ὁδηγοῦν ἀπερίσκεπτα παιδιά, ἀναπτύσσοντας μεγάλες ταχύτητες καὶ μάλιστα σὲ ἀκατάλληλους δρόμους. Οὔτε καὶ γιὰ τοὺς κινδύνους ποὺ κρύβουν γιὰ τὰ παιδιὰ τὰ ξενύχτια, τὰ τσιγάρα, τὰ βαριὰ ποτά, ἤ γιὰ τὴν ἐμπλοκή τους σὲ κυκλώματα, τὰ ὁποῖα ἄνθρωποι ἀδιάντροποι καὶ ἀθεόφοβοι ἁπλώνουν ἀθόρυβα γύρω ἀπὸ τὴ νέα γενιά. Καὶ τέλος, δὲν ἀναφέρομαι σὲ δεκάδες χιλιάδες ἑλληνόπουλα ποὺ ἔχουν φύγει ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ βρίσκονται σὲ χῶρες τοῦ ἐξωτερικοῦ γιὰ νὰ σπουδάσουν καὶ νὰ ἐργασθοῦν, γεγονὸς ποὺ συνιστᾶ μεγάλη ἐθνικὴ αἱμορραγία, χωρὶς νὰ φαίνεται πουθενὰ κάποια προσπάθεια γιὰ τὴν ἀνάσχεση αὐτῆς τῆς φυγῆς. Ὄχι, ἀδελφοί μου. Δὲν μιλῶ γι’ αὐτὰ τὰ θέματα, ποὺ βεβαίως, οὕτως ἤ ἄλλως συνιστοῦν κινδύνους γιὰ τὰ παιδιά. Ὄχι.
Ὁμιλῶ, διότι μὲ ἀπασχολεῖ τὸ μέλλον τῆς νέας γενιᾶς, ἀλλὰ διότι ἐπιθυμῶ τὴν ἱερὴ αὐτὴ ὥρα νὰ ἐνημερώσω τοὺς γονεῖς, ἀφοῦ γνωρίζω πόσο ἀγαπᾶτε τὰ παιδιά σας. Λοιπόν : Ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας τοῦ περασμένου Δεκεμβρίου. Ἐξεδόθη στὶς 23 Δεκεμβρίου 2016. Καὶ ἀπευθύνεται στὶς Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας καὶ Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης τῆς Χώρας καὶ φέρει μάλιστα τὴν ἔνδειξη ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ. Αὐτὴ ἡ Ἐγκύκλιος ἔχει θέμα, σπαράζει ἡ καρδιά μου αὐτὴ τὴ στιγμὴ ποὺ θὰ σᾶς τὸ πῶ, ἔχει θέμα τὶς ἔμφυλες ταυτότητες. Δηλαδὴ οἱ μαθητὲς τῶν Γυμνασίων, παιδιά 12-14 ἐτῶν, τὰ παιδιὰ αὐτὰ καὶ οἱ γονεῖς τους, θὰ κληθοῦν νὰ ἐνημερωθοῦν γύρω ἀπὸ τὸ φῦλο τους. Τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας προωθεῖ στὰ παιδιὰ κάτι πολὺ χειρότερο ἀπὸ τὴ γνωστὴ σοδομικὴ ὁμοφυλοφιλία. Πρόκειται γιὰ κίνηση παγκόσμια ποὺ θέλει τοὺς ἀνθρώπους καὶ μάλιστα τὰ παιδιά, προσέξτε, νὰ διαλέγουν τὰ ἴδια τὸ φύλο τους ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ βιολογικό τους φύλο. Τὶ σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ὅτι ἄν κάποιο παιδί δὲν αἰσθάνεται καλὰ μὲ τὸ ὅτι γεννήθηκε ἀγόρι ἤ κορίτσι, θὰ μπορεῖ νὰ δηλώνει τὸ ἀντίθετο. Καὶ μάλιστα νὰ ἀλλάζει τὸ φύλο του μὲ τὴ βοήθεια τῶν σχετικῶν ἱατρικῶν ἐπεμβάσεων. Ἔρχεται λοιπόν, τώρα τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας νὰ ἀποδομήσει, ἔτσι ἀκριβῶς τὸ λέει, δηλ. νὰ γκρεμίσει τὰ ἔμφυλα στερεότυπα καὶ νὰ διδάξει τὴν καταστολὴ τῶν φαινομένων τρανσφοβίας καὶ ὁμοφοβίας στὴν κοινωνία καὶ στὸ σχολεῖο. Καὶ τὸ Ὑπουργεῖο ἔχει τὴν ἐντύπωση ὅτι τὰ παιδάκια τῶν 12 καὶ 13 ἐτῶν θὰ καταλάβουν αὐτὲς τὶς ἀνοησίες καὶ ἀμπελοφιλοσοφίες. Σᾶς τὸ λέω λοιπὸν ξεκάθαρα, ἀδελφοί μου, ἀλλὰ καὶ μὲ μεγάλη ὀδύνη. Πρόκειται γιὰ τὴν ἔκφυλη ἀποδόμηση κάθε τελευταίου ἴχνους ὑγείας, ψυχικῆς καὶ σωματικῆς, πάνω στὸν ἄνθρωπο ἀλλὰ καὶ τῆς ἴδιας τῆς δημιουργίας, τῆς φυσικῆς νομοτέλειας μέσα στὸ σύμπαν. Δηλ. σὰν νὰ λέμε ὅτι ὁ Θεὸς δὲν τὰ ἔκανε «καλὰ λίαν» καὶ ἐρχόμαστε ἐμεῖς οἱ ταλαίπωροι νὰ τὰ διορθώσουμε. Συναισθανόμαστε, ὅμως, ποῦ ὁδηγοῦνται τὰ παιδιά μας μὲ τέτοιες προοπτικές ; Παλαιότερα εἴχαμε νέους καὶ νέες μὲ λεβεντιὰ καὶ μὲ ψυχικὴ ὑγεία, ἐπειδὴ δὲν μεγάλωσαν μὲ τέτοιες ἀμπελοφιλοσοφίες καὶ μακάρι νὰ μὴν ἦταν μόνον ἀμπελοφιλοσοφίες. Καὶ αὐτὲς δυστυχῶς ὑποκινοῦνται ἀπὸ τὴν Παγκόσμια Κίνηση ποὺ τὰ νήματά της ὑποκινεῖ ὁ ἐξαποδίτης ἀνθρωποκτόνος σατανᾶς. Αὐτοὶ ποὺ εἰσηγοῦνται τὰ θέματα αὐτὰ τὰ καινούργια, τὰ ὁποῖα εἶναι παλιὲς μέθοδοι τοῦ σατανᾶ, εἶναι σατανοκίνητοι ἄνθρωποι. Σᾶς τὸ λέω ξεκάθαρα. Γι’ αὐτὸ γνωστὸ ἐκκλησιαστικὸ περιοδικό, ἀναρωτιέται : «Ἐπιτέλους, ποῦ πᾶμε ; Ἔχουμε, λοιπόν, τελείως παραφρονήσει ;
Ὅλα αὐτά, ἀδελφοί μου, σᾶς τὰ εἶπα, ὅσο πιὸ ἁπλὰ μποροῦσα, προκειμένου νὰ ἔχετε μιὰ ἐνημέρωση γιὰ τοὺς κινδύνους ποὺ ἀπειλοῦν τὴ νέα γενιά. Τὰ καλὸ εἶναι δύσκολο νὰ μεταδοθεῖ. Ἐνῷ τὸ κακὸ μεταδίδεται γρήγορα σὰν πανοῦκλα. Οἱ γονεῖς νὰ ἀντιδράσουν μέσῳ τῶν Συλλόγων Γονέων τῶν Σχολείων ποὺ πᾶνε τὰ παιδιά τους. Οἱ καλοί μας Ἐκπαιδευτικοὶ νὰ μὴν διδάξουν αὐτὲς τὶς ἀθλιότητες. Καὶ ὅλοι μας, ὁ καθένας ἀπὸ τὴν σκοπιά του ἄς μὴν ἐπαναπαυόμαστε. Οἱ καιροὶ εἶναι, ὅπως ἀσφαλῶς γνωρίζετε, ἰδιαιτέρως κρίσιμοι. Κανείς μας, μὰ ἀπολύτως κανείς μας, νὰ μὴν φανεῖ συνεργὸς στὰ ἀνόσια αὐτὰ σχέδια, ἀλλὰ νὰ ἀντισταθοῦμε ὅλοι μας μὲ σύνεση καὶ σωφροσύνη. Νὰ δείξουμε ὅτι πιστεύουμε στὶς αἰώνιες ἀξίες τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Ἔθνους, ὅτι πιστεύουμε στὸ Χριστό, κι ὅτι γι’ αὐτὸ ὑπερασπιζόμαστε τὴν εἰκόνα του, δηλ. τὸν ἄνθρωπο. Καὶ μάλιστα τὸν νέον ἄνθρωπον , τὰ παιδιά, ποὺ εἶναι ἡ χαρὰ τοῦ παρόντος καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ αὔριο.
Ἀγαπητοί μου χριστιανοί, ὁ Κύριος Ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, καθειλομένος στὸν Τίμιο Σταυρό Του ἔχει ἁπλωμένα τὰ Πανάχραντα χέρια του καὶ μᾶς φωνάζει. «Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθε πρὸς με καὶ μὴ κωλύετε αὐτά». Ἀφεῖστε τὰ παιδιὰ νὰ ἔρχονται κοντά μου καὶ μὴ τὰ ἐμποδίζετε. Ὁδηγεῖτε τὰ στὴν Ἐκκλησία, στὰ Κατηχητικὰ Σχολεῖα, συνδέστε τα μὲ τὸν Πνευματικό, βοηθεῖστε τα νὰ ἀγαπήσουν τὴν ἑλληνικὴ μας Πατρίδα, ἐμπνεῦστε τους ἡρωϊκὸ φρόνημα, ὥστε νὰ δίδουν παντοῦ τὴν καλὴ μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Φρᾶξτε τὸ δρόμο σὲ ὅσους προσπαθοῦν νὰ τὰ ἐκμεταλλευθοῦν. Λέγει ὁ Ἰησοῦς «ὁ μαρτυρὼν ταῦτα». Ἀκοῦστε τὴ φωνὴ τοῦ Χριστοῦ, ἀδελφοί. «Ἔρχομαι ταχύ» λέει ὁ Ἐσταυρωμένος.  Καὶ ἐμεῖς, καὶ ἐγὼ καὶ ἐσεῖς καὶ ὅλοι μας, νὰ ποῦμε, καὶ ἡ φωνή μας «ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν» νὰ ἀκουσθεῖ στὰ πέρατα τοῦ κόσμου. Τὶ νὰ τοῦ ποῦμε ; «- Ναί, ἔρχου Κύριε Ἰησοῦ».  Ἀμήν.      

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Ἀναστάσιμη Ἐγκύκλιος Σεβ. Μητρ. Δρυϊν. Πωγων. & Κονίτσης κ.κ. ΑΝΔΡΕΟΥ










Ἅγιον Πάσχα 2017
Ἀριθ.  Πρωτ.  231

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 200ή



            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,
ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

-Α-

            Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ μεγαλύτερο γεγονὸς στὴν παγκόσμια Ἱστορία. Ἐπάνω σ’ αὐτὸ στηρίζεται ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, καθὼς καὶ ἡ πίστη στὴν ἀνάσταση τῶν κεκοιμημένων ἀδελφῶν μας, ὅπως ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως : «προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος». Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας λέγεται «Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως». Κάθε Κυριακή, ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου εἶναι ἀναστάσιμη. Ὅλα τὰ τροπάρια μιλᾶνε γιὰ τὸ μοναδικὸ αὐτὸ γεγονός, μὲ ἀποκορύφωμα τὸ «Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν Ἰησοῦν τὸν μόνον ἀναμάρτητον…». Τὰ δὲ ἕνδεκα (11) «Ἑωθινὰ Εὐαγγέλια», ἀναφέρονται, τὸ καθένα, σὲ κάποια περιστατικά, ποὺ σχετίζονται μὲ τὴν Ἀνάσταση.  Κι’ ὅταν ὁ χριστιανὸς ἀξιώνεται - ἀφοῦ ἔχει ἑτοιμασθῆ μὲ τὴν ἐξομολόγηση - νὰ κοινωνήσῃ Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ, Ἀνάσταση ἔχει, Πάσχα ἔχει : «Πάσχα θὰ κάνω πάλι σήμερα, κι’ εἶναι ἡ λαχτάρα μου μεγάλη, Πάσχα θὰ κάνω πάλι σήμερα, γιατὶ θὰ κοινωνήσω πάλι», τραγουδάει ὁ Γ. Βερίτης, ὁ χριστιανὸς ποιητής.
-Β-
            Ἀλλά, ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι συνυφασμένη καὶ μὲ τὴν πορεία τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων, ἰδιαίτερα ὅταν ἡ Πατρίδα μας βρισκόταν ὑπόδουλη κάτω ἀπὸ ἀλλόδοξους δυνάστες. Εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι ἀρκετοὶ Νεομάρτυρες, ποὺ θυσιάστηκαν γιὰ τὴν Ἁγία Ὀρθόδοξη Πίστη μας στὰ μαῦρα χρόνια τῆς τουρκοκρατίας, βάδιζαν στὸ μαρτύριο ψάλλοντας τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη». Ὅταν δέ, τὴν Πασχαλιά, οἱ ραγιάδες ἀντάλλασσαν μεταξύ τους ἀναστάσιμες εὐχές, ἐννοοῦσαν καὶ τὴν ἀνάσταση τῆς σκλαβωμένης Πατρίδας. Πόσο δὲ οἱ τύραννοι φοβόντουσαν τὴν Ἀνάσταση, τὸ βλέπαμε ὅσοι πηγαίναμε στὸ ἀκριτικὸ Μαυρόπουλο ἐπὶ τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ : Μόλις ἄρχιζε τὸ «ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ»,  σὲ ὅλα τὰ χωριὰ τῆς Δρόπολης ἔσβηναν τὰ φῶτα καὶ ἡ περιοχή, σ’ ὅλη αὐτὴ τὴν μεγάλη ἔκταση, βυθιζότανε στὸ σκοτάδι. Τὸ σκοτάδι, ὅμως, γρήγορα ὑποχώρησε καὶ ἔδωσε τὴν θέση του στὸ ἀναστάσιμο φῶς, στὴν χαρὰ καὶ στὴν ἐλπίδα, μετὰ τὸ γκρέμισμα τῶν ἠλεκτροφόρων συρματοπλεγμάτων, ποὺ ἔζωναν ἀπ’ ἄκρη σ’ ἄκρη τὴν Ἀλβανία καὶ ἰδιαίτερα τὴν Βόρειο Ἤπειρο.
-Γ-
            Ποιὸς θὰ τὸ πίστευε, ὅμως, ὅτι κάποιοι συμπατριῶτες μας ζοῦν ἀκόμη στὸ σκοτάδι τῆς ἀπιστίας καὶ πολεμοῦν μὲ μανία τὴν Ἀνάσταση ; φέρνουμε στὸ μυαλό μας τὶς προσπάθειες ἐκείνων, ποὺ τυφλωμένοι ἀπὸ τὸν κομματικὸ φανατισμὸ δὲν ἤθελαν μὲ κανένα τρόπο νὰ ἀκουστῆ ἀπὸ τοὺς ὑποδούλους, τότε, ἀδελφοὺς Βορειοηπειρῶτες τὸ ἐλπιδοφόρο ἀναστάσιμο μήνυμα. Πότε κόβοντας τὰ φῶτα καὶ πότε δημιουργῶντας ἄλλα προβλήματα, προσπαθοῦσαν νὰ ἐμποδίσουν τὸν ἀοίδιμο Μητροπολίτη μας ν’ ἀπευθύνῃ πρὸς τὸ πέρα τῶν συνόρων ποίμνιό του λόγους παρηγορίας καὶ παρακλήσεως. Καὶ σήμερα, κάποιοι ἄλλοι τὸ ἴδιο προσπαθοῦν νὰ κάνουν : Νὰ βάλουν, δηλαδή, τὴν Ἐκκλησία στὸ περιθώριο, νὰ μὴν ἔχῃ λόγο καὶ ἄποψη γιὰ ὅσα συμβαίνουν. Μιλᾶνε ἐπιπόλαια, ἀλλὰ μὲ φανατισμὸ γιὰ τὸν χωρισμὸ Κράτους - Ἐκκλησίας · ὑποβαθμίζουν τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν · καλλιεργοῦν τὴν ἀσυδοσία καὶ τὴν χαλάρωση τῶν ἠθῶν, ἐνῷ ἐπιχειροῦν νὰ συκοφαντήσουν τοὺς Ἐπισκόπους καὶ ὅλους τοὺς κληρικούς, παρουσιάζοντας ἀνύπαρκτα - κατὰ κανόνα - σκάνδαλα, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ νὰ ἀποδυναμώσουν τὴν ἐπιρροὴ τῆς Ἐκκλησίας στὸν Ἑλληνικὸ Λαό.
-Δ-
            «Μάτην φυλάττεις τὸν τάφον κουστωδία», θὰ λέῃ καὶ θὰ ἐπαναλαμβάνῃ ἡ Ἐκκλησία σὲ ὅλους ὅσοι ἐπιθυμοῦν δόξαν παλαιοτέρων ἤ καὶ νεωτέρων διωκτῶν. «Φῶς Χριστοῦ φαίνει πᾶσι». Ὀ ἄδειος τάφος θὰ προκαλῇ δέος καὶ θαυμασμὸ στοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἀντικρύζουν ἀπροκάλυπτα τὰ γεγονότα, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει μὲ τοὺς εἰδικοὺς τεχνῖτες ποὺ ἀσχολοῦνται τὶς ἡμέρες αὐτὲς μὲ τὴν συντήρηση τοῦ παναγίου Τάφου καὶ τοῦ Ἱεροῦ Κουβουκλίου, στὸν πανίερο Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως στὰ Ἱεροσόλυμα.
            Ἀδελφοί , μὴ σκιάζεστε στὰ σκότη τῆς ἀπιστίας, γιατὶ τὸ φῶς ποὺ ἄναψε τὸ πρωΐ «τῆς μιᾶς Σαββάτων», τὸ Φῶς δηλαδὴ τῆς Ἀναστάσεως, ἁπλώνεται παντοῦ. Ἡ χαρά, ἡ ἀγάπη, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀληθινὴ μετάνοια θὰ κυριαρχήσουν στὶς ἀνθρώπινες καρδιές. Καὶ ἤδη ἀκούγεται ὁ νικητήριος παιάνας : ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ -  ΑΛΗΘΩΣ  ΑΝΕΣΤΗ !  

Διάπυρος εὐχέτης ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


+ Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Ἁγιογραφικὴ Μελέτη Ἀπριλίου





Νύξεις προσευχῆς...



ΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΜΕ

μὲ τὸ «Δόξα τῇ φιλανθρωπίᾳ Σου, Κύριε, δόξα σοι»

  • Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, καθὼς σὲ βλέπω πάνω στὸν Σταυρό, σκέφτομαι ὅτι ἐγὼ ἔπρεπε νὰ βρίσκομαι ἐκεῖ γιὰ τὶς ἁμαρτίες μου.
  • Ἀλλὰ δόξα, Κύριε, τῷ σταυρῷ σου, δόξα καὶ τῇ εὐσπλαγχνίᾳ σου, δόξα καὶ τῇ φιλανθρωπίᾳ σου. Ἀντὶ γιὰ ἐμένα ἀνέβηκες Ἐσύ, ὁ φιλάνθρωπος καὶ Λυτρωτής μου.
  • Καὶ ραπίσθηκες, ὑβρίστηκες, καὶ ὑπέμεινες τὸ τρομερὸ φραγγέλωμα καὶ φόρεσες τὸ ἀκάνθινο στεφάνι καὶ δοκίμασες τοὺς ἀφόρητους πόνους τῆς σταυρώσεως καὶ πέθανες πάνω στὸ Σταυρό, καὶ τάφηκες καὶ ἀναστήθηκες τριήμερος νικητής ἔνδοξος.
  • Ποιούς λόγους, ποιές πράξεις εὐγνωμοσύνης νὰ σοῦ προσφέρω ; Τουλάχιστον νὰ σὲ χαροποιῶ, Κύριέ μου, ἐφαρμόζοντας τὸ θέλημά σου καὶ νὰ γίνω ἀφορμὴ ὥστε καὶ ἄλλοι νὰ Σὲ γνωρίσουν ὡς Σωτῆρα καὶ Λυτρωτή τους, ὁμολογῶντας τὸ «Δόξα τῇ φιλανθρωπίᾳ Σου, Κύριε, δόξα σοι».     ΑΜΗΝ.

Φωτοβολίδες ... περὶ ἁμαρτίας


Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Θέμα: «Ἡ γιορτή τῆς πίστης καί τῆς λευτεριᾶς» (25η Μαρτίου 1821)





Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 13ῃ Μαρτίου 2017
 Ἀριθ. Πρωτ. 100

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 199η
Θέμα: «Ἡ γιορτή τῆς πίστης καί τῆς λευτεριᾶς» (25η Μαρτίου 1821)
Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,
-Α-
Δυό γεγονότα σπουδαῖα ἑορτάζουμε σήμερα: Τόν Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου καί τήν Ἐθνική μας Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Κι' αὐτά τά γεγονότα φανερώνουν καί ἀποδεικνύουν πόσο στενά εἶναι δεμένοι μεταξύ τους, ἡ Ἐκκλησία καί τό Ἔθνος. Γιατί, πραγματικά, ἡ Ἐκκλησία πάντοτε, ἰδιαίτερα, ὅμως, στήν τουρκοκρατία, στάθηκε φρουρός καί τροφός τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Μέ τούς Ἐπισκόπους της, τούς Ἱερεῖς της καί τούς Μοναχούς της, πρόσφερε τήν  παρηγοριά τῆς θεϊκῆς εὐλογίας, καί κράτησε ἀναμμένη τήν φλόγα τῆς ἐλπίδας, ὅτι «πάλι μέ χρόνια μέ καιρούς, πάλι δικά μας θἆναι».

-Β-
Μπορεῖ, βέβαια, ἀρκετοί κληρικοί νά ἦταν ἀγράμματοι, νά ἦταν πάμπτωχοι, νά ἦταν πάντοτε στό στόχαστρο τῶν Τούρκων καί νά ἐριψοκινδύνευαν τά ἔσχατα ˙ ὅμως ἡ καρδιά, τῶν περισσοτέρων τουλάχιστον, εἶχε κλείσει μέσα της τήν ἀγάπη πρός τόν Χριστό καί τήν σκλαβωμένη Πατρίδα. Ἔτσι, Κλῆρος καί Λαός, συμπορεύτηκαν καί κακοπάθησαν ἀντάμα, σέ ὅλο τό μακρύ καί σκοτεινό διάστημα τῆς σκλαβιᾶς – τετρακόσια χρόνια γιά τήν Νότιο Ἑλλάδα καί πεντακόσια χρόνια γιά τήν ὑπόλοιπη Χώρα. Καί, φυσικά, ὅλο αὐτό τό μεγάλο χρονικό διάστημα, ζοῦσαν ὅλοι κάτω ἀπό τήν ἀπειλή τοῦ Τούρκου ἀφέντη, ποὺ εἶχε δικαίωμα ζωῆς καί θανάτου στούς ραγιάδες καί μέ τήν παραμικρότερη ἀφορμή.

-Γ-
Ὁ Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου ἀπό τόν Ἀρχάγγελο Γαβριήλ εἶναι τό πρῶτο γεγονός πού γιορτάζουμε σήμερα. «Χαῖρε Κεχαριτωμένη ˙ ὁ Κύριος μετά σοῦ», εἶπε ὁ Γαβριήλ στήν Παρθένο Μαριάμ. Κι' ὅταν τῆς ἀνήγγειλε ὅτι « συλλήψῃ ἐν γαστρί» καί θά γίνῃς ἡ Μητέρα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, κι' ἐκείνη μέ συστολή εἶπε – ἐκφράζοντας τήν ἀπορία της – πῶς θά γεννήσω παιδί, ἀφοῦ δέν γνωρίζω ἄνδρα, ἡ ἀπάντηση ἦταν ἀφοπλιστική: «οὐκ ἀδυνατήσει παρά τῷ Θεῷ πᾶν ρῆμα», δηλαδή, στόν Θεό δέν εἶναι ἀδύνατο ὁποιοδήποτε θαυμαστό καί καταπληκτικό πρᾶγμα (βλ. Λουκᾶ α΄ 26-38). Ἔτσι, ὁ Θεός ἄνοιγε πλέον τήν πύλη τῆς πνευματικῆς Ἐδέμ, τήν ὁποία εἶχε κλείσει ἡ παράβαση τῶν Πρωτοπλάστων. Καί ὁ ἄνθρωπος, σάν μέλος πιά της Εκκλησίας, μπορεῖ, ἐφ' ὅσον, ἐννοεῖται, τό θέλει, νά γίνῃ πολίτης τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, Οὐρανοπολίτης.

-Δ-
Ἰδού, τώρα, καί τό δεύτερο γεγονός πού ἑορτάζουμε σήμερα:
Ἀκριβῶς, αὐτή ἡ οὐράνια διαβεβαίωση, ὅτι τίποτε δέν εἶναι ἀδύνατο στόν Θεό, ἔδωσε τήν δύναμη στούς σκλαβωμένους Ἕλληνες, νά κινήσουν τήν Ἐπανάστασή τους  ἐνάντια στόν Τοῦρκο δυνάστη. Καί πάλι, ἐδῶ, πρωτοστατεῖ ἡ Ἐκκλησία. Στήν Ἁγία Λαύρα ὁ Μητροπολίτης Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός ὑψώνει τό Λάβαρο τῆς Ἐπαναστάσεως. Στά μπουντρούμια τῆς Τριπολιτσᾶς, πεθαίνουν ἁλυσοδεμένοι οἱ Ἀρχιερεῖς τῆς Πελοποννήσου. Στό Μανιάκι, πολεμῶντας τόν Ἰμπραήμ, πέφτει, ἡρωϊκά μαχόμενος, ὁ ἀρχιμανδρίτης Γρηγόριος Δικαῖος, ὁ γνωστός σάν «Παπαφλέσσας», ἐνῷ στό θρυλικό Μεσολόγγι, ὁ Επίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσήφ, πού ὑπῆρξε ἡ ψυχή καί τό στήριγμα τῶν μαχητῶν τῆς φρουρᾶς τῆς ἱερῆς πόλεως, ἔγινε στό τέλος ὁλοκαύτωμα, σκεπάζοντας μέ τό μισοκαμένο ράσο του τό Μεσολόγγι καί μεταβάλλοντάς το σέ πυρσό, ὁ ὁποῖος μέ τό ἐκτυφλωτικό φῶς ἐκείνης τῆς μεγαλειώδους θυσίας, καταύγασε τήν Οἰκουμένη.

-Ε-
Καί, λοιπόν; Γιατί κάποιοι ἀπό τόν πολιτικό μας κόσμο μιλᾶνε, κάθε τόσο, γιά χωρισμό τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό κράτος; Ποιόν νά χωρίσῃς ἀπό ποιόν; Αὐτές οἱ σκέψεις ἤ καί προθέσεις εἶναι ὄχι μόνο ἐπιπόλαιες, ἀλλά καί ἐξόχως ἐπικίνδυνες. Σέ καιρούς, μάλιστα, πού ἡ τουρκική ἀπειλή γίνεται ὁλοένα πιό φανερή, ἀπαιτεῖται ἐθνική ἐνότητα. Κι' αὐτή θά γίνῃ κατορθωτή μόνο μέ τήν Ἐκκλησία καί διά τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἔγινε στό Ἔπος τοῦ 1940-41, κάτω ἀπό τήν φωτεινή καί δυνατή μορφή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Χρυσάνθου τοῦ ἀπό Τραπεζοῦντος. Σύνθημά μας νά εἶναι ἕνα: «Ἡ ἰσχύς ἐν τῇ ἐνώσει».

Διάπυρος πρός Χριστόν εὐχέτης
Ὁ Μητροπολίτης


+ Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Ἁγιογραφικὰ Ἀναγνώσματα Μαρτίου



ΜΑΡΤΙΟΣ

1. Β΄ Τιμόθ. Α΄ (1) 14
2. Β΄ Τιμόθ. Α΄ 15-18
3. Β΄ Τιμόθ. Β΄(2) 1-2
4. Β΄ Τιμόθ. Β΄ 3-7
5. Β΄ Τιμόθ. Β΄ 8-10
6. Β΄Τιμόθ. Β΄11-13
7. Β΄ Τιμόθ. Β΄ 14-15
8. Β΄ Τιμόθ. Β΄ 16-18
9. Β΄ Τιμόθ. Β΄ 19-21
10.Β΄ Τιμόθ. Β΄ 22
11.Β΄ Τιμόθ. Β΄ 23-26
12.Β΄ Τιμόθ. Γ΄(3) 1-2
13. Β΄ Τιμόθ. Γ΄ 3-5
14. Β΄ Τιμόθ. Γ΄ 6-9
15. Β΄ Τιμόθ. Γ΄10-11
16. Β΄Τιμόθ. Γ΄ 12
17.  Β΄ Τιμόθ. Γ΄13-15
18. Β΄ Τιμόθ. Γ΄ 16-17
19. Β΄ Τιμόθ. Δ΄(4)1-2
20. Β΄ Τιμόθ. Δ΄ 3-4
21. Β΄ Τιμόθ. Δ΄ 5-6
22. Β΄ Τιμόθ. Δ΄ 7-8
23. Β΄ Τιμόθ. Δ΄9-10
24. Β΄ Τιμόθ. Δ΄11-13
25. Β΄Τιμόθ. Δ΄ 14-16
26. Β΄ Τιμόθ. Δ΄17-18
27. Β΄ Τιμόθ. Δ΄ 19-22
28. Τίτου Α΄ (1) 1-4
29. Τίτου Α΄ 5-7
30. Τίτου Α΄ 8-9
31. Τίτου Α΄  10-11