Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Τί κακά κάνουν οἱ χριστιανοί στίς Ἀπόκριες (Ἄγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου)


Τί κακά κάνουν ο χριστιανοί στίς πόκριες
(γ. Νικοδήμου γιορείτου)

          Ποιός μπορε νά διηγηθεῖ τίς ταξίες, πού κάνουν ο Χριστιανοί κατά τήν περίοδο τν ποκρέων, καί μάλιστα στά νησιά; Στ' λήθεια, θά μποροσε νά πεῖ κανείς, τι τότε ο Χριστιανοί δαιμονίζονται λοι, διότι χορεύουν, παίζουν, τραγουδον συνείδητα, μέχρι καί ατοί ο πλέον γέροντες. Καί, ποιος δέν χορέψει δέν τραγουδήσει, θεωρεται τρελλός, διότι ο νδρες φορον γυναικεία φορέματα καί ο γυνακες νδρικά· διότι ντύνεται καθένας μέ διαφορετικά ροχα καί μάσκες, τίς κοινς ποκαλούμενες μουτσονες· τότε δέν χει διαφορά μέρα πό τήν νύκτα· διότι ἐπίσης μέ τήν μέρα καί λη νύκτα ξοδεύεται σέ χορούς καί μασκαριλίκια· τότε δέν διαφέρουν ο λαϊκοί πό τούς κληρικούς καί τούς ερωμένους· διότι λοι ξ σου τακτον· τότε, γιά νά π τσι, πανηγυρίζει σέλγεια· γιορτάζει κολασία· εφραίνεται μέθη· γάλλεται τρυφή καί σωτεία· χορεύει διάβολος μέ δέκα μανδύλια καί μαζί μέ ατόν χορεύει λο τό πλθος τν δαιμόνων· διότι τό κέρδος, πού κάνουν μόνο στίς ποκριές, δέν μπορον νά τό ποκτήσουν σέ λόκληρο τόν χρόνο. Λυπται δέ ρετή· στενοχωριέται σωφροσύνη· δύρεται χριστιανική σεμνότητα καί εταξία· διώχνεται φόβος το Θεο καί φόβος τς κολάσεως καί τς κρίσεως· πενθε Χριστός καί θρηνον λοι ο γγελοι καί ο δίκαιοι.
          "Ω, καί ποιός νά μή κλάψει; καί ποιός νά μή χύσει καρδιοστάλακτα δάκρυα, βλέποντας τήν πώλεια καί τήν νοησία ατν τν Χριστιανν; Ατοί εναι τόσο νόητοι, πού ντί νά κερδίσουν πό τήν νηστεία τς γίας Τεσσαρακοστς, περισσότερο ζημιώνονται πό τίς πόκριες, καί, γιά νά κερδίσουν να, χάνουν κατό· καί κάνουν ο θλιοι σάν τούς νόητους μπόρους, τρέχοντας σέ ζημία καί χι σέ κέρδος· διότι σύγκριτα μεγαλύτερη εναι βλάβη πού δέχονται κατά τίς πόκριες, παρά φέλεια πού λαμβάνουν πό τήν Τεσσαρακοστή πού ρχεται· λεως, λεως, λεως νά γίνη Θεός. Καί μακάρι ατός νά φωτίση τούς γιους ρχιερες καί τούς πνευματικούς καί τούς διδασκάλους, νά μποδίσουν ατά τά κακά μέ φορισμούς καί μέ πιτίμια, πως ρίζει καί ξβ' Κανόνας τς γίας καί Οκουμενικς ς’ Συνόδου:«Τάς οτω λεγομένας Καλάνδας, καί τά λεγόμενα Βοτά, καί τά καλούμενα Βουμάλια...κατά τί θος παλαιόν καί λλότριόν τοῦ τν Χριστιανν βίου, ποπεμπόμεθα, ρίζοντες μηδένα νδρα γυναικείαν στολήν νδιδύσκεσθαι γυναίκα τήν νδράσιν ρμόδιον λλά μήτε προσωπεα κωμικά σατυρικά τραγικά ποδύεσθαι· μήτε τό το βδελυκτο Διονύσου νομα τήν σταφυλήν κθλίβοντος ν τος ληνος πιβον.... Τούς ον πό το νν τί τν προειρημένων πιτελεν γχειροντας, ν γνώσει τούτων καθισταμένους, τούτους, ε μέν κληρικοί εεν, καθαιρεσθαι προστάσσομεν, ε δέ λαϊκοί, φορίζεσθαι».
(Πηγή: «Χρηστοήθεια τν Χριστιανν», γίου Νικοδήμου γιορείτου, Λόγος Β’, Μεταφραστής: Βενέδικτος ερομόναχος γιορείτης, κδότης: Συνοδία Σπυρίδωνος ερομονάχου Νέα Σκήτη γίου ρους, τος κδοσης: 2010)