ΦΩΤΟΒΟΛΙΔΕΣ ! Περὶ γνώσεως Νο 6

 

Ἁγιογραφικὴ καθημερινὴ μελέτη Μηνὸς ΙΟΥΝΙΟΥ

 

ΙΟΥΝΙΟΣ

 

1. Λουκᾶν Η΄(8) 1-3

2. Λουκᾶν Η΄ 4-8

3. Λουκᾶν Η΄ 9-10

4. Λουκᾶν Η΄11-15

5.Λουκ. Η΄(8)16-18

6. Λουκ. Η΄ 19-21

7. Λουκ. Η΄ 22-25

8. Λουκ. Η΄ 26-29

9. Λουκ. Η΄ 30-33

10. Λουκ. Η΄ 34-39

11. Λουκ. Η΄ 40-48

12. Λουκ. Η΄ 49-56

13. Λουκ. Θ΄(9) 1-6

14. Λουκ. Θ΄ 7-9

15. Λουκ. Θ΄ 10-17

16. Λουκ. Θ΄ 18-22

17. Λουκ.  Θ΄ 23-24

18. Λουκ. Θ΄  25

19. Λουκ. Θ΄ 26-27

20. Λουκ.  Θ΄ 28-32

21. Λουκ. Θ΄ 33-36

22. Λουκ. Θ΄ 37-40

23. Λουκ. Θ΄ 41-43

24. Λουκ. Θ΄ 44-45

25. Λουκ. Θ΄ 46-48

26. Λουκ. Θ΄ 49-50

27. Λουκ. Θ΄ 51-56

28. Λουκ. Θ΄ 57-58

29. Λουκ. Θ΄ 59-60

30. Λουκ. Θ΄ 61-62

 Σᾶς δίνεται ἡ δυνατότητα νὰ ἀκούσετε  

τοὺς στίχους αὐτοὺς 

σὲ σύντομη ἑρμηνεία  

 τοῦ ἀειμνήστου Καθηγητοῦ

 Παναγιώτου Τρεμπέλα,  

καὶ μάλιστα στὴ νεοελληνικὴ

ἔχοντας τὴν ἔγκριση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἄλλων Πατριαρχείων καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.  

Διαβάζει ὁ Διδάσκαλος - Θεολόγος

κ. Κ. Πρέντος

" Η ΚΑΙΝΗ  ΔΙΑΘΗΚΗ  ΗΧΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ"

Ἐνθύμιο "Χαρουμένων Ἀγωνιστῶν"

Ἔκδοση Ἀδελφότητος Θεολόγων "Ο ΣΩΤΗΡ"

 ΚΑΤΑ  ΛΟΥΚΑΝ  ΙΕΡΟΝ  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Η΄ (8ο)

 Οἱ γυναῖκες ποὺ διακονοῦσαν τὸν Κύριο.  

 (Στίχοι 1-3) {0΄00΄΄- 1΄08΄΄}. 

Ἡ παραβολὴ τοῦ σπορέως.  

(Στίχοι 4-15) {1΄09΄΄- 4΄52΄΄}. 

 Τὸ λυχνάρι καὶ ὁ λυχνοστάτης.  

 (Στίχοι 16-18) {4΄53΄΄- 6΄23΄΄}. 

Μητέρα καὶ ἀδελφοὶ τοῦ Κυρίου.

 

(Στίχοι 19-21) {6΄24΄΄- 7΄02΄΄}.  

Κατάπαυση τῆς τρικυμίας.  

(Στίχοι 22-25) {7΄03΄΄- 8΄30΄΄}. 

 Ἡ θεραπεία τοῦ δαιμονισμένου τῶν Γαδαρηνῶν.  

 (Στίχοι 26-39) {8΄31΄΄- 12΄20΄΄}. 

Ἡ θεραπεία τῆς αἱμορροούσης καὶ ἡ ἀνάσταση τῆς κόρης τοῦ

 Ἰαείρου. 

 

(Στίχοι 40-56) {12΄21΄΄- 16΄04΄΄}.  

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Θ΄ (9ο)

 Ἡ ἐξουσία καὶ ἡ ἀποστολὴ τῶν δώδεκα.  

 (Στίχοι 1-6) {0΄00΄΄- 1΄48΄΄}. 

Ἡ ἀπορία τοῦ Ἡρώδη.  

(Στίχοι 7-9) {1΄49΄΄- 2΄41΄΄}. 

 Πολλαπλασιασμὸς τῶν πέντε ἄρτων καὶ τῶν δύο ψαριῶν.  

 (Στίχοι 10-17) {2΄42΄΄- 4΄43΄΄}. 

Ὁμολογία τοῦ Πέτρου καὶ προαναγγελία τοῦ Πάθους.

 

(Στίχοι 18-22) {4΄44΄΄- 6΄20΄΄}.  

Ὁ Κύριος ζητᾶ αὐταπάρνηση. Ἡ ἀξία τῆς ψυχῆς.  

(Στίχοι 23-27) {6΄21΄΄- 8΄32΄΄}. 

 Ἡ μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου.  

 (Στίχοι 28-36) {8΄33΄΄- 11΄18΄΄}. 

Ἡ θεραπεία τοῦ νέου ποὺ σεληνιαζόταν. 

 

(Στίχοι 37-43) {11΄19΄΄- 12΄40΄΄}.  

 Δεύτερη προαναγγελία τοῦ Πάθους.  

 (Στίχοι 43-45) {12΄41΄΄- 13΄46΄΄}. 

Ποιός εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.   

(Στίχοι 46-48) {13΄47΄΄- 15΄24΄΄}. 

 Ἄρνηση τῶν Σαμαρειτῶν νὰ δεχθοῦν τὸν Κύριο.  

 (Στίχοι 49-56) {15΄25΄΄- 18΄11΄΄}. 

Χρειάζεται τέλεια αὐταπάρνηση. 

 

(Στίχοι 57-62) {18΄12΄΄- 20΄35΄΄}.  

Προσευχητικὲς νύξεις.

 

ΕΥΧΗ  (2^η) κατανυκτικὴ εἰς τὴν παναγίαν ΤΡΙΑΔΑ

τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.

 

Ὑπεράγαθε, τρίφωτε Θεέ,

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι πολλὲς φορὲς ἁμαρτάνουμε εἴτε μὲ πλημμελήματα ἤ δικαιολογῶντας τοὺς ἑαυτούς μας μὲ διάφορα προσχήματα.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, σὲ παρακαλοῦμε,

 ἔγειρε, ἀφ’ ἑνός, τὸν νοῦ μας νὰ ἀντιλαμβάνεται τὰ ἀναγκαία καὶ σωτήρια, ἀφ’ ἑτέρου τὴ γλῶσσα μας νὰ ὑπαγορεύει τὰ χρήσιμα.

Κατεύνασε τὶς ὁρμές τῶν παθῶν, ποὺ καταθολώνουν τὸν νοῦν μας. Χαλίνωσε τὸ θυμωειδές, παύοντας ὅ,τι προκαλεῖ φιλονικίες. Ἀπομάκρυνε  τὴν μνησικακία, μετατρέποντας ὅλα τὰ ἀνωτέρω σὲ θεῖο ζῆλο, θερμότητα τῆς πίστεως θεοσεβῆ, πραότητα καὶ ἀνεξικακία.

Κατάστειλε τὸ ἐπιθυμητικό καὶ ἀναχαίτισε ὅ,τι συνοδεύεται ἀπὸ φιλόϋλο καὶ φιλοκερδές.

Μετάβαλέ τα ὅλα, ὥστε νὰ συντελοῦν στὴν ἀρετὴ καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ πλησίον, σὲ θεῖο ζῆλο καὶ ἔρωτα χριστιανικῆς προκοπῆς καὶ ἐπιδόσεως καὶ στὴν ἐπιθυμία τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν. Ἀμήν.

Καὶ φέτος στὸ Δελβινάκι τιμήθηκε ὁ ἡρωϊκὸς ἀγῶνας τῆς Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου.

 

Τά μέλη τοῦ ΠΑΣΥΒΑ καὶ τῆς ΣΦΕΒΑ  βρέθηκαν καὶ φέτος στὸ ἀκριτικό Δελβινάκι γιὰ νά τιμήσουν τόν ἡρωικό ἀγώνα ἑνός ὁλόκληρου λαοῦ πρίν ἀπό ἀκριβῶς 112 χρόνια, πού σήκωσε τό ἀνάστημά του καί ἀντιστάθηκε στίς ἄδικες ἀποφάσεις τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς, ὑπερασπιζόμενος τό ἱερότερο δικαίωμα τοῦ ἀνθρώπου πάνω στή γῆ. Τό δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας.

Τὴ συγκεκριμένη ἐκδήλωση ἐμπνεύστηκε , ὁ μακαριστός  Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Σεβαστιανός, σὲ δύσκολους καιρούς  τὴν δεκαετία του 1980. Τότε  τελοῦνταν τὸν Φεβρουάριο, μὲ ἀφορμή τὴν ἔναρξη τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγώνα στὶς 17 Φεβρουαρίου τοῦ 1914 καὶ εἶχε τὴν ὀνομασία: «Τριήμερο πένθους καὶ προσευχῆς» μὲ Ἱερὲς Ἀκολουθίες καὶ ἐκδηλώσεις σὲ ὅλη τὴν Μητρόπολη. Ἡ κορύφωση λάμβανε χώρα στὸ Δελβινάκι, μὲ Θεία Λειτουργία, ἐδῶ,  σὲ αὐτό τὸ ναό, είρηνική πορεία ἐντός τῆς κωμοπόλεως ὥς τὸ ἡρῶον καὶ ἐκδήλωση διαμαρτυρίας στὸ συνοριακό φυλάκιο τῆς Κακαβιᾶς, ἀπέναντι ἀκριβῶς ἀπό τὰ χωριά ποὺ διαβιοῦσαν τὰ σκλαβωμένα τότε ἀδέλφια μας ὑπό τοῦ ἀθεϊστικοῦ καθεστῶτος τοῦ Χότζα. Ἡ ἐπιλογή τοῦ Δελβινακίου δὲν ἦταν τυχαία, καθώς στὸ προαύλιο τοῦ Ἱ. Ναοῦ ἀναπαύεται μία μεγάλη μορφή τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας καὶ ἕνας ἀπό τοὺς πρωτεργάτες τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγώνος, ὁ Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Βασίλειος Παπαχρήστου, ποὺ κοιμήθηκε τὸ 1936.

Στὴν πορεία τοῦ χρόνου, ὡστόσο, οἱ περιστάσεις  διαφοροποιήθηκαν μὲ τὴν πτώση τοῦ ἀθεϊστικοῦ καθεστῶτος. Ἡ εκδήλωση, ὅμως, συνεχίστηκε ἀπό τὸν διάδοχο τοῦ Σεβαστιανοῦ στὴν Μητρόπολη, ἀλλά καὶ στὴν προεδρία τοῦ ΠΑ.ΣΥ.Β.Α., π. Ἀνδρέα, γιὰ 2 λόγους. Πρῶτον γιὰ νὰ μὴν ξεχάσουμε τὸν ἀγώνα τῶν Ἠπειρωτῶν προγόνων μας,  ἀλλά καὶ γιὰ νὰ διεκδικοῦμε τὰ ἐθνικά καὶ ἀνθρώπινα δικαιώματα τῶν Βορειοηπειρωτῶν ἀδελφῶν μας, πού, δυστυχῶς, συνεχίζουν νὰ παραβιάζονται, μολονότι πέρασαν 3,5 δεκαετίας «δημοκρατικῆς» διακυβέρνησης στὴν Ἀλβανία, ὅπως δείχνουν πέραν τῶν ἄλλων, οἱ δολοφονίες τοῦ Ἀριστοτέλη Γκούμα στὴ Χειμάρα τὸ 2010 καὶ τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα στοὺς Βουλιαράτες, τὸ 2018, ἀλλά καὶ ἡ σύλληψη τοῦ δημάρχου Χειμάρας Φρέντυ Μπελέρη πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια.

Οἱ σύλλογοί μας, εἶναι εὐγνώμονες στὸν σημερινό Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. Ἀλέξιο, τὸν διάδοχο τοῦ ἱδρυτοῦ μας, διότι, μόλις ἐνημερώθηκε γιὰ τὸ ἱστορικό πλαίσιο τῆς σημερινῆς Ἐκδήλωσης, μὲ πολλή προθυμία, ὄχι μόνο ἔδωσε τὴν ἄδεια γιὰ τὴν τέλεσή της, ἀλλά μᾶς διαβεβαίωσε ὅτι θὰ χοροστατήσει, λαμπρύνοντας τὴν Ἐκδήλωση μὲ τὴν παρουσία του καὶ θέτοντάς την ὑπό τὴν αἰγίδα τῆς Μητροπόλεως, ὅπως ἀκριβῶς τελείται ἐδῶ καὶ 45 χρόνια.

Κατά τήν Πανηγυρική Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία τελέστηκε μνημόσυνο ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν πρωτεργατῶν τοῦ Αὐτονομιακοῶ Ἀγῶνος, ένῶ στὴ συνέχεια ἀκολούθησε Τρισάγιο καὶ κατάθεση στεφάνου στὸν τάφο τοῦ Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως Βασιλείου. Ἀκολούθησε ἐπίκαιρη σχετική ὁμιλία ἀπό ἐκπρόσωπο τῆς ΣΦΕΒΑ στὴν παρακείμενη αἴθουσα τοῦ Δήμου Πωγωνίου, ποὺ προσφέρθηκε προφρόνως ἀπό τὴν Κοινότητα Δελβινακίου. Ἔγινε μία ἱστορική ἀναδρομή στὶς συνθῆκες κάτω ἀπό τὶς ὁποῖες διεξήχθη ὁ Ἀγώνας τὸ 1914,  καθώς καὶ τὰ διδάγματα ποὺ ἀποκομίζουμε γιὰ τὴ σημερινή ἐποχή. 

Ὁ Ἀγώνας τῆς Αὐτονομίας, ἀποτελεῖ ἕνα φωτεινό ὁρόσημο στήν ἱστορία τῆς Ἠπείρου. Ἀπέδειξε ὅτι οἱ Ἠπειρῶτες, φημισμένοι μέχρι τότε γιά τήν ἀγάπη τους στήν παιδεία καί τόν πολιτισμό, ὅταν χρειάστηκε, ἔγιναν λιοντάρια στόν ἀγώνα γιά τήν ὑπεράσπιση τοῦ τόπου τους. Δώσανε ἔτσι στήν πατρίδα μας πέρα ἀπό μάρτυρες, Ἁγίους καί Εὐεργέτες τοῦ ἔθνους, μιά σειρά ἀπό νέους ἀθάνατους Ἥρωες, γιά τούς ὁποίους εἴμαστε ὅλοι  ὑπερήφανοι.

Εὐχή ὅλων μας εἶναι ὁ Ἑλληνισμός σήμερα νά διδαχθεῖ ἀπό τή σύμπνοια πού ἐπέδειξαν τότε οἱ Βορειοηπειρῶτες ἀδελφοί μας, άλλά καὶ νά ἀξιωθεῖ πολιτικῆς, στρατιωτικῆς, καί ἐκκλησιαστικῆς ἡγεσίας ἀντάξιας τῶν κρίσιμων στιγμῶν πού περνάει ἡ Πατρίδα. Γιατί, στά ἀλήθεια, ὁ ἀγώνας τῶν  Βορειοηπειρωτῶν πέτυχε τό στόχο του γιά δύο κυρίως λόγους : Πρώτον γιατί ὁ λαός ἀπό τόν τελευταῖο βοσκό καί ἀγρότη μέχρι τόν πιό πλούσιο ἔμπορο καί ἀπό τό μικρό μαθητή μέχρι τόν κατάλευκο γέροντα, πῆρε συνειδητά τήν ἀπόφαση νά ζήσει ἐλεύθερος ἤ νά πεθάνει . Δεύτερον γιατί εὐτύχησε ὁ ἀγώνας αὐτός νά ἔχει ἄξια ἡγεσία, ἡγεσία πού ἀρνήθηκε τήν ὑποταγή στά ἰταμά τελεσίγραφα τῶν ξένων δυναστῶν, ἡγεσία πού προετοίμασε τόν λαό γιά ἀντίσταση καί ὑπεράσπιση τῆς ἐλευθερίας του, ἡγεσία πού ἔδωσε πρώτη τὸ παράδειγμα αὐταπάρνησης καί αὐτοθυσίας. Ὁ ἀγώνας τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ Ἑλληνισμοῦ πέτυχε τό στόχο του τότε , ἀσχέτως ἄν ὁ ἑλληνικός διχασμός καί οἱ κοσμογονικές ἀνακατατάξεις στά Βαλκάνια μετά τόν πρῶτο παγκόσμιο πόλεμο καί τήν Μικρασιατική καταστροφή δέν ἐπέτρεψαν τήν διατήρηση τῶν κεκτημένων. Μᾶς ἄφησε, ὅμως, ὡς παρακαταθήκη τό Πρωτόκολλο τῆς Κέρκυρας,  ἕνα ἰσχυρότατο νομικό κείμενο, πού δέν ἔχει καταργηθεῖ ὡς σήμερα, καί τό πιό σημαντικό, ἔχει ὡς συμβαλλόμενους τό ἀλβανικό κράτος μέ τούς ἴδιους τοὺς  Βορειοηπειρῶτες πού δικαιοῦνται καί πρέπει νά ζητήσουν τήν ἐφαρμογή τῶν διατάξεών του. Διατάξεις, ἐξάλλου, πού, ἐν πολλοῖς, καλύπτονται ἀπό τίς σύγχρονες συμβάσεις -πλαίσια προστασίας τῶν ἀνθρώπινων, μειονοτικῶν καί ἐθνικῶν δικαιωμάτων, πού ἡ ἴδια ἡ Ἀλβανία ἔχει ὑπογράψει.

Ἅς εἶναι αἰωνία ἡ μνήμη τῶν πρωτεργατῶν τοῦ Αὐτονομιακοῦ ἀγώνα καί ἅς ἀποτελέσουν πυξίδα γιά ὅλους, σέ ὅποια θέση βρίσκεται ὁ καθένας μας, γιά νά πράξουμε τό χρέος μας ἀπέναντι στήν Πατρίδα!

Σ.Φ.Ε.Β.Α.

Ἐνθουσιαζόταν γιὰ ...τὸ μαρτύριο.

 

 Ἀπὸ τὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ Φοιτητικὸ Περιοδικό "Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ" (Τεῦχος 637, σελ. 26)

Τὰ θαυμαστὰ τῆς Πρόνοιας τοῦ Θεοῦ !

 

 Ἀπὸ τὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ Φοιτητικὸ Περιοδικό "Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ" (Τεῦχος 637, σελ. 27)

Γιὰ νὰ μὴν προβάλεται μόνον τὸ κακό...!

 Ἀπὸ τὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ Φοιτητικὸ Περιοδικό "Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ" (Τεῦχος 637, σελ. 28)

Τὴν Κυριακὴ 17 Μαΐου 2026 θὰ ἑορτασθεῖ στὸ Δελβινάκι Ἰωαννίνων ἡ Ἐπέτειος Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου (1914)

 

    Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης γνωστοπειεῖ πρὸς τὸν Ἱερὸν Κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν ὅτι, Θεοῦ θέλοντος, θὰ πραγματοποιηθοῦν καὶ φέτος στὸ ἡρωϊκὸ Δελβινάκι οἱ καθιερωμένες ἐκδηλώσεις γιὰ τὴν Ἐπέτειο τῆς Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου (17-02-1914) καὶ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ Πρωτοκόλλου τῆς Κερκύρας (17-05-1914).

                Ἔτσι ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΛΕΞΙΟΥ, θὰ τελεσθῆ τὴν Κυριακὴ 17 Μαΐου 2026, ὁ Ὄρθρος, ἡ Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία καὶ τὸ Ἱερὸν Μνημόσυνον ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν πρωτεργατῶν τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνος, εἰς τὸν Ἱερὸν Μητροπολιτικὸν Ναὸν Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Δελβινακίου. Θὰ ἀκολουθήσῃ Τρισάγιον ἐπὶ τοῦ τάφου τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως κυροῦ Βασιλείου, εἰς τὸν περίβολον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ. 

                Τέλος, θὰ πραγματοποιηθῆ ἐπίκαιρη ὁμιλία εἰς τὴν αἴθουσα ἐκδηλώσεων τοῦ Δήμου Πωγωνίου, εἰς τὸ παρακείμενο ἱστορικὸ κτίριο "Ε". 

                       Ὅθεν, παρακαλεῖται ἅπας ὁ Ἱερὸς Κλῆρος ἀμφοτέρων τῶν Ἐπαρχιῶν Πωγωνίου καὶ Κονίτσης, ὅπως παραστῆ εἰς τὰς ὡς ἄνω ἐκδηλώσεις, καὶ προτρέψῃ πρὸς τοῦτο τοὺς χριστιανοὺς τῶν Ἐνοριῶν αὐτῶν. 

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

Μαραθονοδρόμος καὶ στὴ ζωή !

 

Ἀπὸ τὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ Νεανικὸ Περιοδικὸ "ΠΡΟΣ  ΤΗ  ΝΙΚΗ", Τεῦχος 910

Εἶσαι "στὶς μαῦρες σου" ;

 Ἀπὸ τὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ Νεανικὸ Περιοδικὸ "ΠΡΟΣ  ΤΗ  ΝΙΚΗ", Τεῦχος 910

 

Ὅταν "λιώνει" ἡ καρδιά...

 

Ἀπὸ τὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ Περιοδικό "Ο  ΣΩΤΗΡ" (Τεῦχος 2352, σελ. 200-201)

" Ἀλλά..."

Ἀπὸ τὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ Περιοδικὸ "Ο  ΣΩΤΗΡ" (Τεῦχος 2352, Σελ. 211, 212)

 

Ἁγιογραφικὴ Καθημερινὴ Μελέτη Μηνὸς Μαΐου

 

ΜΑΪΟΣ

 

1. Λουκᾶν ΣΤ΄(6) 1-5

2. Λουκᾶν ΣΤ΄ 6-11

3. Λουκᾶν ΣΤ΄ 12-16

4. Λουκᾶν ΣΤ΄ 17-19

5. Λουκᾶν ΣΤ΄ 20-23

6. Λουκᾶν ΣΤ΄ 24-26

7. Λουκᾶν ΣΤ΄ 27-28

8. Λουκᾶν ΣΤ΄ 29-30

9. Λουκᾶν ΣΤ΄ 31-35

10. Λουκᾶν ΣΤ΄ 36

11. Λουκᾶν ΣΤ΄ 37

12. Λουκᾶν ΣΤ΄ 38

13. Λουκᾶν ΣΤ΄ 39-40

14. Λουκᾶν ΣΤ΄ 41-42

15. Λουκᾶν ΣΤ΄ 43-44

16.  Λουκᾶν ΣΤ΄ 45

17. Λουκᾶν ΣΤ΄ 46-48

18. Λουκᾶν ΣΤ΄ 49

19. Λουκᾶν Ζ΄(7)1-5

20. Λουκᾶν Ζ΄ 6-8

21. Λουκᾶν Ζ΄ 9-10

22. Λουκᾶν Ζ΄ 11-17

23. Λουκᾶν Ζ΄ 18-23

24. Λουκᾶν Ζ΄ 24-26

25. Λουκᾶν Ζ΄ 27-28

26. Λουκᾶν Ζ΄ 29-30

27. Λουκᾶν Ζ΄ 31-35

28. Λουκᾶν Ζ΄ 36-38

29. Λουκᾶν Ζ΄ 39-43

30. Λουκᾶν Ζ΄ 44-48

31. Λουκᾶν Ζ΄ 49-50

Σᾶς δίνεται ἡ δυνατότητα νὰ ἀκούσετε  

τοὺς στίχους αὐτοὺς 

σὲ σύντομη ἑρμηνεία  

 τοῦ ἀειμνήστου Καθηγητοῦ

 Παναγιώτου Τρεμπέλα,  

καὶ μάλιστα στὴ νεοελληνικὴ

ἔχοντας τὴν ἔγκριση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἄλλων Πατριαρχείων καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.  

Διαβάζει ὁ Διδάσκαλος - Θεολόγος

κ. Κ. Πρέντος

" Η ΚΑΙΝΗ  ΔΙΑΘΗΚΗ  ΗΧΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ"

Ἐνθύμιο "Χαρουμένων Ἀγωνιστῶν"

Ἔκδοση Ἀδελφότητος Θεολόγων "Ο ΣΩΤΗΡ"

 ΚΑΤΑ  ΛΟΥΚΑΝ  ΙΕΡΟΝ  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΣΤ΄ (6ο)

 Κατηγορίες τῶν Φαρισαίων γιὰ τὴν ἀργία τοῦ Σαββάτου.  

 (Στίχοι 1-5) {0΄00΄΄- 1΄57΄΄}. 

Ἡ θεραπεία τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸ παράλυτο

 χέρι.  

(Στίχοι 6-11) {1΄58΄΄- 4΄00΄΄}. 

 Οἱ δώδεκα ἀπόστολοι.  

 (Στίχοι 12-16) {4΄01΄΄- 4΄49΄΄}. 

Ἡ ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλία. Μακαρισμοὶ καὶ

 προειδοποιήσεις.

 

(Στίχοι 17-26) {4΄50΄΄- 8΄33΄΄}.  

Συνέχεια τῆς ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλίας. Ἀγάπη πρὸς τοὺς ἐχθρούς. Ὄχι κατάκριση. 

(Στίχοι 27-38) {8΄34΄΄- 12΄44΄΄}. 

 Συνέχεια τῆς ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλίας. Ὁ δάσκαλος καὶ ὁ μαθητής.  

 (Στίχοι 39-45) {12΄45΄΄- 16΄14΄΄}. 

Συνέχεια τῆς ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλίας. Ἡ

 ἐφαρμογὴ τῶν λόγων τοῦ Θεοῦ.   

(Στίχοι 46-49) {16΄15΄΄- 17΄52΄΄}. 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Z΄ (7ο)

 Ἡ θεραπεία τοῦ δούλου τοῦ ἑκατοντάρχου.   

 (Στίχοι 1-10) {0΄00΄΄- 2΄34΄΄}. 

Ἡ ἀνάσταση τοῦ γιοῦ τῆς χήρας στὴ Ναΐν.  

(Στίχοι 11-17) {2΄35΄΄- 4΄07΄΄}. 

 Ἐρώτηση τῶν μαθητῶν τοῦ Προδρόμου καὶ ἐγκώμια τοῦ Κυρίου γι' αὐτόν.  

 (Στίχοι 18-30) {4΄08΄΄- 8΄40΄΄}. 

Ἡ ἀπιστία τῆς σύγχρονης γενιᾶς τοῦ Χριστοῦ.

 

(Στίχοι 31-35) {8΄41΄΄- 10΄22΄΄}.  

Τὸ μύρο τῆς ἁμαρτωλῆς. 

(Στίχοι 36-50) {10΄23΄΄- 14΄17΄΄}. 

Προσευχητικὲς Νύξεις

 

ΕΥΧΗ  (1^η) κατανυκτικὴ εἰς τὴν παναγίαν ΤΡΙΑΔΑ

τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.

Ὑπεράγαθε, τρίφωτε Θεέ,

Ἐσὺ ποὺ δημιούργησες τὰ σύμπαντα, ἐνῶ δὲν προϋπῆρχε τίποτα, καὶ μὲ εὐταξία καὶ συμμετρία τὰ διακόσμησες,

Ἐσὺ ποὺ μᾶς καταύγασες μὲ τὸν ἥλιο καὶ μᾶς διέπλασες κατ’ εἰκόνα δικιά σου καὶ ὁμοίωση,

λάμπρυνε, σὲ παρακαλοῦμε, τοὺς ὀφθαλμούς μας, καθάρισε τὶς ἀκοές μας, δῶσε ἀνάρρωση στὶς ὑπόλοιπες αἰσθήσεις μας.

Διασκόρπισε κάθε καταχνιὰ ἀμάθειας, φώτισε τὸν νοῦ μας μὲ τὰ δικά σου νεύματα, ὁδήγησέ μας μὲ τὶς λαμπρές σου θεῖες ἐμπνεύσεις, ὥστε νὰ διακρίνουμε τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὸ ψεῦδος, νὰ ἀποδεχόμαστε τὰ ἀγαθὰ καὶ νὰ ἀποφεύγουμε τὰ φαῦλα, νὰ ἀποδοκιμάζουμε τὰ ἐπιβλαβῆ καὶ νὰ ἐπιλέγουμε τὰ ἐπωφελῆ.

Διότι χωρὶς τὴν δικιά σου φωταγωγία, θὰ ἀπατούμαστε καὶ θὰ κάνουμε μυριάδες λάθη, ἀφοῦ, σὲ ὅλα θὰ εἴμαστε σὰν τοὺς τυφλούς, ποὺ δὲν θὰ μποροῦμε νὰ διακρίνουμε οὔτε ποιοί στοχασμοὶ εἶναι ἀληθινοί, οὔτε ποιές πράξεις εἶναι καλές, οὔτε ἀπὸ τὶς ἐπιλογές μας ποιές εἶναι λυσιτελεῖς καὶ ἀποτελεσματικές.

Σοῦ τά ζητᾶμε αὐτά γιὰ νὰ ἀξιωθοῦμε τῆς θείας Σου Χάριτος, ὥστε νὰ ἀνυμνοῦμε, ἀκαταπαύστως, Σὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, τὸν Ἕνα Θεό μας, τοῦ Ὁποίου ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμη ἄς εἶναι εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

ΦΩΤΟΒΟΛΙΔΕΣ ! Περὶ γνώσεως Νο 5

 

Πασχάλιος Ἐγκύκλιος 2026

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ 

ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΚΟΝITΣHΣ 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 2α

Πρός τόν Ἱερόν Κλῆρον, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί τό εὐσεβές πλήρωμα τῆς 

καθ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως 

«Πάσχα ἱερὸν ἡμῖν σήμερον ἀναδέδεικται» 

    Τέκνα ἐν Κυρίῳ πνευματικά, Χριστὸς Ἀνέστη! 

    Μᾶς ἀξιώνει τὸ ἄπειρο ἔλεος καὶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ νὰ ζήσωμε ἄλλο ἕνα Πάσχα, τὴν ἑορτὴ αὐτὴ τὴν ἰδιαίτερα αγαπημένη καὶ στενά συνδεδεμένη μὲ κάθε Ὀρθόδοξο Χριστιανό, τὴν «ἑορτὴ τῶν ἑορτῶν καὶ πανήγυρη τῶν πανηγύρεων». 

    Τί εἶναι ὅμως αὐτὸ ποὺ κάνει τὴν ἑορτὴ τόσο σπουδαία, τόσο ξεχωριστὴ στὴ συνείδησι τοῦ κάθε Χριστιανοῦ, τοῦ κάθε Ἕλληνα; Τὸ ἰδιαίτερο τελετουργικὸ τῶν ἡμερῶν; Τὰ πολλὰ καὶ διαφορετικὰ ἔθιμα; Ἡ εὐκαιρία συναναστροφῆς μὲ οἰκείους καὶ συγγενεῖς; Τίποτα ἀπὸ ὅλα αὐτά! Αὐτὸ τοῦτο τὸ ἱστορικὸ γεγονὸς τὴν καθιστᾷ μοναδικὴ καὶ ἀνεπανάληπτη στὴν παγκόσμια ἱστορία. 

 

    Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, ὡς ἀδιαμφισβήτητο γεγονὸς ἀποτελεῖ τὴν πεμπτουσία τῆς πίστεώς μας καὶ τὸν θεμέλιο λίθο ὅλου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ οἰκοδομήματος. Ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν, Παῦλος, θέλοντας νὰ δείξῃ τὴ σημασία τῆς Ἀναστάσεως ὡς ἱστορικὰ πραγματικοῦ γεγονότος ἐμφαντικὰ θὰ πεῖ: «Ἂν δὲν ὑπάρχῃ ἀνάσταση νεκρῶν, τότε οὔτε ὁ Χριστὸς ἔχει ἀναστηθῇ. Κι' ἂν ὁ Χριστὸς δὲν ἔχει ἀναστηθῇ, τότε τὸ κήρυγμά μας εἶναι χωρὶς νόημα, τὸ ἴδιο καὶ ἡ πίστη μας» (Α ́ Κορ. ιε ́ 13-14). 

    Τὸ μεγαλεῖο τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Θεανθρώπου δὲν ἔγκειται μόνο σὲ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἱστορικὸ γεγονός. Ἄλλωστε δὲν εἶναι ἡ πρώτη, ἀλλὰ ἡ ἕβδομη καταγεγραμμένη ἀνάσταση στό ἱερό κείμενο τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Μὲ τὴ βασικὴ διαφορὰ βεβαίως πὼς οἱ πρό τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ἀναστάντες κατέληξαν πάλι στὸν θάνατο, ἐνῶ ὁ Χριστὸς ὄχι.

    Ἡ σημασία τῆς Ἀναστάσεως βρίσκεται στὰ ἀποτελέσματά της. Μὲ τὴν Ἀνάσταση τοῦ δευτέρου Ἀδάμ ἀνασταίνεται ὁ πρῶτος Ἀδὰμ καὶ ὅλο τὸ ἀνθρώπινο γένος. Καταπατεῖται ὁ διάβολος, καταργεῖται ὁ θάνατος, ἀνοίγει ὁ παράδεισος ξανά γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ ἀποκαθίσταται ἡ διασαλευμένη σχέση τοῦ μεταπτωτικοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν Δημιουργό καὶ Ἀναδημιουργό Του. Ἡ δὲ Ἀνάσταση ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν νεκρῶν γίνεται δόγμα τῆς Πίστεως καὶ προσδοκία τῆς Ἐκκλησίας. 

 

    Ἡ Ἀνάσταση γίνεται τὸ καινούριο Πάσχα, τὸ πέρασμα "ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν". Γι ' αὐτὸ καὶ ἀποτελεῖ τὴ μέγιστη ἑορτὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ ἑορτάζεται μόνη αὐτὴ ἐπὶ σαράντα ἡμέρες, καθώς καὶ κάθε Κυριακὴ ὅλου τοῦ ἔτους, ἐνῶ εἶναι στεφανωμένη μὲ τὰ πιό ὄμορφα καὶ σπάνια ἄνθη τῆς ὑμνολογίας τῆς Ἐκκλησίας μας. 

 

    Ἔτσι, κάθε φορὰ ποὺ ἀπαγγέλουμε τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως,  μποροῦμε μὲ ἀπόλυτη βεβαιότητα νὰ ἀναφωνοῦμε: "προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος", διότι

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

 

Διάπυρος εὐχέτης σας πρὸς τὸν Ἀναστάντα Χριστό

 

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς & Κονίτσης

 

ΑΛΕΞΙΟΣ