Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο οποίος ύμνησε και αγάπησε την Υπεραγία Θεοτόκο, μας συμβουλεύει:
«Θέλεις να προστρέξεις στη Θεοτόκο με πίστη και θάρρος για κάθε σου ανάγκη;
Μπορείς να το πετύχεις, όταν σκεφθείς:
Α´) Ότι όλα τα δοχεία… στα οποία έχει
τοποθετηθεί … άρωμα πολύτιμο, μολονότι δεν υπάρχει μέσα τους το άρωμα,
τα αγγεία αυτά διατηρούν την ευωδία του αρώματος εκείνου. Και όσο
περισσότερο χρονικό διάστημα παρέμεινε το άρωμα μέσα στο δοχείο, τόσο
περισσότερο τα δοχεία διατηρούν την ευωδία…
Παρόμοια να σκεφθείς ότι και ένας που
στέκεται κοντά σε μία μεγάλη πυρκαγιά, διατηρεί τη θερμότητα για πολύ
καιρό και μετά την απομάκρυνσή του από τη φωτιά…
Άραγε από ποια άρρητη ευωδία
φιλανθρωπίας, από ποια φλόγα αγάπης και από ποιους λογισμούς ελέους και
ευσπλαγχνίας μπορούμε να πούμε ότι είναι γεμάτα τα σπλάγχνα της
Θεοτόκου, που για εννιά μήνες κράτησε μέσα Της τον Χριστό, το ακένωτο
(ατελείωτο) μύρο, και κρατεί πάντοτε στο στήθος Της και στην αγάπη Της
τον Υιό του Θεού, που είναι η ίδια η Αγάπη και το ίδιο το Έλεος και η
ίδια η Ευσπλαγχνία;
Έτσι, και πολύ περισσότερο, κάθε
φτωχός που έχει ανάγκη και πλησιάζει με ταπείνωση και πίστη στο ουράνιο
μύρο, στη φωτιά της αγάπης, του ελέους και της ευσπλαγχνίας, που πάντοτε
ευωδιάζει και πάντοτε ανάβει στο στήθος της Παρθένου, οπωσδήποτε θα
δεχθεί βοήθειες, ευεργεσίες και χάριτες, τόσο περισσότερες, όσο
περισσότερο συχνά και με μεγαλύτερη πίστη και θάρρος πλησιάσει.
Β΄) Ότι κανένα δημιούργημα δεν
αγάπησε τόσο τον Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, ούτε συμμορφώθηκε τόσο
με το θέλημά Του, όσο η Παναγία Του Μητέρα. Και διότι Τον γέννησε μόνη
χωρίς άνθρωπο πατέρα, και διότι γέννησε μόνο Αυτόν και κανένα άλλον, και
έτσι δεν μοιράσθηκε καθόλου με άλλον η αγάπη Της. Και αν Αυτός ο Υιός
του Θεού και αγαπητός Υιός της Παρθένου […] έδωσε την Μητέρα Του ως
μητέρα μας και συνήγορο για να μας βοηθά, […] πως και με ποιόν τρόπο θα
μπορέσει κάποτε αυτή η αγαπημένη Του Μητέρα και δική μας συνήγορος να
γίνει αποστάτης της θελήσεως του τόσο αγαπημένου Της Υιού και να μη μας
βοηθήσει;
Γι’ αυτό, αγαπητέ, πρόστρεχε,
πρόστρεχε με θάρρος για κάθε σου ανάγκη στην Παναγία Θεοτόκο. Γιατί
εκείνη η εμπιστοσύνη και το θάρρος που δείχνεις σ’ Αυτή, είναι ασφαλές
καταφύγιο και πάντοτε δίνει στην καρδιά σου χάρες και ελεημοσύνες».
Φιλήμων
Περιοδικό «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», Τεῦχος 916
Πηγή:
ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, "Ο
Αόρατος πόλεμος". Απόδοση στη Νέα Ελληνική: Ιερομ. Βενέδικτος, Εκδ.
Συνοδείας Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.
