ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΗΣ
ΛΗΞΕΩΣ ΚΟΝΙΤΣΗΣ
·
«Βασιλεῦ Οὐράνιε…» καὶ «Εὐλογητός
εἶ Χριστέ»….. Ὕμνοι Πεντηκοστῆς
·
Εἰσαγωγή ἀπὸ παιδί.
·
Ἀναμνήσεις τῆς χρονιᾶς ……… Προβολή
·
«Σύμψυχοι» ……….
Τραγούδι
·
«Παΐσιε γέγονας…» ………… Ὕμνος - Ἀπολυτίκιον Ἁγ. Παϊσίου
·
«Ἐν ἐκκλησίαις εὐλογεῖτε
τὸν Θεόν»…….Προβολή πάνω στο Γενικό Σύνθημα
·
«Μαχητής»……….Τραγούδι
·
«Οἱ Φάροι»
………. Ποίημα
·
«Πάνοπλοι»………
Τραγούδι
·
«Πᾶμε
Κατασκήνωση»……… Προβολή - Ἀναμνήσεις ἀπὸ τὶς περυσινὲς Κατασκηνώσεις Ἀγοριῶν καὶ Κοριτσιῶν.
·
«Στὸ νέο
Πατροκοσμᾶ (Σεβαστιανό) …….. Τραγούδι
·
«Μακεδονικό» ……….
Τραγούδι
Ἐνθύμια - Δῶρα - Κεράσματα.
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ από την φετινή μας
Κατηχητική χρονιά 2025-26
(Κόνιτσα 31.5.2026)
Έδωσε ο Θεός, σεβαστοί πατέρες,
αγαπητοί προσκεκλημένοι μας, και πέρασε η φετινή Κατηχητική χρονιά με
ξεχωριστές ευλογίες και ευκαιρίες. Εδώ, στην «Πνευματικὴ Στέγη», κάθε Κυριακή,
για τα παιδιά του Δημοτικού αφ΄ενός, και τα παιδιά του Γυμνασίου και του
Λυκείου αφ΄ ετέρου, συναντιόμασταν όλοι, χαλαρώνοντας λίγο από τη μελέτη,
περνώντας ευχάριστα και εποικοδομητικά.
Την ώρα αυτή, θα θέλαμε να μοιραστούμε
μαζί σας, εν συντομία, όσες όμορφες στιγμές ζήσαμε και περάσαμε στις
Κατηχητικές μας συναντήσεις.
Πριν το κυρίως μάθημα, για να ζεσταθούν οι
καρδιές μας, τραγουδούσαμε αρχικά κάποια χριστιανικά τραγούδια με υπέροχο
περιεχόμενο, και στην συνέχεια ψάλλαμε ύμνους της Εκκλησίας μας, οδηγώντας μας
έτσι ήρεμα και κατανυκτικά στην ανάλογη ατμόσφαιρα όσων θα ακούσουμε στην συνέχεια.
Αφού ερχόταν και οι τελευταίοι,
σηκωνόμασταν όρθιοι, κάναμε την προσευχή μας όλοι μαζί, ώστε να δώσει φώτιση ο
Θεός και στον Κατηχητή μας, τι και πως θα μας τα πει, αλλά και σε εμάς να
κατανοήσουμε αυτά που θ΄ ακουστούν, ώστε πρόθυμα να τα εφαρμόσουμε.
Στους μικρότερους στην ηλικία, στο τέλος κάθε
μαθήματος προσφέρονταν σε χαρτάκι το Δίδαγμα και το Ρητό καθώς και μία
εικονίτσα σχετική με το μάθημα. Στο σπίτι τα κολλούσανε, και διακοσμούσανε επιπλέον το Σημειωματάριό τους
και με άλλες εικόνες, παίρνοντάς τες από τα θαυμάσια περιοδικά «Προς τη Νίκην»
και « Τα κρίνα», αφού πρώτα τα διαβάζανε.
Φέτος αργήσαμε να ξεκινήσουμε τα μαθήματά μας, αλλά
δικαιολογημένα. Κι αυτό διότι αναμέναμε την έλευση του νέου Μητροπολίτου μας
κυρίου Αλεξίου. Η επίσημη ενθρόνισή του
έγινε στις 22 Νοεμβρίου και αμέσως, τις επόμενες ημέρες, έγινε η Έναρξη των
Συναντήσεών μας με την παρουσία και την ευλογία του ιδίου, στον χώρο αυτό, με
Αγιασμό, τις πατρικές του συμβουλές και την όλη χαρούμενη ατμόσφαιρα που
διανθίστηκε με χριστιανικά τραγούδια.
Για να πάρετε μια ιδέα των μαθημάτων μας εδώ, στο
Κατηχητικό μας, θα αναφέρουμε στη συνέχεια μερικά από τα μαθήματα αυτά. Πρώτα
ας δούμε τι άκουσαν στις συναντήσεις του Κατώτερου Κατηχητικού, τα παιδιά του
Δημοτικού.
Με αφορμή το συγκινητικό παράδειγμα
του Αγ. Νικολάου με την μεγάλη ευσπλαγχνική καρδιά του προς τους πονεμένους και
τους αναγκεμένους, αποφασίσαμε να δείχνουμε και εμείς την αγάπη μας, με τις
πτωχές μας δυνάμεις, σε ανάλογες περιστάσεις στους συμμαθητές μας και στους
γύρω μας.
Εξάλλου
η γνωστή παραβολή του Ευαγγελίου με τον άσπλαγχνο οφειλέτη, μας διδάσκει να μην
τον μιμούμαστε, αλλά να συγχωρούμε και να βοηθούμε όλους.
Πλησιάζοντας τα Χριστούγεννα το μάθημα
ήταν σχετικό με το σωτήριο γεγονός της Γεννήσεως και με την ευχή να γεννηθεί
στις καρδιές μας ο Χριστός.
Την νέα χρονιά, αφού κόψαμε την
βασιλόπιτα, βάλαμε στόχο να μοιάσουμε
τον μικρό Χριστό, που ήταν υπάκουος και πρόθυμος προς τον προστάτη του Ιωσήφ
και την μητέρα του την Παναγία. Να εκκλησιαζόμαστε κάθε Κυριακή στην Κιβωτό της
σωτηρίας, που είναι η Εκκλησία μας, και να κοινωνούμε το Σώμα του και το Αίμα
του, γενόμενοι δυνατοί με την θεία τροφή που ανέδειξε και γέννησε μάρτυρες.
Το έργο του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου,
το να ετοιμάζει την οδόν του Κυρίου για την έλευσή του, μας συγκίνησε και μας
ενθάρρυνε, αφ΄ ενός και εμείς να ετοιμάζουμε την καρδιά μας με την Εξομολόγηση,
αλλά και άλλους να παρακινούμε στην ετοιμασία αυτή. Θαυμάσαμε το θαρραλέο
και αγωνιστικό φρόνημα των 40 μαρτύρων, αλλά και του νέου, στην ηλικία, μάρτυρα
Παγκρατίου, καθώς είχε την δύναμη, με την βοήθεια του Θεού, να συγχωρεί και να
συγκρατεί τα νεύρα του στις προκλήσεις των ειδωλολατρών συμμαθητών του.
Συμμετείχαμε με πολλή χαρά στις
εκδηλώσεις που ήταν αφιερωμένες στους Τρεις Ιεράρχες, παίρνοντας μέρος και
εμείς στην χορωδία και στις απαγγελίες, δείχνοντας έτσι πως οι 3 Ιεράρχες είναι
οι δικοί μας Άγιοι και προστάτες.
Εισερχόμενοι στην κατανυκτική περίοδο του Τριωδίου,
τονίσαμε ότι οφείλουμε να ζήσουμε το Τριώδιο ως «Στάδιο αρετών», με προσοχή και
αφοσίωση στα δρώμενα, χωρίς να παρασυρθούμε από το κοσμικό κλίμα της περιόδου
αυτής.
Ο αληθινός Χριστιανός είναι και αληθινός Πατριώτης,
αφού δεν ξεχνά τις εθνικές επετείους, τις τιμά μελετώντας το ιστορικό πλαίσιο
που δημιουργήθηκαν. και νοιώθει εθνικά υπερήφανος που έχει προγόνους ήρωες και
αγωνιστές. Έτσι αναφερθήκαμε στην απελευθέρωση των Ιωαννίνων και της Κόνιτσας
(Φεβρουάριο του 1913), στην θυσία των Μεσολογγιτών, αφού φέτος συμπληρώθηκαν
200 χρόνια από την ηρωϊκή Έξοδο του Μεσολογγίου (1826) και στην Επέτειο της
Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου το 1914.
Δείξαμε έμπρακτα την αγάπη μας προς τα παιδιά άλλων
Ηπείρων, που στερούνται τα αναγκαία από τροφές έως και υλικού σχετικού για την
στερέωση και τη διάδοση της Ορθοδοξίας μας. Με το θυσιαστικό παράδειγμα του
Σαντού, ενός ορθοδόξου ινδού Ιεραποστόλου, κατανοήσαμε τις δυσκολίες των
ανθρώπων αυτών και γι αυτό το λόγο μαζεύσαμε ένα ποσό χρημάτων για την
διευκόλυνση του έργου της Εξωτερικής Ιεραποστολής.
Είχαμε την ευκαιρία να εκκλησιασθούμε και να
λειτουργηθούμε όλοι μαζί. Κάποια από τα αγόρια βοήθησαν ως ιερόπαιδες
(παπαδάκια) κατά την περίοδο της Μεγάλης
Τεσσαρακοστής, αλλά και σε άλλες ακολουθίες, τους ιερείς μας.
Μετὰ το Πάσχα τα μαθήματά μας ήταν Αναστάσιμα.
Μιλήσαμε για την εμφάνιση του Κυρίου μας
στους δέκα μαθητές και στους έντεκα με την παρουσία του Αποστόλου Θωμά, που
έλεγξε την δυσπιστία τους και την σκληροκαρδία τους. Η εμφάνιση Του, επιπλέον,
στους επτά μαθητές στην ακρογιαλιά της λίμνης της Γαλιλαίας, ήταν η ευκαιρία
για να αποκαταστήσει τον Πέτρο στο αξίωμα του Αποστόλου. Αν οι μαθητές φέρθηκαν
κατώτεροι των περιστάσεων, πόσο εμείς θα πρέπει να προσέχουμε ;
Ας περάσουμε τώρα στις συναντήσεις των μεγαλυτέρων.
Εκεί τα θέματά ήταν πιο ανεβασμένα, λύνοντας με γόνιμη συζήτηση κάποιες απορίες
μας, που φυσικό είναι να υπάρχουν στην εφηβεία που περνούμε. Έτσι για
παράδειγμα «τί είναι για σένα ο Χριστός ;» Πώς τον βλέπουν οι εκτός Εκκλησίας
νέοι και πως οφείλουμε να τον ζούμε εμείς ;
ή «Αν χτυπούσε την πόρτα της καρδιάς σου ο Κύριος τί θα απαντούσες ;» Ακόμα
«Έχουμε αναλογιστεί πόσες ευεργεσίες μάς έχει δώσει μέχρι τώρα ο Χριστός, και
πώς, άραγε ανταποκρινόμαστε εμείς σήμερα ;».
Δεν έλειψαν και τα μαθήματα για την λειτουργική
κατάρτισή μας, αφού ως γενικό σύνθημα είχαμε φέτος το «Εκκλησία, πύλη τ’ Ουρανού» και το Ψαλμικό
«Εν εκκλησίαις ευλογείτε τον Θεόν». Μάθαμε, δηλαδή, πόσο μεγαλειώδες Μυστήριο
είναι η Θ. Λειτουργία, τί σπουδαία και σωτήρια συντελούνται στη λατρεία μας,
και ποια βιβλία χρησιμοποιούνται σ
αυτήν.
Και στις δύο βαθμίδες κατηχήσεως, άρεσαν
τα παιχνίδια που παίζαμε στο τέλος του μαθήματος καθώς και τα μικρά βραβεία που
δίνονταν σε όποιον κέρδιζε στους διαγωνισμούς και στις Ερωτήσεις Αγ. Γραφής και
γνωστικού ενδιαφέροντος. Και η ψυχαγωγία μας εδώ είναι αγνή και ανώτερη.
Πραγματικά την χαιρόμαστε. Δεν έλειψαν, βεβαίως, μετά από κάθε κατήχηση και τα
ωραία γλυκίσματα.
Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» οφείλουμε στον
Μητροπολίτη μας κύριο Αλέξιο πού έδωσε την ευλογία του να κάνουμε το Κατηχητικό
μας και να έχουμε τις τόσες πνευματικές ευκαιρίες. Τέλος να ευχαριστήσουμε
όλους εσάς που παραβρεθήκατε σήμερα εδώ, τις κυρίες που με ιδιαίτερο μεράκι
ετοίμασαν τα γλυκίσματα και τα εδέσματα, και θα παρακαλούσαμε με προσοχή ν
ακούσετε και να δείτε όσα απλά ετοιμάσαμε ως λήξη της Κατηχητικής χρονιάς.
Επιτρέψτε μας και μια ακόμη ταπεινή
παράκληση : να μας θυμάστε στις προσευχές σας πάντοτε, ώστε μέρα με την μέρα ν
ανεβαίνουμε ψηλότερα στην αρετή και στην αγιότητα.
Σας
ευχαριστούμε.
