Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

«ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ, "ΤΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΑΧΤΑΡΜΑ", ΤΟΝ ΕΜΠΑΙΓΜΟ ΤΟΥ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»



« - ΟΧΙ  ΣΤΟΝ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ,
«ΤΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ  ΑΧΤΑΡΜΑ»,  ΤΟΝ  ΕΜΠΑΙΓΜΟ  ΤΟΥ  ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ» (Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς  & Κονίτσης  ΑΝΔΡΕΑΣ).

            Τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὸν θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας μας μὲ τὴν ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Ὁ θρίαμβος ατός σημειώθηκε τόν νατο αώνα μ. Χ . ταν ατοκράτειρα το Βυζαντίου γία Θεοδώρα, μετά πό τόν θάνατο το συζύγου της καί ατοκράτορος Θεοφίλου , βαλε τέρμα στήν Εκονομαχία, καὶ ναστήλωσε τίς ερές εκόνες τό τος 843 μ.Χ. Ατή τή γιορτή, δελφοί, γιορτάζουμε σήμερα. Τήν ναστήλωση τν ερν εκόνων καί κατ’ πέκταση τήν νίκη τς ρθοδοξίας , ποία πολέμησε κατό καί πλέον χρόνια τούς εκονομάχους ατοκράτορες, τούς πατριάρχες - κάποιους πατριάρχες εκονομάχους - καί τελικς νίκησε καί θριάμβευσε.             χουν περάσει πό τότε χίλια κατόν βδομήντα χρόνια. Μεσολάβησε πόσχιση το δυτικο χριστιανικο κόσμου πό τήν Μία, τήν ληθινή κκλησία, τήν ρθόδοξη κκλησία. Ατό γινε τό 1054 μ.Χ. Μετά πό πέντε αἰῶνες χριστιανισμός τς Δύσεως διεσπάσθη μέ τήν πρωτοβουλία το Λουθήρου καί λλων Προτεσταντν γετν. Ατό πάλι γινε τό 1517. Κι φτασε σήμερα Προτεσταντισμός, Διαμαρτύρηση δηλαδή, νά ριθμε περί τίς χίλιες (1.000) καί πλέον αρέσεις καί παραφυάδες, πολλές πό τίς ποες δέν δέχονται τήν νάσταση το Χριστο, λλες δέν δέχονται τήν περαγία Θεοτόκο, τούς γίους, τίς Εκόνες καί τά Μυστήρια τς κκλησίας τά ποία μᾶς τά παρέδωσαν ο πόστολοι ς τήν πιό πολύτιμη παρακαταθήκη.
            Τό χειρότερο, μως, εναι τι Προτεσταντισμός μέ προεξάρχουσα τήν λεγομένη γγλικανική «κκλησία» - ν τό εδατε σως κι ατές τίς μέρες μέ τήν νθρόνιση το λεγομένου ρχιεπισκόπου το Καντέρμπουρι (Canterbury) - γγλικανική, λοιπόν, κκλησία χειροτονε πό τινων τν καί γυνακες ερες καί πισκόπους. Καί τό κόμα πιό χειρότερο πό ατό, εναι τι ελογε καί γάμους νθρώπων πού νήκουν στό διο φύλο, δηλαδή ελογε γάμους μοφυλοφίλων. Καί ντίθεση μεγάλη του Προτεσταντισμο εναι τι, ν μέ τίς ποχωρήσεις ατές μεταβάλλει τήν κοινωνία σέ Σόδομα καί  σέ Γόμορρα, λέει τί · λέει τι μελετάει τήν Βίβλο, ποία Βίβλος, μως, εναι κάθετα ντίθετη μέ ατές τίς πρακτικές. Τίς καταδικάζει πόλυτα. Τί μελέτη τς Βίβλου κάνουν δηλαδή ; γώ προσωπικς δέν μπορ νά τό καταλάβω ατό.
             πό τήν λλη πλευρά τώρα. πάρχει Παπισμός μέ τό κράτος το Βατικανο. Τό κράτος το Βατικανο εναι να καθαρς κοσμικό καί πολιτικό κράτος .χει τό Πρωτεο καί τό λάθητο τοῦ Πάπα, ποος πιδιώκει νά εναι νας θρησκευτικός πλανητάρχης. χουμε τόν πλανητάρχη τς πέραν το τλαντικο περδυνάμεως , χουμε μως καί τόν Πάπα ς πλανητάρχη · θρησκευτικό καί πολιτικό πλανητάρχη. Καί πλέον χει καί τήν σατανικς μπνεύσεως Ονία σάν σφήνα στά πλευρά τν ρθοδόξων.
            Τώρα, πό τά μέσα το περασμένου αώνα, το εκοστο αώνα, καί συγκεκριμένα τό τος 1948, ξεκίνησε μία κίνηση στήν Ερώπη πού νομάστηκε Οκουμενική κίνηση. Ατή χει σκοπό τήν προσέγγιση τν χριστιανικν μολογιν . ξάλλου π’ τό 1980 ξεκίνησε πίσημα διάλογος τς ρθοδοξίας μέ τήν παπική κκλησία καί κολούθησαν ο διάλογοι μέ τούς Παλαιοκαθολικούς, τούς γγλικανούς, τούς Λουθηρανούς καί λλους χριστιανούς, πού ποτελον διάφορες αρετικές μάδες. Βέβαια χουν περάσει τώρα τριάντα (30) καί πλέον χρόνια πό τήν ναρξη τν πισήμων ατν διαλόγων, λλά σήμερα μως - κατά κοινήν μολογίαν - ο διάλογοι ατοί χουν βαλτώσει , δέν χουν ποδώσει τίποτα. Δυστυχς, μως, πάρχει καί κάτι χειρότερο  πέραν τν διαλόγων ατν. πάρχουν ο συμπροσευχές κάποιων γετν τς ρθοδοξίας μέ τούς αρετικούς χριστιανούς τς Δύσεως. τσι λοιπόν κίνηση ατή , λεγομένη ρχικς Οκουμενική κίνηση, χει καταλήξει νά γίνει Οκουμενιστική κίνηση, διότι προσεύχονται Παπικοί, ρθόδοξοι, γγλικανοί, Διαμαρτυρόμενοι, «κάθε καρυδις καρύδι», στά τελευταα δέ χρόνια χουμε συμπροσευχές καί μέ νθρώπους λλων θρησκειν πως Μωαμεθανούς, νδουϊστές καί οτω καθεξς. Τί γίνεται μως τώρα ; Τά Μ.Μ.Ε. διαφημίζουν ατές τίς προσευχές, τίς συμπροσευχές. Καί τί λένε ; « λοι να εμαστε. Γιατί νά ’μαστε λοιπόν χωρισμένοι , δ ο ρθόδοξοι, κε ο Παπικοί , παραπέρα ο γγλικανοί κ.ο.κ. ; ».« Νά νωθομε»,προσέξτε,«νά νωθομε λλά καθένας νά κρατάει τά δικά του πιστεύματα ». Δηλαδή , ν μου πιτρέπεται κφραση, νας «χταρμάς θρησκευτικός» ποος θά τά περιλαμβάνει λα· λλά ατό μως δελφοί μου δέν εναι νωση , εναι μπαιγμός το γίου Πνεύματος. Βέβαια πρέπει νά μολογήσουμε τι πάρχουν στίς αρέσεις ατές , καί στόν Παπισμό καί στούς λλους χριστιανούς, πάρχουν κάποιοι ξιόλογοι νθρωποι , μέ εσέβεια, ν θέλετε, πού γαπον τήν ρθοδοξία ,πού θέλουν ο δικές τους μολογίες νά προσέλθουν στήν κκλησία - μες τσι τήν ννοομε τήν νωση - νά προσέλθουν καί νά γίνουν ρθόδοξοι · λλά, δυστυχς, ο φωνές τους πνίγονται πό τίς φωνές τν λλων, τν Οκουμενιστν , πού χουν καταλάβει λα τά μέσα νημερώσεως , λες τίς φημερίδες καί προωθον τά δικά τους τά σχέδια.
            Θά λεγα μως τι τό ετύχημα εναι τι τουλάχιστον δ στήν λλάδα πάρχουν πολλές φωνές ο ποες ζητνε τήν ποχώρησή μας πό τούς τέρμονες διαλόγους, λλά καί πό τό Παγκόσμιο Συμβούλιο κκλησιν (Π.Σ.Ε.). Τό γιον ρος, πολλοί εράρχες, λλοι κληρικοί καί λαϊκοί, εραποστολικές δελφότητες καί θρησκευτικές ργανώσεις, προβάλλουν σθεναρή ντίσταση στά ργα, τά νόσια, τν Οκουμενιστν. Γι’ ατό δέν εναι περίεργο τι ο Οκουμενιστές ν πέναντι τν τεροδόξων εναι βρότατοι καί εγενέστατοι, πέναντι τν ρθοδόξων, πού ντιστέκονται στά σχέδιά τους, χουν νά ποῦν  τούς πιό παξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Προχθές μόλις ,διάβαζα σέ μία θρησκευτική φημερίδα να ρθρο  νός Οκουμενιστο , γηραιο πλέον , «ν μαρτίαις γηράσαντος» , θεολόγου, ποος ξαπολύει μύδρους πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν. Δηλαδή, ναντίον κείνων, πού δέν συμφωνον μέ τά σχέδια τν Οκουμενιστν. Ατά, γαπητοί δελφοί, σς τά επα τσι ν συντομίᾳ καί συνοπτικά γιά νά γνωρίζετε τόν σύγχρονο γῶνα τς ρθοδοξίας νά κρατήσει νόθευτη τήν πιστή , πού μέ ποταμούς αμάτων μς παρέδωκαν ο Πατέρες καί ο Διδάσκαλοι τς κκλησίας.
            Σ’ ατόν τόν ραο γῶνα ,τόν γῶνα τς ρθοδόξου Πίστεως, εναι στρατευμένη καί κριτική Μητρόπολή μας , ποία γρυπνε καί προσεύχεται πέρ τς τν πάντων νώσεως, πως λέμε σχεδόν σέ κάθε κολουθία, λλά μέ τήν προϋπόθεση, οτε μία κεραία νά ξεφύγει πό ατά πού μς παρέδωσαν ο Πατέρες μας. Καί πειδή ο Οκουμενιστές μιλνε συνεχς γιά γάπη καί γάπη καί γάπη, μες θά τούς πομε, κι λλοτε τό ’χω πε πό τήν θέση ατή , θά τό π καί τώρα: γάπη πού δέν περιέχει  μέσα τήν λήθεια εναι ψεύτικη γάπη. ταν νας ς πομε  εναι σθενής βαριά , θά το πες τί χει γιά νά λάβει τά μέτρα του. ταν το πες « - ντάξει καλά εσαι, θά περάσει σέ μία βδομάδα, θά σηκωθες », ατό δέν λέει τίποτα. νθρωπος θά πεθάνει. τσι εναι κι δ δελφοί μου. άν δέν λέμε τήν λήθεια στούς αρετικούς κι κενοι πλαννται κι μες πλανώμεθα  καί τούς δηγομε στόν πνευματικό θάνατο. Καί νά σς π τό ξς. ν, ς πομε, ρχόταν τώρα νας Παπικός, θά τόν φιλοξενήσουμε , θά το προσφέρουμε ναν καφέ, να γλυκό, να ποτήρι νερό , να πιάτο φαγητό, ν χρειάζεται · μετά χαρς θά τό κάνουμε ατό , λλά μέχρι κε μως. Στά θέματα τς Πίστεως δέν χωρε συγκατάβαση. Δέν μπορε νά παίζουμε μέ τήν λήθεια τς Πίστεώς μας. λλο φιλοξενία , λλο γάπη, κι λλο τήρηση τν παραδεδομένων τς ρθοδόξου Πίστεώς μας. Γι’ ατό λοιπόν, δελφοί μου, μες δ στήν κριτική Μητρόπολη, ο συνεργάτες μου κι γώ καί λοι ο χριστιανοί, θέλω νά πιστεύω , λέμε μέ ερή καύχηση ατά πού περιέχει «τό Συνοδικό» τῆς ρθοδοξίας, πού μετ’ λίγον θά ναγνώσουμε. « Ο Προφται ς εδον, ο πόστολοι ς δίδαξαν , κκλησία ς παρέλαβεν, ο Διδάσκαλοι ς δογμάτισαν,.... Χριστός ς βράβευσεν · οτω φρονομεν, οτω λαλομεν, οτω κηρύσσομεν, Χριστόν τόν ληθινόν Θεόν μν... Ατη πίστις τν ποστόλων, ατη πίστις τν Πατέρων, ατη πίστις τν ρθοδόξων, ατη πίστις τήν Οκουμένην στήριξεν... Τν τς ρθοδοξίας προμάχων εσεβν Βασιλέων , γιωτάτων Πατριαρχν , ρχιερέων, Διδασκάλων, Μαρτύρων, μολογητν, Αωνία μνήμη». μήν, γαπητοί δελφοί.

(Κυριακὴ Ὀρθοδοξίας στὸν Ἱ. Ναὸ Ἁγ. Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Κόνιτσα 2013)