Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2019

Φωτογραφίες ἀπὸ τὴν Μετακατασκηνωτική Ἐκδρομὴ στὸ Ἐλεύθερο Κονίτσης

Ἄς θυμηθοῦμε νοσταλγικὰ καὶ κάτι ἀπὸ τὴν προηγούμενη χρονιά, τὸ 2018.  Καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὴν ΜΕΤΑΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΙΚΗ, ἐκδρομή, ποὺ κάναμε στὶς 31 Ἰουλίου 2018, μὲ μιὰ μικρὴ παρέα παιδιῶν Γυμνασίου - Λυκείου, στὸ Ἐλεύθερο Κονίτσης. Τότε δὲν δημοσιεύσαμε φωτογραφίες. Καιρὸς νὰ τὶς δοῦμε τώρα...

 Ξεκινήσαμε στὶς 7 τὸ πρωὶ ἀπὸ τὴν Κόνιτσα γιὰ τὸ χωριὸ Ἐλεύθερο Κονίτσης. (1 ὥρα διαδρομή μὲ τὸ αὐτοκίνητο)

 Προορισμός μας ν' ἀνεβοῦμε στὸ Ἐκκλησάκι τῆς Μεταμορφώσεως ποὺ σὲ λίγες ἡμέρες θὰ ἑόρταζε.



 Μὲ τὸ "μπασάκι" τοῦ π. Φωτίου προσκυνήσαμε πρώτα στὸ παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγ. Γεωργίου. Κατόπιν λίγο ἀκόμα μὲ τὸ μεταφορικὸ καὶ στὴ συνέχεια μὲ τὰ πόδια τὸν ἀνήφορο...
 "Κι ἀνεβαίνοντας ψηλά, στὰ Ἑλληνικὰ βουνά..."
"Πρωὶ μέσ' στὸ δάσος κοντὰ στὰ πουλιά, 

παίζει μικρὴ συντροφιά.
Ἀέρινο χάδι, δροσάτ' ἡ ματιά,
στάζει χαρὰ στὴν καρδιά".
Ἡ ὁμίχλη πυκνή, γιὰ νὰ μᾶς θυμίζει τὴν νεφέλη ποὺ σκέπασε τὸ Θαβὼρ κατὰ τὴν Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου μας. Ἀλλὰ ἐμεῖς ἀνεβαίνουμε...
Τώρα βλέπουμε "ἀφ' ὑψηλοῦ" τὸ χωριὸ Ἐλεύθερο, καὶ ἀνεβαίνουμε...
"Κατηφοριὰ ποτὲ καμμιὰ

σὲ κορυφὲς δὲν ἀνεβαίνει,
ὅποιος ποθεῖ νὰ ὑψωθεῖ, 
πάντα μὲ κόπους ἀνεβαίνει".
Μὲ ὁδηγούς μας δυὸ καλοὺς καὶ ἔμπειρους Γκρισμπανιώτες (Γκρισμπάνι ἦταν τὸ παλαιὸ ὄνομα τοῦ Ἐλευθέρου)
φθὰσαμε στὸ Ἐξωκκλήσι τῆς Μεταμορφώσεως. 
Κάναμε τὴν πρωϊνὴ προσευχή μας, ψάλλαμε, πήραμε τὸ πρωϊνό μας καὶ κατευθυνθήκαμε ἀπὸ ἄλλο, πιὸ ἀπότομο καὶ σύντομο μονοπάτι πρὸς τὸ χωριό.
Στὸ χωριὸ μᾶς κέρασαν ἀναψυκτικὸ καὶ γλυκό, παίξαμε μπάσκετ, καὶ ἐπισκεφθήκαμε τὰ ἀξιοθέτατα τοῦ χωριοῦ.




 Μὲ τὸ σκυλάκι νὰ μᾶς ἀκολουθεῖ
 καὶ νὰ παίζει μαζί μας
 Τὸ κοκοράκι κι κι ρι κι κι ......

 Καὶ προχωροῦμε..



 
Εὐλαβικὰ προσκυνήσαμε τὸ μέρος ποὺ πέρασε ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς 

Στὸν παλαιὸ καὶ καμμένο ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς Κεντρικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγ. Νικολάου 

 Μὲ τὸ περίτεχνο καμπαναριό


Ἐκεῖ ποὺ εἶναι καὶ τὸ Κοιμητήριον τοῦ χωριοῦ γιὰ νὰ ἔχουμε καὶ  "μνήμη θανάτου", ἀλλὰ καὶ νὰ τελέσουμε ἕνα τρισάγιο στὸν μεγάλο Δωρητὴ τοῦ χωριοῦ Δημήτριο Γούρη

Καὶ προχωροῦμε πρὸς τὴν Ἐκκλησία τοῦ χωριοῦ τὴν Παναγία γιὰ προσκύνημα...


Ἀρκετὰ περπατήσαμε. Ἐπιστροφὴ στὸ κέντρο τοῦ χωριοῦ "Datsun-ικῶς" ἤ μᾶλλον "Mitsubisi-κῶς" καὶ κατόπιν ἐπιστροφὴ στὴν βάση μας.
Καὶ σ' ἄλλα μὲ ὑγεία....

Φωτοβολίδες !


Προσευχητικὲς Νύξεις






ΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΜΕ
 
νὰ στείλει τὴν Θεία Χάρη Του.

  • Οὐράνιε Πατέρα μας, ἕνα ἁπλό, μὰ πολὺ σπουδαῖο πρᾶγμα θέλουμε νὰ Σοῦ ζητήσουμε αὐτὴν τὴν στιγμή : Στεῖλε μας, σὲ παρακαλοῦμε, τὴν Θεία Χάρη Σου. Διότι ἔτσι
  • Θὰ ἔχουμε θάρρος καὶ δύναμη γιὰ νὰ νικοῦμε τὶς δυνάμεις τοῦ κακοῦ ποὺ καιροφυλακτοῦν, καὶ νὰ ἀντιστεκόμαστε στὴν τρικυμία τῶν παθῶν.
  • Θὰ ἔχουμε φώτιση γιὰ νὰ ἐπιλέγουμε τὸ ὀρθό, τὸ συνετό, τὸ εὐλογημένο, αὐτὸ ποὺ εἶναι καὶ θέλημά Σου.
  • Θὰ ἔχουμε γαλήνη καὶ ἠρεμία, ὥστε νὰ μποροῦμε νὰ εἰρηνεύουμε, νὰ ἔχουμε χαρὰ πνευματική, γιὰ νὰ συνεχίσουμε μὲ ἐλπίδα τὸν ἀγῶνα μας.
  • Θὰ ἔχουμε τὴν Χάρη Σου ἀνάχωμα ποὺ θὰ φράζει τὸν δρόμο πρὸς τὴν ἁμαρτία καὶ θὰ μᾶς σκεπάζει, θὰ μᾶς προστατεύει ὡς ὀμπρέλα ἀπὸ τὴν βροχὴ τῶν πειρασμῶν.
  • Θὰ εἶναι μαγνήτης ἡ Χάρη Σου ποὺ θὰ μᾶς κατευθύνει κοντά Σου, ὥστε νὰ προσευχόμαστε, νὰ μελετοῦμε τὸν λόγο Σου, νὰ ἀναζωογονούμαστε ἀπὸ τὰ Ἱερὰ Σου Μυστήρια.
  • Δίνοντάς μας, Κύριε, τὴν Χάρη Σου, εἶναι σὰν νὰ μᾶς δίνεις τὰ πάντα. Γι’ αὐτὸ ἐκ τῶν προτέρων σ’ εὐχαριστοῦμε.

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2018

Χειροτονία νέου πρεσβυτέρου στήν Ἱερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς & Κονίτσης

Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2018 στὸν Ἱερο Ναό Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ στήν Κόνιτσα ἐν μονοεκκλησίᾳ, τελέστηκε ἡ εἰς πρεσβύτερον Χειροτονία τοῦ ἱεροδιακόνου π. Ἠλία Νάτση, ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς & Κονίτσης κ.κ. Ἀνδρέου.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἀνδρέας, ἀπευθυνόμενος στὸν νέο πρεσβύτερο, τοῦ ἐπεσήμανε ὅτι στὴν ἀκριτική μας Μητρόπολη, ἀγωνιζόμαστε ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ γιὰ τὰ ἑξῆς δύο ζητήματα. Πρῶτον, ἐναντίον τῆς ὑποβαθμίσεως τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας τὴν ὁποία ἐπιχειρεῖ ὁ ἐπάρατος Οἰκουμενισμός. Πολλὲς δῆθεν νέες ἰδέες γύρω ἀπὸ τὴν Πίστη μας κυκλοφοροῦν, ὅπως γιὰ παράδειγμα ἡ πρόσφατη ἐξαγγελία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιὰ τὸν δεύτερο γάμο τῶν κληρικῶν, ἐπὶ καταφρονήσει τῶν σχετικῶν ἱερῶν κανόνων οἱ ὁποῖοι λένε τὸ ἐντελῶς ἀντίθετο ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἐξήγγειλε τὸ Πατριαρχεῖο.
Επιπροσθέτως, τοῦ συνέστησε νὰ προσέξει, διότι θὰ βαδίσουμε κόντρα στὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς, τὸ πνεῦμα ποὺ θέλει νὰ τὰ ἰσοπεδώσει καὶ νὰ τὰ διαλύσει ὅλα. Ὡς Ὀρθόδοξοι, πρόσεξέ το αὐτὸ τόνισε στόν νέο πρεσβύτερο, τοὺς ἀγαποῦμε ὅλους καὶ τοὺς παπικοὺς καὶ τοὺς προτεστάντες καὶ ἄλλων ἐπιμέρους δογμάτων. Δὲν μποροῦμε ὅμως, οὔτε νὰ συμπροσευχόμαστε μὲ τοὺς ποικιλώνυμους αἱρετικούς, παπικοὺς καὶ προτεστάντες, οὔτε μέ ἀλλοπίστους Ἑβραίους, Βουδιστὲς κλπ.
Στὴν συνέχεια τοῦ τόνισε ὅτι τὸ δεύτερο ζήτημα γιὰ τὸ ὁποῖο ἀγωνίζεται ἡ Μητρόπολή μας εἶναι τὸ Ἐθνικὸ θέμα τῆς Βορείου Ἠπείρου στὸ ὁποῖο θὰ πρέπει νὰ δίνεις πάντοτε τὸ παρόν… Οἱ καιροὶ εἶναι κρίσιμοι, ἡ Ἑλλάδα περιστοιχίζεται ἂν ὄχι ἀπὸ ἐχθρικά, πάντως ὄχι φιλικὰ κράτη, παρὰ τὶς μεγαλοστομίες ποὺ ἀκούγονται ἑκάστοτε. Νὰ ἔχεις πάντοτε κατὰ νοῦ, ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ τὰ παλιὰ τὰ χρόνια μέχρι καὶ σήμερα, εἶναι ἡ τροφὸς καὶ ἡ φρουρὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους.
Τέλος, ἔπειτα ἀπὸ πλειάδα ἁγιοπατερικν συμβουλῶν περὶ ἱεροσύνης, τοῦ εὐχήθηκε νὰ εἶναι εὐτυχισμένος στὰ χέρια τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.
Δεῖτε φωτογραφικὸ ὑλικό ἀπὸ τὴν χειροτονία τοῦ π. Ἠλία

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2018

Χριστουγεννιάτικη Ἐγκύκλιος Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως κ. Ἀνδρέου

                                      ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 1185
Δελβινάκιον,
Χριστούγεννα 2018
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 216
Θέμα: «Χριστός Γεννᾶται». Ἀλλ’ «ὁ Ἡρώδης ταράττεται» ...
Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,
-Α-
Τήν εἰρηνική ἀτμόσφαιρα τῶν Χριστουγέννων ἔρχεται νά ταράξῃ ἡ κυβέρνηση τῆς Χώρας, μέ τήν προσπάθειά της νά βάλῃ τήν Ἐκκλησία στό περιθώριο. Τήν Ἐκκλησία, πού ὑπῆρχε προτοῦ λάβῃ ὑπόσταση ἡ Πολιτεία. Ἡ ὁποία, ἀφοῦ ἅρπαξε, κατά καιρούς, τό 96% τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, θέλει τώρα καί τό ὑπόλοιπο 4%. Ἔτσι, ἡ Ἐκκλησία θά καταντήσῃ ἐπαίτις – ζητιάνα, προκειμένου νά καλύπτῃ τίς στοιχειώδεις ἀνάγκες της, περιφέροντας συνεχῶς τόν «δίσκο τῆς ἐπαιτείας» στήν ἀνάλγητη Πολιτεία ...
-Β-
Ἀλλά, εὐλογητός ὁ Θεός! Σήμερον, «οὐράνιαι Δυνάμεις τεχθέντα τόν Σωτῆρα, Κύριον καί Δεσπότην μηνύουσι τῷ κόσμῳ». Οἱ Οὐράνιες Δυνάμεις, τόν Σωτῆρα Χριστό, πού γεννᾶται, τόν διακηρύσσουν Κύριο καί Δεσπότη, στόν κόσμο. Κι’ ἔχει ἀνάγκη ὁ κόσμος νά γνωρίσῃ τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό ὡς Σωτῆρα καί Λυτρωτή του. Διότι, πραγματικά, μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά ἀναζητῇ σωτῆρες ἐδῶ κι’ ἐκεῖ: Στά γλέντια, στά ξεφαντώματα, στά ξενόφερτα «ρεβεγιόν», στά ταξίδια σέ χῶρες «ὀνειρεμένες», στά φαγοπότια, στίς πολυτελεῖς ἐνδυμασίες καί σέ ὅ,τι «γυαλίζει» στά μάτια ... Ὅμως, σ’ αὐτά δέν ὑπάρχει ἡ ἐωτερική χαρά καί ἡ εἰρήνη, ὅπως πολύ παραστατικά τό τονίζει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης: «Πᾶν τό ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκός καί ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καί ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου, οὐκ ἐστίν ἐκ τοῦ πατρός, ἀλλ’ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστί» (Α΄ Ἰωάν. Β΄ 16). Δηλαδή, κάθε τί πού ὑπάρχει στόν μακριά ἀπό τόν Θεό κόσμο, ὅπως ἡ ἐπιθυμία τῶν σαρκικῶν ἀπολαύσεων, καί ἡ ἐπιθυμία τῶν πραγμάτων πού αἰχμαλωτίζουν τά μάτια μας, καί ἡ ἀλαζονική ἐπίδειξη στήν ὁποία σπρώχνουν τά πλούτη, ὅλα αὐτά δέν εἶναι ἀπό τόν Πατέρα Θεό, ἀλλ’ ἀπό τόν κόσμο πού βρίσκεται μακριά ἀπό τόν Θεό.
-Γ-
Ὁ γλυκόλαλος ἦχος τῆς καμπάνας, τά ὡραῖα ψάλματα καί ἀναγνώσματα, τό εὐωδιαστό θυμίαμα καί, πρό παντός, ἡ Χριστουγεννιάτικη Θεία Λειτουργία, μᾶς πηγαίνουν νοερά στό ταπεινό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ, ἐκεῖ ὅπου «ἐγεννήθη ὁ Χριστός». Ἐκεῖ, μέσα στόν σκοτεινό καί βρώμικο στάβλο, διότι «οὐκ ἦν τόπος ἐν τῷ καταλύματι», δέν ὑπῆρχε οὔτε μιά μικρή γωνιά στό πανδοχεῖο γιά τήν Παναγία καί τόν Ἰωσήφ. Ἐκεῖ μᾶς πηγαίνουν. Γιά νά γιορτάσουμε ταπεινά καί ἁπλᾶ καί μέ ζεστή καρδιά. Καί, ἄν βέβαια, εἴμαστε ἐξομολογημένοι καί καθαροί, νά προσέλθουμε «μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης» στό Ποτήρι τῆς Ζωῆς, γιά νά μεταλάβουμε «Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ», κάνοντας ἔτσι «φάτνη» τήν καρδιά μας.
-Δ-
Μέσα στήν κατανυκτική ἀτμόσφαιρα τῶν Ἱερῶν μας Ναῶν, ἄς προσευχηθοῦμε θερμά γιά τήν
Ἐκκλησία μας, ὥστε νά μή λυγίσῃ ἀπό τίς μανιώδεις ἐπιθέσεις τοῦ «Ἡρώδη» · ἄς προσευχηθοῦμε γιά τόν μαθητόκοσμο καί τόν φοιτητόκοσμο · γιά τόν φιλόχριστο Στρατό μας, γιά τούς ἀνέργους, γιά τούς φτωχούς καί ἐμπερίστατους χριστιανούς, γιά κείνους πού ἔχουν γίνει θύματα τῆς μάστιγας τῶν ναρκωτικῶν καί τοῦ λευκοῦ θανάτου. Ἄς προσευχηθοῦμε γιά τήν Ἑλληνική Μεγαλόνησο Κύπρο, πού γιά μιά ἀκόμη φορά ἀντιμετωπίζει τίς ἀπειλές τῆς Τουρκίας, ἀλλά καί γιά τήν Βόρειο Ἤπειρο ἄς ζητήσουμε ἀπό τόν τεχθέντα Κύριο νά δώση τέρμα στά δεινά της, πού ἔχουν κορυφωθῆ μετά τόν βίαιο θάνατο τοῦ Βορειοηπειρώτη τριανταπεντάχρονου νέου Κωνσταντίνου Κατσίφα, στίς 28 τοῦ περασμένου Ὀκτωβρίου.
Λοιπόν, «Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε». Μέ εἰρήνη καί πνευματική χαρά, γιά σᾶς, τίς οἰκογένειές σας, τήν ἀκριτική μας Ἐπαρχία, τήν Ἑλλάδα μας καί ὁλόκληρο τόν κόσμο. Χρόνια ἅγια καί εὐλογημένα.
Διάπυρος πρός Χριστόν εὐχέτης

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2018

Χειροτονία νέου διακόνου στήν Ἱερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς & Κονίτσης

Σήμερα Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2018 στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης κάτω Κονίτσης, πραγματοποιήθηκε Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς & Κονίτσης κ.κ. Ἀνδρέα, ὁ ὁποῖος τέλεσε τήν εἰς Διάκονον Χειροτονία τοῦ π. Ηλία Νάτση.
Ὁ Σεβασμιώτατος εἶπε πρὸς τὸν νεοχειροτονηθέντα, ὅτι ἡ διακονία τοῦ κληρικοῦ μοιάζει σὰν νὰ παίρνει μέρος σὲ ἀθλητικοὺς ἀγῶνες, ὅπως ἀναφέρει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος.
Τοῦ τόνισε ἀκόμη: Πρόσεξε, δὲν γίνεσαι κληρικὸς γιὰ νὰ καλοπερνᾶς. Θὰ πρέπει ἀπὸ τούτη τὴν ὥρα νὰ εἶσαι ἕτοιμος νὰ κακοπάθεις, ἂν θέλεις καὶ εἶμαι βέβοιος ὅτι τὸ θέλεις, νὰ εἶσαι καλὸς καὶ ἀφοσιωμένος στρατιώτης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἐπιπροσθέτως, συμβούλεψε τὸν π. Ἠλία: ἀπὸ σήμερα καὶ σὲ ὅλη τὴν ἱερατική σου ζωή, δὲν θὰ ἀνακατεύεσαι μὲ ὑποθέσεις καὶ φροντίδες τῆς καθημερινῆς ζωῆς. …Γιατί μόνο ἔτσι θὰ ἀρέσεις στὸν Θεό, ὁ ὁποῖος σὲ στρατολόγησε καὶ σὲ κάνει ἀπὸ σήμερα κληρικὸ τῆς Ἐκκλησίας Του. Ἄκουσε λοιπὸν τώρα, τοῦ ἐξήγησε ὁ Σεβασμιώτατος, πῶς μιλάει γιὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ. Εὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ» (Τιμ. Β΄ 3-6).
Ἐπίσης, τὴν Τετάρτη στὶς 26 Δεκεμβρίου στόν Ἱερο Ναό τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ στήν Κόνιτσα ἐν μονοεκκλησίᾳ, θὰ τελεστεῖ ἡ εἰς πρεσβύτερον Χειροτονία τοῦ ἱεροδιακόνου π. Ἠλία Νάτση, ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς & Κονίτσης κ.κ. Ἀνδρέου.
Ἀκολουθοῦν φωτογραφίες ἀπὸ τὴν χειροτονία τοῦ π. Ἠλία…

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2018

Μνημόσυνο Κων. Κατσίφα στην Ηγουμενίτσα (Ν. Σελεύκεια) 9.12.2018




ΜΗΝΥΜΑ
Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΟΥ
εἰς τὸ 40νθήμερον μνημόσυνον τοῦ
ἥρωος ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΤΣΙΦΑ
ποὺ ἐκφωνήθηκε στὸν Ἱ. Ναὸ τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου
 Ν. Σελεύκειας Ἠγουμενίτσας (9.12.2018)

Στὶς 28 Ὀκτωβρίου 2018, ἀνήμερα τοῦ Ἔπους τοῦ 1940, τότε ποὺ ἡ μικρὴ Ἑλλάδα εἶπε τὸ θρυλικὸ ΟΧΙ στὸν ἰταμὸ Ἰταλὸ εἰσβολέα, ἕνας ἥρωας προστέθηκε ἀκόμη στοὺς περίπου 8.000 Ἕλληνες, ποὺ ἔπεσαν, τότε, ἡρωϊκὰ μαχόμενοι στὴν πολύπαθη Γῆ τῆς Βορείου Ἠπείρου.
Ἕνας ἥρωας, ἕνα γενναῖο Βορειοηπειρωτόπουλο, δυνατὸ στὸ σῶμα, μὰ πιὸ δυνατὸ στὴν ψυχή, ἔπεφτε νεκρὸ ἀπὸ τὶς δολοφόνες σφαῖρες τῶν ἀλβανῶν ἀστυνομικῶν : ὁ Κωνσταντῖνος Κατσίφας. Ἄγνωστος μέχρι τότε, χωρὶς νὰ ἐπιδιώκῃ νὰ γίνῃ διάσημος, χωρὶς νὰ θέλῃ νὰ δρέψῃ ἡρωϊκὲς δάφνες, ἔγινε ξαφνικὰ ἥρωας, σύμβολο τοῦ ἀγῶνος γιὰ τὴν Ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν Ἑλλάδα.
Γιατί, γιὰ τὸν Κωνσταντῖνο Κατσίφα ἡ Ἑλλάδα ἦταν ἡ μεγάλη ἀγάπη του. Καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Σημαία τὸ ἱερὸ σύμβολό του. Αὐτή, τὴν μεγάλων διαστάσεων Σημαία, ποὺ τὴν εἶχε ράψει μόνος του καὶ τὴν ἀνέμιζε στ συγκλονιστικ συλλαλητήρια τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τῶν Ἀθηνῶν γιὰ τὴν Ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας, ἡ Ὁποία Μακεδονία εἶναι μία καὶ εἶναι Ἑλληνική.
Αὐτὴ τὴ Σημαία, τὴν εἶχε μεταφέρει στὸ χωριό του, τοὺς Βουλιαράτες, χωρὶς νὰ πάρουν εἴδηση οἱ Ἀλβανικὲς Ἀρχές. Αὐτὴ τὴ Σημαία ἔστησε καὶ στὸ κοιμητήριο τῶν Βουλιαρατῶν, ὅπου ἀναπαύονται ἑκατὸ (100) περίπου παλληκάρια τοῦ 1940. Καὶ γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, γι’ αὐτὴ τὴ Σημαία βγῆκε ἡ ἀπόφαση τῆς δολοφονίας του, ἀφοῦ οἱ Ἀλβανοὶ μισοῦν θανάσιμα τὴν Ἑλληνικὴ Σημαία, ἡ ὁποία συμβολίζει τὸν ἀδούλωτο Βορειοηπειρωτικὸ Ἐλληνισμό. Κι’ ὕστερα, στὴν κηδεία τοῦ παλλικαριοῦ, ἡ Σημαία αὐτὴ σκέπαζε τὸ πλῆθος ποὺ πενθοῦσε, καὶ κάτω ἀπ’ αὐτὴν πέρασε ἡ σορὸς τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα, τὴν ὁποία κρατοῦσαν στὰ δυνατά τους χέρια νεαρὰ Βορειοηπειρωτόπουλα.
Ἄχ ! Αὐτὴ ἡ Σημαία ! Πῶς τὴν χάσανε ἀπ’ τὰ μάτια τους οἱ Ἀλβανοί ; Ψάχνανε σπίτι – σπίτι στοὺς Βουλιαράτες, κάνοντάς τα ὅλα “φύλλο καὶ φτερό”. Μὰ ἐκείνη παραμένει ἄφαντη γι’ αὐτούς. Καὶ ἀσφαλῶς, θὰ περιμένῃ τὴν ὥρα καὶ τὴ στιγμή, ποὺ θὰ ἐμφανισθῇ ξανὰ γιὰ νὰ κηρύξῃ τὴν Ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν Ἑλλάδα.
Οἱ Ἀλβανοὶ τὸν εἶπαν “τρελλό” τὸν Κατσίφα. Ἀνάλογα ἐξεφράσθησαν καὶ κάποιοι Ἑλλαδῖτες κυβερνητικοί. Καὶ κάποια ΜΜΕ μίλησαν γι’ αὐτὸν ἀπαξιωτικά · καὶ τὸν εἰρωνεύτηκαν ...
Ἀλλά, ἄν στὴν ὑποτονική, ἐθνικά, ἐποχή μας χρειάζεται κάτι, εἶναι ἡ “τρέλλα”, ἡ ἁγία καὶ ἡρωϊκὴ τρέλλα τῶν ὀλίγων. Γιατὶ κι’ οἱ Μαραθωνομάχοι καὶ οἱ πρόμαχοι τῶν Θερμοπυλῶν κι’ οἱ Βουλγαροκτόνοι τοῦ Βυζαντίου καὶ οἱ Κολοκοτρωναῖοι καὶ οἱ Μεσολογγῖτες καὶ οἱ ἡμίθεοι τοῦ 1940-41, ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἀντιστάθηκαν στὶς σιδερόφρακτες δυνάμεις τῶν Γερμανῶν καὶ τῶν Βουλγάρων στὰ χρόνια τῆς πικρῆς Κατοχῆς, κι’ αὐτοὶ ποὺ κατέβασαν τὴν μισητὴ σβάστικα ἀπὸ τὸν ἱερὸ βράχο τῆς Ἀκροπόλεως · κι’ ὅσοι ἀνατίναξαν τὴν προδοτικὴ ΕΣΠΟ τὸ 1942 στὴν καρδιὰ τῆς Ἀθήνας, καὶ τὴν Γέφυρα τοῦ Γοργοποτάμου, πάλι τὸ 1942, καὶ τὰ παιδιὰ τῆς ΕΟΚΑ στὴν Κύπρο (1955-59), ὅλοι αὐτοὶ κι’ ἄλλοι πολλοί, γνωστοὶ καὶ ἄγνωστοι, “τρελλοί” ἦσαν, γιατὶ πάνω ἀπ’ ὅλα ἀγαποῦσαν τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἑλλάδα.
Ὁ Κωνσταντῖνος Κατσίφας ἔγινε πλέον σύμβολο γιὰ τοὺς Ἑλλαδῖτες καὶ τοὺς Βορειοηπειρῶτες. Κι’ ὅπως τονίζουμε παραπάνω, σύμβολο γιὰ τὴν Ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ὁ Κατσίφας, τώρα, δὲν εἶναι ἕνας. Κάθε νεαρὸς Βορειοηπειρώτης καὶ Ἑλλαδίτης εἶναι ἕνας Κατσίφας. Γιατὶ ἡ Ἑλλάδα (καὶ ἡ Βόρειος Ἤπειρος εἶναι Ἑλλάδα) δὲν πεθαίνει. Καὶ ἡ Ἐλευθερία της εἶναι βγαλμένη καὶ θὰ ἐξακολουθῇ νὰ βγαίνῃ ἀπὸ τὰ κόκκαλα τὰ ἱερὰ ἐκείνων, ποὺ ἔπεσαν ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος. Ὁ Κωνσταντῖνος Κατσίφας βρίσκεται πλέον στὸ Πάνθεον τῶν Ἡρώων : Ἀθάνατος καὶ Ἐμπνευστὴς νέων ἀγώνων γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο, τὴν αἱματοπότιστη αὐτὴ Ἑλληνικὴ Γῆ !

Ὁ Μητροπολίτης
+Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ 


 

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018

Προσευχητικὲς νύξεις

ΑΣ

ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΜΕ


γιὰ τήν ἀποκοπὴ τῶν παθῶν 
 
διὰ τῶν Ἱερῶν Μυστηρίων .

  • Σὲ παρακαλοῦμε, πολυεύσπλαγχνε καὶ πανάγαθε Κύριε, νὰ μᾶς ἐλευθερώσεις διὰ τῶν Μυστηρίων Σου ἀπὸ τὰ ποικίλα πάθη ποὺ μᾶς βασανίζουν καὶ διώχνουν τὴν χάρη Σου καὶ τὴν εὐλογία Σου ἀπὸ τὴν ζωή μας.
  • Βοήθα μας νὰ ἀποφεύγουμε τὴν φιλαυτία, τὸν ἐγωϊσμὸ καὶ τὴν ὑπερηφάνεια, ποὺ μαζὶ μὲ τὴν κενοδοξία καὶ τὴν ἀνθρωπαρέσκεια ὑψώνονται ὡς τεῖχος ἀδιαπέραστο στὴν ἄμεση ἐπικοινωνία μαζί Σου.
  • Δός μας δυνάμεις νὰ καταπολεμοῦμε τὸν θυμὸ καὶ τὴν ὀργή, πού, ἄν δὲν προσέξουμε, πολλὲς φορὲς ἐξελίσσονται σὲ φθόνο, μῖσος καὶ κατάκριση καὶ φωλιάζοντας μέσα μας, δύσκολα ξερριζώνονται.
  • Ἐνίσχυσέ μας Ἐσύ, ὥστε νὰ κατανικήσουμε τὴν ὀκνηρία καὶ τὴν ἀμέλεια, ποὺ ὁδηγοῦν στὴν ἀνυπακοὴ τοῦ ἁγίου θελήματός Σου καὶ ἀναβάλουν τὴν πνευματική μας πρόοδο.
  • Τέλος, καθάρισε τὶς ψυχές καὶ τὰ σώματά μας ἀπὸ κάθε μολυσμὸ καὶ πονηρία, ἀπὸ τὶς κακὲς ἐπιθυμίες καὶ ἀπὸ κάθε ροπὴ καὶ κλίση πρὸς τὴν ἁμαρτία, ὥστε, γενόμενοι Ναοὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νὰ ὑμνοῦμε Ἐσένα καὶ τώρα καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. αμην.



Φωτοβολίδες : Περὶ ἐλπίδας


Καθημερινὰ Ἁγιογραφικά Ἀναγνώσματα Δεκεμβρίου Ἰανουαρίου



Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018

Ἡ Ὁμιλία τοῦ Ἱστορικοῦ κ. Δημ. Σκεύα γιὰ τὴν κατάληψη τῆς Κορυτσᾶς ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ Στρατό (21-22 Νοεμ.1940)



Βόρειος Ήπειρος, γη ελληνική!

Ήταν Δεκαπενταύγουστος του 1940, ανήμερα της Παναγιάς, που οι Ιταλοί χτύπησαν το «Έλλη» στη Τήνο. Δειλοί και ανώνυμοι οι δολοφόνοι, κρυμμένοι πίσω από την τορπίλη του υποβρυχίου.
Νοέμβριος, και ο πόλεμος έχει ξεκινήσει πια για τα καλά, οι Ιταλοί εισβάλλουν μα οι Έλληνες βγαίνουν μπροστά! Οι γυναίκες, στα χωριά και στις πόλεις, πλέκουν ρούχα ζεστά για να αντέξει ο Στρατός τον βαρύ χειμώνα, που έρχεται στη Πίνδο. Και οι φαντάροι μας χτυπούν δυνατά, εκεί ψηλά στα βουνά της Βόρειου Ηπείρου, τον ψευτο-Καίσαρα της Ρώμης, τον Μουσολίνι και τους Αλβανούς συνεργάτες του. Η μια νίκη διαδέχεται την άλλη και ο λαός μας ενθουσιάζεται, δοξάζει τον Θεό και την Θεοτόκο, που με τη χάρη της έκανε να ντροπιαστούν οι εχθροί της Ελλάδας.
Χώματα ελληνικά, ποτίζουν με το αίμα τους οι φαντάροι μας, χώματα σκλαβωμένα, σ’ αλλόθρησκο εχθρό, χώματα αγιασμένα απ’ του Πατροκοσμά τα θεία λόγια. Στο βάθος στέκει η Κορυτσά, μητρόπολη της Βορείου Ηπείρου και ο Στρατός μας ετοιμάζεται για την μεγάλη επίθεση.
Μα ας γυρίσουμε για λίγο πίσω, για να δούμε την ιστορία από την αρχή, τότε που οι Έλληνές μας ελευθέρωσαν, για πρώτη φορά, τα σκλαβωμένα αδέρφια τους, τους Βορειοηπειρώτες. Ήταν στις 7 Δεκεμβρίου του 1912 που ο ελληνικός στρατός μπήκε στη πόλη και ύψωσε τη σημαία με το Σταυρό. Kαι οι Βορειοηπειρώτες με δάκρυα στα μάτια δόξαζαν τον Θεό, μα οι «φίλοι» και «σύμμαχοι» μας είχαν άλλα σχέδια. Kαι η πολυπόθητη Ένωση της Βορείου Ηπείρου με την Ελλάδα δεν στέριωσε.
Η ψυχή, όμως, του Έλληνα δεν κρατιέται ούτε από τις υπογραφές, ούτε από τις συνθήκες των «δυνατών» του κόσμου. Μ’ αρχηγό τον Σπυρομήλιο, η Χειμάρρα παίρνει τα όπλα και όλοι οι Βορειοηπειρώτες ακολουθούν!
Στις 17 Φεβρουαρίου του 1914 ο Γεώργιος Χρηστάκης-Ζωγράφος ανακηρύσσει στο Αργυρόκαστρο την Αυτόνομη Δημοκρατία της Βορείου Ηπείρου. Στο πλευρό του ο Δρυϊνουπόλεως Βασίλειος και οι μητροπολίτες Κορυτσάς Γερμανός και Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδων. Οι Έλληνες νικούν! Οι Αλβανοί υποχωρούν και η αυτονομία είναι γεγονός! Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας ήταν σαφέστατο: θα συγκροτούνταν χωροφυλακή από ντόπιους Βορειοηπειρώτες, δεν θα επιτρέπονταν η παραμονή ξένων στρατευμάτων στην περιοχή, ενώ η διδασκαλία στα σχολεία θα γίνονταν στην ελληνική γλώσσα.
Η Ελλάδα, όμως, μπαίνει σε περιπέτειες. Εθνικός διχασμός, πρώτος παγκόσμιος πόλεμος και Μικρασία. 1922. Οι ελπίδες ναυαγούν, τα όνειρα τσακισμένα στα βράχια, φτώχεια, προσφυγιά και η Ήπειρος ξεχνιέται. Οι Ιταλοί καραδοκούν, το 1923 χτυπούν την Κέρκυρα και ορίζουν νέα σύνορα. Η Βόρειος Ήπειρος παραδίδεται στα χέρια των Αλβανών. Η αυτονομία ένα χαρτί τσαλακωμένο, αν και ποτέ δεν καταργήθηκε επίσημα. Και ο χρόνος κυλά.
Βρισκόμαστε στα 1940 και με τη χάρη της Παναγίας η γαλανόλευκη περνά ξανά στη Βόρειο Ήπειρο! Οι Έλληνες προχωρούν προς την Κορυτσά, οι παλιές ελπίδες για λευτεριά θερμαίνονται. Όμως στην πόλη βρίσκονται οι ισχυρές ιταλικές μεραρχίες Τριέστι, Πιεμόντε, Βενέτσια και Αρέστο, ενισχυμένες με δύο τάγματα μελανοχιτώνων, με το επίλεκτο τάγμα των Βερσαλιέρων και μ’ ένα τάγμα Αλβανών.
Ο αγώνας σκληρός, αίμα αγνό, αίμα ελληνικό χύνεται για οχτώ μέρες. 21η Νοεμβρίου του 1940, ο φιλόχριστος Στρατός μας εορτάζει τα Εισόδια της Θεοτόκου και ξεκινά την τελική έφοδο. Και η μεγάλη Μάνα του, η Θεοτόκος, ακούει τις προσευχές του και χαρίζει τη νίκη στα ελληνικά όπλα. Ένα ολόκληρο ιταλικό τάγμα αιχμαλωτίζεται, ένα ορεινό χειρουργείο και μεγάλες ποσότητες πολεμικού υλικού καταλαμβάνονται από τους Έλληνες. Οι Ιταλοί λυγίζουν, σπάνε, υποχωρούν. Οι μεραρχίες Τριέστι, Πιεμόντε, Βενέτσια και Αρέστο νικήθηκαν. Τα καμάρια του Μουσολίνι, οι μελανοχιτώνες του, οι επίλεκτοι Βερσαλιέροι και οι Αλβανοί φίλοι τους ταπεινώθηκαν.
Στις 17.45, ώρα απογευματινή, της 22ας Νοεμβρίου, τα πρώτα τμήματα του ελληνικού στρατού εισέρχονται στην πόλη. Επικεφαλής τους ο ταγματάρχης Αθανάσιος Παλαιοδημόπουλος. Λίγα λεπτά αργότερα μπαίνει στη Κορυτσά και ο Συνταγματάρχης Ιωάννης Μπεγέτης. Το σήμα προς την 9η (ΙΧ) Μεραρχία λιτό και ηρωικό: «Ώρα 17.45. Ημέτερον απόσπασμα κατέλαβε Κορυτσά. Απηλευθέρωσε ταύτην. Ι. Μπεγέτης – Συνταγματάρχης».
Πλήθος οι αιχμάλωτοι, μεγάλη η περηφάνια. Η μικρή και φτωχή Ελλάδα νίκησε χάρη στη πίστη της, χάρη στη Υπέρμαχο Στρατηγό, τη Παναγία της. Βρετανοί και Αμερικανοί υποκλίθηκαν στους Έλληνες, οι Τάιμς της Νέας Υόρκης έγραψαν: «Οι Έλληνες κατάφεραν την πρώτη πραγματική ήττα στις δυνάμεις τού Άξονα, θα είναι δόξα της Νεώτερης Ελλάδος, ότι διέλυσε το αήττητο τού Άξονα».
Το έθνος σύσσωμο ζητωκραύγαζε την επιτυχία. Από την Αθήνα μέχρι την Κορυτσά αντηχούσαν οι ιαχές του θριάμβου. Η σημαία του Χριστού και της Ελλάδας υψώθηκε στο Διοικητήριο της Κορυτσάς, οι Βορειοηπειρώτες ζούσαν το θαύμα, ανέπνεαν ελεύθεροι αέρα ελληνικό.
Ο ανταποκριτής της εφημερίδας «Ελεύθερο Βήμα» απέστειλε στις 22 Νοεμβρίου την ενθουσιώδη ανταπόκρισή του από το μέτωπο: «Η Ήπειρος ολόκληρος εις μίαν ψυχήν πανηγυρίζει ενθουσιωδώς την κατάληψιν της Κορυτσάς. Ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Σπυρίδων, εθναπόστολος, περιερχόμενος το μέτωπον, με ησπάσθη ψιθυρίζων: «Ωμίλησεν ο Θεός. Ούτοι εν άρμασιν, ούτοι εν Ίπποις, ημείς εν ονόματι Θεού». Οι στρατιώται αγκαλιάζουν αλλήλους. Με ψυχήν πλημμυρισμένην από συγκίνησιν και υπερηφάνειαν, συγκεντρώνω από τραυματίας αξιωματικούς, στοιχεία από τας προχθεσινάς και χθεσινάς μάχας εις το μέτωπον της Ηπείρου. Χρειάζεται νέος Όμηρος διά την περιγραφήν της σημερινής εποποιΐας. Ζώμεν εις μίαν ατμόσφαιραν μέθης και ενθουσιασμού».
Ο Αχιλλέας Γκούμας, ένας από τους χιλιάδες στρατιώτες, που έδωσαν την ψυχή και το αίμα τους για την Ελλάδα, έγραψε στο ματωμένο του ημερολόγιο: «Την 22αν Νοεμβρίου του 1940 διατασσόμεθα να εισέλθωμεν εις Κορυτσάν. Η ημέρα αυτή είναι η ημέρα της απελευθερώσεως της ελληνικωτάτης Κορυτσάς. Με επί κεφαλής τον πάντοτε δρώντα εν τω αγώνι ταγματάρχην μας Παλαιοδημόπουλον εξεκινήσαμεν από ύψος Μοράβα 1.800 μέτρα, περί ώραν 1ην προς 2αν μεσημβρινήν με αντικειμενικόν σκοπόν την είσοδον εις την Κορυτσάν.
Εισερχόμεθα εις τα πρώτα σπίτια της Κορυτσάς. Οι ορισθέντες πολίται διά την υποδοχήν μας μόλις μας αντίκρυσαν ήρχισαν να μας διανέμουν δώρα. Τουτέστιν, γλυκά, φρούτα και τόσα άλλα.
Μετά προχωρούμε διά το κέντρο της. Από την μία άκρη της πόλεως, έως την άλλην είχαν παραταχθή αι χιλιάδες των κατοίκων της διά να μας υποδεχθούν. Το τι συνέβη κατά την νύκτα εκείνη δεν περιγράφεται. Το ‘καλώς ήλθατε’ και το ‘ζήτω’ ηκούετο από χιλιάδες στόματα. Συγκινητικότατη υπήρξεν η υποδοχή μας. Από την μεγάλη τους χαρά πολλοί εκ των κατοίκων της έκλαιον. Εγώ δε τους έλεγα: «Έλληνες είστε; Έλληνες;» «Ναι, ναι! Έλληνες!», με έλεγαν».
Το νήμα της ζωής του Αχιλλέα κόπηκε απότομα, λίγες μέρες πριν ο πόλεμος τελειώσει, από τα πυρά ενός ιταλικού αεροπλάνου. Έφυγε ήρωας, όπως και τόσοι άλλοι, έχοντας εκπληρώσει το χρέος προς την πατρίδα.
Η απελευθέρωση της Κορυτσάς ήταν η πρώτη μεγάλη επιτυχία του Στρατού μας στη Βόρειο Ήπειρο. Στις 29 Νοεμβρίου η γαλανόλευκη κυματίζει στη Μοσχόπολη, την επομένη πέφτει το Πόγραδετς. Στις 6 Δεκεμβρίου λευτερώνονται οι Άγιοι Σαράντα, στις 9 το Αργυρόκαστρο, στις 22 η Χειμάρρα.
Τέλη Δεκέμβρη του 1940 και, ως εκ θαύματος, η Βόρειος Ήπειρος είναι ελεύθερη, ελεύθερη και ελληνική.
Τον θρίαμβο ακολούθησε η γερμανική εισβολή, οι Έλληνες παλεύουν μα ο εχθρός νικά. Κατοχή, αντίσταση, η χώρα ρημάζει, ο λαός πεινά. 1944, απελευθέρωση και νέος πόλεμος, αδελφικός. Η Βόρειος Ήπειρος ξεχνιέται, ο Χότζα κλείνει τα σύνορα, τα αδέλφια μας μένουν παγιδευμένα πίσω από το σιδερένιο παραπέτασμα του υπαρκτού σοσιαλισμού και των διωγμών.
Ένας αγωνιστής στέκεται όρθιος, χτυπά τις καμπάνες της Ανάστασης, δίνει ελπίδα, στηρίζει μ’ όλες του τις δυνάμεις ένα όνειρο δίκαιο, αληθινό και ελληνικό. Είναι ο Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανός.
Ο Χότζα δεν υπάρχει πια, πέρασε σαν μπόρα μαζί με την αθεΐα, με την σκληρότητά του. Οι εκκλησίες άνοιξαν! Μα η Αλβανία μένει το ίδιο σκληρή. Η αυτονομία δεν δόθηκε ποτέ. Τα στόματα πρέπει να κλείσουν, οι σημαίες να κατεβούν, οι Έλληνες να φύγουν. Έτσι θέλουν οι γείτονες. Το πλήρωσε με τη ζωή του ο Αριστοτέλης Γκούμας, γιατί ο Θεός του έδωσε καρδιά ελληνική. Τότε ήταν το 2010, σήμερα το 2018, μα τίποτε δεν άλλαξε, δολοφονικές σφαίρες πνίγουν κάθε φωνή, κατεβάζουν κάθε σημαία. Γ’ αυτή τη σημαία, με το κατάλευκο σταυρό, έπεσε νεκρός ο Κωνσταντίνος Κατσίφας. Έπεσε για τον Χριστό και την Ελλάδα, μα κι αν πέθανε ζει γιατί κέρδισε το στεφάνι του μαρτυρίου.
Η Βόρειος Ήπειρος είναι Ελλάδα, είναι αυθεντική. Αυτή η γη γεννά ακόμη Εθνομάρτυρες. Είναι καθαρή μα βασανισμένη.
Τα πρωτόκολλα πτώχευσαν, ο λαός στενάζει, η αυτονομία γράμμα κενό. Μια λύση μόνο μένει, η Ένωση με την Ελλάδα! Άμποτε να τη δώσει ο Θεός.



Ρεπορτάζ Ἑορτῆς καὶ Φωτογραφίες

Ἑόρτια Ἐκδήλωση στὴν Κόνιτσα 


γιὰ τὴν Ἀπελευθέρωση τῆς Κορυτσᾶς

 ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ στρατό


(21-22 Νοεμβρίου 1940)





Τὴν Κυριακὴ 25 Νοεμβρίου 2018 στὶς 6 τὸ ἀπόγευμα στὴν 

εὐρύχωρη Αἴθουσα Ἐκδηλώσεων τοῦ Γυμνασίου καὶ Γενικοῦ 

Λυκείου Κονίτσης, πραγματοποιήθηκε ἀπὸ τὴν Ἱερὰ

 Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης

 Ἐκδήλωση μνήμης γιὰ τὴν Ἀπελευθέρωση τῆς Κορυτσᾶς τῆς 

Βορείου Ἠπείρου ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ Στρατό (17:45 τῆς 22ας 

Νοεμβρίου 1940). Στὴν Ἐκδήλωση παρεβρέθησαν ὁ 

Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. 

Ἀνδρέας, ὁ Δήμαρχος Κονίτσης κ. Ἀνδρέας Παπασπύρου, ὁ

 Ἀντιδήμαρχος κ. Γεώργιος Καλλιντέρης, Δημοτικοὶ

 Σύμβουλοι, ἱερεῖς, καθηγητές καὶ καθηγήτριες, πλῆθος κόσμου

 καὶ παιδιῶν ἀπ’ ὅλα τὰ σχολεῖα τῆς Κονίτσης, ἡ «Κιβωτὸς τοῦ

 Κόσμου», Βορειοηπειρῶτες καὶ ἄλλοι. 
 
Τὸ πρόγραμμα ξεκίνησε μὲ Ὕμνους ποὺ ἀπέδωσε ἡ Χορωδία

 τῶν ἀνδρῶν μὲ τὴν ὀνομασία «Πᾶσαι αἱ ἐπουράνιαι 

δυνάμεις». Ἐναρκτήριο ψάλσιμο ἀκούστηκε τὸ Ἀναστάσιμον

 Ἀπολυτίκιον τοῦ ἤχου τῆς Κυριακῆς (Πρώτου Ἤχου), καὶ

 στὴ συνέχεια τὸ Ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγ. Αἰκατερίνης ποὺ 

ἑόρταζε ἐκείνη τὴν ἡμέρα καθὼς καὶ τὸ Ἀπολυτίκιον τῶν

 Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου ποὺ ἀποδίδονταν ἡ Ἑορτὴ τὴν ἴδια

 ἡμέρα. Ἐψάλησαν καὶ ἄλλοι ὕμνοι στὴν συνέχεια,

 ἀναφερόμενοι στὴν ἑορτὴ τῆς Παναγίας μας καὶ τῆς ἁγίας 

ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Αἰκατερίνης τῆς πανσόφου.

 Ἀκολούθησε σύντομη (10΄) ἐμπεριστατωμένη ὁμιλία, μέσα

 ἀπὸ τὶς πηγὲς καὶ τὶς ἐφημερίδες τῆς ἐποχῆς τοῦ 1940, ἀπὸ τὸν

 Ἱστορικὸ κ. Δημήτριο Σκεύα, ποὺ μὲ ἁπλὸ, γλαφυρὸ καὶ

 κατανοητὸ τρόπο ἀναφέρθηκε, ἀρχικά, στὴν ἑλληνικότητα 

τῆς Βορείου Ἠπείρου διαχρονικά, ἑστιάζοντας, στὴν συνέχεια,

 στὰ γεγονότα ποὺ ἀκολούθησαν στὴν Κατάληψη τῆς

 Κορυτσᾶς ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ Στρατὸ τὸ 1940. Δὲν έμεινε ὅμως

 ἕως ἐκεῖ ὁ ὁμιλητής, ἀλλὰ τόνισε πὼς πλέον τὰ γεγονότα 

δείχνουν ὅτι τὰ ἔγγραφα καὶ τὰ Πρωτόκολλα ποὺ

 ὑπεγράφησαν μεταξὺ Ἀλβανῶν καὶ Ἑλλήνων γιὰ μιὰ

 Αὐτόνομη Κυβέρνηση τῶν Βορειοηπειρωτῶν ἀποδεικνύονται

 ἀνίσχυρα καὶ ἀναποτελεσματικὰ γιὰ τὴν ἀσφάλειά τους, μὲ

 ἀποτέλεσμα μία λύση καὶ μόνο νὰ καταδείκνύεται ὡς ἐφικτή,

 ἡ Ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν μητέρα Ἑλλάδα. 

 
Ἡ Ἑορτὴ συνεχίστηκε μὲ τὸ Θεατρικὸ (3 σκηνὲς) ποὺ 

ἀναφερόταν στὴν κατάληψη τῆς Κορυτσᾶς ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ

 στρατό. Τὰ παιδιὰ ὑποδυόμενα θαυμάσια τοὺς ρόλους τῶν

 στρατιωτῶν καὶ τῶν κατοίκων τῆς Κορυτσᾶς, συγκίνησαν, 

τόνωσαν τὸ ἐθνικὸ φρόνημα, μετέδωσαν μέσα ἀπὸ τὶς ὁμιλίες 

τῶν φαντάρων καὶ τὴν εὔθυμη διάθεση ποὺ ἐπικρατοῦσε

 τότε, 

καὶ τέλος ἐνθουσίασαν τὸ ἀκροατήριο ποὺ αὐθόρμητα

 ξέσπασε σὲ χειροκροτήματα. Παρουσιάστηκαν ἐπιπλέον στὸ 

ἀκροατήριο τρεῖς προβολές. Οἱ δύο μέσα ἀπὸ τὰ τραγούδια 

τῆς Σοφίας Βέμπω : «Βάζει ὁ Ντοῦτσε τὴν στολή του», καὶ

 «Πώ, πώ, τὶ ἔπαθε ὁ Μουσολίνι» καὶ ἡ τρίτη ἀναφερόμενη 

στὸν ἥρωα Βορ/τη Κων/νο Κατσίφα, τὸν προσφάτως 

βαναύσως δολοφονηθέντα ἀπὸ τοὺς Ἀλβανούς. 
 
Νέα τραγούδια τῆς Ἱ. Μητροπόλεως σχετικὰ μὲ τὸ Ἔπος τοῦ

 40 καὶ τὴν Βόρειο Ἤπειρο ἀνέβασαν τὸ ἐθνικὸ θερμόμετρο

 τῆς ἐκδηλώσεως, ἀφοῦ συνοδεύονταν ἀπὸ πολλὰ μουσικὰ

 ὄργανα καὶ τὴν χορωδία τῶν μικρῶν τὴν ἐπωνομαζομένη «Ὁ 

Ἅγιος Κήρυκος». Διαβάστηκε ἕνα συγκινητικὸ κείμενο ποὺ

 περιγράφει τὴ ζωὴ καὶ τὴ θυσία τοῦ στρατιωτικοῦ ἱερέως καὶ

 ἱεροκήρυκος Ἀρχιμανδρίτου , Χρυσοστόμου Τσοκώνα, ποὺ

 σκοτώθηκε τὸ 1940 καὶ τὴν ἴδια ἡμέρα ποὺ ἐτελεῖτο ἡ

 ἑορταστικὴ ἐκδήλωση στὴν Κόνιτσα (25 Νοεμβρίου). Ἕνα 

τραγούδι ἀπὸ τὴν χορωδία γιὰ τὸν «Νέο Πατροκοσμᾶ», τὸν 

Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως Σεβαστιανὸ συγκίνησε καὶ

 ἔφερε ζωηρὲς ἀναμνήσεις στοὺς περισσοτέρους ἀπὸ τὸ

 ἀκροατήριο ποὺ τὸν εἶχαν γνωρίσει. Ἀκολούθησε ἕνα νέο

 τραγούδι τῆς Ἱ. Μητροπόλεως γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο.

 Ἀκούστηκε δημοσίως γιὰ πρώτη φορά. Τὸ πρῶτο μέρος τὸ

 τραγούδησε ντουέτο παιδιῶν τοῦ Γυμνασίου καὶ τὸ δεύτερο

 ποὺ ἦταν καὶ ζωηρότερο, χορεύτηκε ὡς τσάμικο ἀπὸ τὰ

 παιδιὰ τῶν Κατηχητικῶν φορῶντας τὶς ἀνάλογες

 Ἠπειρώτικες στολές. Σειρὰ τέλος, εἶχε τὸ γνωστὸ δημοτικὸ

 τραγούδι «Δέλβινο καὶ Τσαμουριά». Τὴν ὅλη ἐκδήλωση τὴν

 ἔκλεισαν χαιρετισμοὶ ἀπὸ διάφορες ἐθνικὲς καὶ

 Βορειοπειρωτικὲς ὀργανώσεις, ὁ κ. Δήμαρχος Κονίτσης καὶ ὁ

 Σεβασμιώτατος. Ὁ Μητροπολίτης σὲ ὕφος ἔντονο μίλησε γιὰ

 τὰ ὕπουλα παιχνίδια ποὺ παίχθηκαν ἀλλὰ καὶ συνεχίζονται

 νὰ παίζονται σχετικὰ μὲ τὴν δολοφονία τοῦ Κων/νου

 Κατσίφα τόσο ἀπὸ Ἀλβανικῆς πλευρᾶς ὅσο, δυστυχῶς, καὶ

 ἀπὸ ἑλληνικῆς. Πλέον, τόνισε χαρακτηριστικά, ἡ Αὐτονομία,

 ποὺ ἦταν αἴτημα παλαιοτέρων καιρῶν, ἐτάφη. Μὸνη λύσις

 γιὰ τὸ Βορειοηπειρωτικὸ εἶναι ἡ Ἕνωσις. Ζήτω ἡ Ἕνωσις

 τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν μάνα Ἑλλάδα. Ἀκολούθησε ὁ

 Ἐθνικός μας Ὕμνος καὶ ἡ Ἐκδήλωση ἔκλεισε παὶρνοντας

 ὅλοι τὴν Ἐφημερίδα «Βορειοηπειρωτικὸν Βῆμα».




Χ. Ἱ. Ἀμαραντινὸς



Ἡ Χορωδία




 Ὁ Ὁμιλητὴς  κ. Δημήτριος Σκεύας (Ἱστορικός)




Μερικὴ ἄποψη τοῦ κοινοῦ



Ἄλλη ἄποψη τῆς Χορωδίας




Τὸ θεατρικό γιὰ τὴν Κατάληψη τῆς Κορυτσᾶς 

ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ Στρατό





Ἡ ἀφήγηση τοῦ Θεατρικοῦ μὲ τὴν Πωγωνίσια παραδοσιακὴ στολή




Ἡ Ὕψωση τῆς Γαλανόλευκης στὴν Κορυτσά






Ὑποδοχή στὴν ἐλεύθερη Κορυτσά




Τὸ χορευτικό
 








Χαιρετισμὸς Δημάρχου Κονίτσης κ. Ἀνδρέου Παπασπύρου


Χαιρετισμὸς καὶ κλείσιμο

 Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς 

καὶ Κονίτσης κ. Ἀνδρέου