Χαιρετισμὸς Ὀρθοδόξων Χριστιανικῶν Σωματείων Θεσσαλονίκης στὴν ἐκδήλωση "Ἀπὸ τὸν Ὑγειονομικὸ στὸν Ψηφιακὸ Ὁλοκληρωτισμό" ἀπὸ τὸν κ. Φιλόθεο Κεμεντσετζίδη, πρόεδρο της Σ.Φ.Ε.Β.Α.

 

Τὰ ὑπογραφόμενα Ὀρθόδοξα Χριστιανικὰ Σωματεῖα Θεσσαλονίκης ἐνθέρμως χαιρετίζουν τὴν σημερινὴ ἐκδήλωση τῆς 18ης Ὀκτωβρίου 2026, τὴν ὁποία ἀπὸ κοινοῦ διοργάνωσαν ἡ Πανελλήνια κίνηση κατὰ τοῦ Ψηφιακοῦ Ὁλοκληρωτισμοῦ (ΕΞΟΔΟΣ) καὶ ἡ Πανελλήνια Ὁμάδα Ἐπαγγελματιῶν Ὑγείας (Π.Ο.Ε.Υ.)
1ον Ὡς ἐλεύθερα πρόσωπα καὶ πολῖτες προβληματιζόμαστε γιὰ τὴ νέα ψηφιακὴ ταυτότητα, τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό, τὸ εὐρωπαϊκὸ ψηφιακὸ πορτοφόλι καὶ τὴν σταδιακὴ διασύνδεση δημόσιων μητρώων τὰ ὁποῖα ὅταν συνδυαστοῦν μὲ τὴν ὑποχρεωτικότητα καὶ τὴν ἀπουσία πραγματικῆς ἐναλλακτικῆς λύσης, δημιουργοῦν ἕνα σύστημα μέσα στὸ ὁποῖο ὁ πολίτης θὰ πρέπει συνεχῶς νὰ ταυτοποιεῖται, νὰ πιστοποιεῖται, νὰ ἀξιολογεῖται καὶ νὰ ἀποδεικνύει ψηφιακὰ ὅτι πληροῖ τὶς ἑκάστοτε προϋποθέσεις γιὰ νὰ ἐργαστεῖ, νὰ συναλλαχθεῖ ἢ νὰ ἀποκτήσει πρόσβαση σὲ ὑπηρεσίες καὶ ἀγαθά.
2ον Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ὑπερασπιζόμενοι τὸ μέγιστο ἀγαθὸ τῆς ἐλευθερίας ποὺ μᾶς παρέδωσε ὁ Δημιουργός μας, παραμένουμε προσηλωμένοι σὲ προγενέστερες συνοδικὲς ἀποφάσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (1993, 1997, 1998, 2010) καὶ στὴν παρακαταθήκη συγχρόνων σεβασμίων καὶ ἁγίων Γερόντων, οἱ ὁποῖοι μᾶς συνέστησαν νὰ μὴν παραλάβουμε καμμία νέου τύπου ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα, μὲ τὴν ὁποία, παραδίδουμε τὴ θεόσδοτη ἐλευθερία μας στὸ ψηφιακὸ κράτος.
Ἡ παραβίαση τῶν προσωπικῶν ἐλευθεριῶν μὲ τὴν ἐπιβολὴ τῆς ἠλεκτρονικῆς ταυτότητας ἔχει ὡς ἄμεση συνέπεια τὴν ἀριθμοποίηση τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, τὸ ψηφιακὸ φακέλωμα, καὶ κυρίως τὴν παντοδυναμία τοῦ κράτους ἀπέναντι στὸν πολίτη, ὁ ὁποῖος συχνά, μὲ ἀφέλεια ὑποκύπτει στὸ νὰ ἐκχωρήσει τὴ ζωὴ καὶ τὴν ἐλευθερία του, μὲ ἀντάλλαγμα μία σχετικὴ ψηφιακὴ εὐκολία.
Καλοῦμε τὴν Κυβέρνηση νὰ σεβαστεῖ τὶς θρησκευτικὲς εὐαισθησίες καὶ τὶς ἀνησυχίες τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ ἀναιρέσει τὴν ἔκδοσή των νέων ταυτοτήτων καὶ τὴν ἀπόδοση τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ. Ὁ σκεπτικισμὸς ἀπέναντι στὴν ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα δὲν εἶναι ὀπισθοδρόμηση. Εἶναι ἀπόδειξη ὅτι οἱ Ἕλληνες πολῖτες καὶ ἰδιαίτερα οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἐπαγρυπνοῦμε γιὰ τὴν Πίστη, τὴν Πατρίδα καὶ τὴν Δημοκρατία. 

• ΓΕΧΑ
• ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
• ΣΦΕΒΑ
• ΠΑΣΥΒΑ
• ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΑΝΑΓΙΟΦΙΛΟΙ
• ΠΑΤΡΙΣ
• ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
• ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ
• ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΟΝΕΩΝ Β. ΕΛΛΑΔΟΣ
• ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ  ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ                                                                                                                   Γιὰ νὰ δεῖτε ὅλη τὴν Ἐκδήλωση πατῆστε στὸ  https://www.youtube.com/watch?v=nPS2zJ03WJ4

eksodos.gr

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῶν «ΟΧΙ» 1940-1941, Χρύσανθος, ὁ ἀπὸ Τραπεζοῦντος

 

Τοῦ Κωνσταντίνου Χασόγια, Θεολόγου ΕΚΠΑ, 

Φοιτητὴ Τμ. Ἱστορίας καὶ Ἀρχαιολογίας ΕΚΠΑ

Στὸ διάβα τῶν αἰώνων ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὑπῆρξε φρουρὸς καὶ τροφός τῆς Ρωμηοσύνης καὶ θεματοφύλακας τῆς ἱστορικῆς συνέχειας τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Πολλὲς ὑπῆρξαν οἱ δοκιμασίες ποὺ κλήθηκε νὰ ἀντιμετωπίσει τὸ Ἔθνος, τοὺς νεότερους χρόνους. Σὲ μία ἀπὸ τὶς πλέον κρίσιμες περιόδους τῆς ἱστορίας του, ἕνας ἄξιος Ἱεράρχης εἰς τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ, τίμησε τὸ ἀρχιερατικό του ἀξίωμα μὲ σθένος, παρρησία καὶ ἐθνικὴ ἀξιοπρέπεια, στὴν θύελλα τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αὐτὸς ἦταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Χρύσανθος Φιλιππίδης (1881-1949), ὁ ἀπὸ Τραπεζοῦντος. Στὴν κρίσιμη στιγμὴ εἶπε τὰ δικά του «ΟΧΙ» στὶς δυνάμεις τοῦ Ἄξονα συμπαραστεκόμενος ἀπὸ τὸ τὴν ποιμαντική του ἔπαλξη στὸν ἐθνικὸ ἀγῶνα τῆς ἡρωικῆς γενιᾶς τοῦ Σαράντα. 
Ὁ κατὰ κόσμον Χαρίλαος Φιλιππίδης, γεννήθηκε στὴν Κομοτηνὴ τὸ 1881. Μετὰ τὶς ἐγκύκλιες σπουδές του στὴν Κομοτηνὴ καὶ τὴν Ξάνθη, εἰσήχθη στὴν Ἱερὰ Θεολογικὴ Σχολή τῆς Χάλκης τὸ 1897. Παράλληλα, διδάχθηκε γαλλικά, γερμανικὰ καὶ τουρκικά. Τὸ 1903 ἀποφοίτησε μὲ ἄριστα καὶ χειροτονήθηκε διάκονος λαμβάνοντας τὸ ὄνομα Χρύσανθος. Ἀκολούθησε στὴν Τραπεζοῦντα τὸν Μητροπολίτη Τραπεζοῦντος Κωνστάντιο Β΄ (Καρατζόπουλο), ὁ ὁποῖος τὸν διόρισε ἱεροκήρυκα καὶ καθηγητὴ τῶν θρησκευτικῶν στὸ Φροντιστήριο (Γυμνάσιο). 
Τὸ 1907, ἀνεχώρησε γιὰ σπουδὲς στὴν Γερμανία (Λειψία) καὶ ἀκολούθως στὴν Ἑλβετία (Λωζάννη). Ἐν συνεχείᾳ ἐπανῆλθε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 1911... Τὴν 18η Μαΐου 1913, ἐξελέγη Μητροπολίτης Τραπεζοῦντος. Ἀνέπτυξε ἔντονη θρησκευτικὴ καὶ ἐθνικὴ δράση, ἀναδεικνυόμενος σὲ κορυφαία ἐθναρχικὴ μορφὴ καθὼς κατὰ τὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ. 

Τὴν 3η /16η Ἀπριλίου 1916, ὁ βαλὴς τῆς πόλης Τζεμὰλ Ἀζμὴ μπέης παρέδωσε τὴν ἐξουσία στὸν Μητροπολίτη Χρύσανθο, δηλώνοντας: «Ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες πήραμε τὴ χώρα τούτη καὶ στοὺς Ἕλληνες τὴν ἐπιστρέφουμε», καθὼς τὰ ρωσικὰ στρατεύματα πίεζαν τὰ ἀντίστοιχα ὀθωμανικά. Ἀκολούθως, τὴν 5η /18η Ἀπριλίου 1916, τὰ αὐτοκρατορικὰ στρατεύματα τῆς Ρωσίας εἰσῆλθαν στὴν Τραπεζοῦντα, μετὰ ἀπὸ τὴν ὑποχώρηση τῶν ὀθωμανικῶν δυνάμεων. 

Στὴ συνέχεια, ἔφθασε στὴν Τραπεζοῦντα ὁ Μέγας Δούκας Νικόλαος Νικολάγιεβιτς (17η /30η Ἰουλίου 1916), ἀρχιστράτηγος τῶν ρωσικῶν δυνάμεων τοῦ Καυκάσου, τὸν ὁποῖο ὑποδέχθηκε ὁ Χρύσανθος μαζὶ μὲ τὸν δήμαρχο Τραπεζοῦντας. Ἡ παρουσία του στὴ διοίκηση τῆς πόλης καὶ οἱ ἐπαφές του μὲ τὴ ρωσικὴ στρατιωτικὴ ἡγεσία ἀνέδειξαν τὸν σημαντικὸ ρόλο του στὴν προστασία τοῦ πληθυσμοῦ καὶ στὴ διαχείριση τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων. 

Παράλληλα, ὁ Χρύσανθος ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν πραγμάτωση τῆς ἵδρυσης ἑνὸς αὐτόνομου Ποντιακοῦ κράτους. Ὡστόσο, ὅλα ἀνατράπηκαν μὲ τὴν ἐπικράτηση τῆς Ὀκτωβριανῆς Ἐπανάστασης καὶ τὴν ὑπογραφὴ τῆς συνθήκης τοῦ Μπρέστ - Λιτὸφσκ τὸν Μάρτιο τοῦ 1918. Ὁ ρωσικὸς στρατὸς ἀποχώρησε καὶ χιλιάδες Πόντιοι ἀναγκάσθηκαν νὰ ξεριζωθοῦν ἀπὸ τὴν πατρίδα τους γιὰ νὰ γλυτώσουν ἀπὸ τὴ σφαγή τῶν Κεμαλικῶν. Τὸ 1919, στὸ περιθώριο τῆς Διάσκεψης Εἰρήνης τῶν Παρισίων συναντήθηκε μὲ τὸν Πρόεδρο τῶν Η.Π.Α. Γούντροου Οὐίλσον καὶ τοῦ κατέθεσε τὴν πρόταση γιὰ δημιουργία Ποντο-Ἀρμενικοῦ κράτους. Τὸ 1920, καταδικάσθηκε ἐρήμην του ἀπὸ τὸ στρατοδικεῖο τῆς Ἄγκυρας σὲ θάνατο γιὰ τὴ δράση του. Μετὰ τὴν Μικρασιατικὴ καταστροφὴ τοῦ 1922, ἐγκαταστάθηκε στὴν Ἀθήνα. 

Τὸ 1937, γιὰ τὴ συγγραφική του δράση, ἀναγορεύθηκε διδάκτωρ τῆς Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου τῶν Ἀθηνῶν. Τὴν 13η Δεκεμβρίου 1938 ἀνῆλθε στὸν ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο μετὰ ἀπὸ ἀκύρωση τῆς ἐκλογῆς τοῦ Μητροπολίτου Κορίνθου Δαμασκηνοῦ (Παπανδρέου) ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας. Ἡ ἐξέλιξη αὐτὴ σημειώθηκε μέσα σὲ ἕνα περίπλοκο ἐκκλησιαστικὸ καὶ πολιτικὸ πλαίσιο, μὲ παρέμβαση τοῦ καθεστὼτος τοῦ Ἰωάννη Μεταξᾶ. Κατὰ τὸ βραχὺ διάστημα τῆς ἀρχιεπισκοπίας του προσπάθησε νὰ ἀναδιοργανώσει τα τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ τὴν ἐπανδρώσει μὲ ἱκανὲς καὶ ἄξιες προσωπικότητες. 

Ἡ γενναία φυσιογνωμία του φάνηκε ξανὰ μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου τὴν 28η Ὀκτωβρίου 1940 ἔπειτα ἀπὸ τὸ στιβαρὸ «ΟΧΙ» ἀπὸ τὴν πολιτική, πολιτειακὴ καὶ στρατιωτικὴ ἡγεσία τῆς Ἑλλάδος (Μεταξᾶς, Γεώργιος Β΄, Παπάγος) ἔναντι τῶν Ἰταλῶν εἰσβολέων, ὅταν ὁ Χρύσανθος, μὲ ἕνα πύρινο διάγγελμά, καλοῦσε λαὸ καὶ στρατὸ νὰ ἀγωνιστοῦν «ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος». Σὲ διάγγελμα ἀνέφερε τὰ ἑξῆς: 

«Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 
Ἡ Α.Μ. ὁ Βασιλεὺς καὶ ὁ πρόεδρος τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν κυβερνήσεως καλοῦν ἡμᾶς πάντας ἵνα ἀποδυθῶμεν εἰς Ἅγιον ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος ἀμυντικὸν ἀγῶνα. Ἡ Ἐκκλησία εὐλογεῖ τὰ ὅπλα τὰ ἱερὰ καὶ πέποιθεν ὅτι τὰ τέκνα τῆς Πατρίδος εὐπειθῆ εἰς τὸ κέλευσμα. Αὐτῆς καὶ τοῦ Θεοῦ θὰ σπεύσουν ἐν μιὰ ψυχῇ καὶ καρδία ν΄ ἀγωνισθοῦν ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν καὶ τῆς Ἐλευθερίας καὶ τιμῆς καὶ θὰ συνεχίσουν οὕτω τήν ἀπ΄ αἰώνων πολλῶν ἀδιάκοπον σειρὰν τῶν τιμίων καὶ ἐνδόξων ἀγώνων καὶ θὰ προτιμήσουν τὸν ὡραῖον θάνατον ἀπὸ τὴν ἄσχημον ζωὴν τῆς δουλείας. Καὶ μὴ φοβούμεθα ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι, ἂς φοβούμεθα δὲ μᾶλλον τον δυνάμενον καὶ ψυχὴ καὶ σῶμα ἀπωλέσαι.». 

Ἄμεσα, κατόπιν πρωτοβουλίας του, ὀργανώθηκε φιλανθρωπικὴ δράση γιὰ τὶς οἰκογένειες τῶν μαχόμενων, μὲ τὴν ὀνομασία: «Πρόνοια τῶν στρατευομένων τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν». Ἐπίσης, καθοδήγησε τοὺς ἱερεῖς του νὰ ἐπισκέπτονται τοὺς τραυματίες πολεμιστὲς τοῦ μετώπου στὰ νοσοκομεῖα. 

Μετὰ τὴν ἐπίθεση τῆς Γερμανίας, τὴν 6η Ἀπριλίου 1941, καὶ τὸ δεύτερο ἑλληνικὸ «ΟΧΙ», ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κράτησε σθεναρὴ στάση ἔναντι τῶν νέων εἰσβολέων. Στὸ νέο διάγγελμά του ἀνέφερε: 
«Ἀπὸ τῆς σήμερον καὶ ἕτερος ἐχθρός, ἡ Χιτλερικὴ Γερμανία, ἀδίκως καὶ ἀνάνδρως ἐπιτίθεται κατὰ τῆς ἱερᾶς ἡμῶν Χώρας. Ἡ Α.Μ. ὁ Βασιλεὺς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Κυβέρνησις καλοῦσιν ἡμᾶς εἰς νέας θυσίας πρὸς ὑπεράσπισιν τῆς Πίστεως ἡμῶν καὶ τοῦ Δικαίου καὶ τῆς Ἐλευθερίας. 
Εἰς ὅμοιον ἀγῶνα ἀποδύεται καὶ ὁ ὁμόδοξος ἡρωικὸς λαὸς ἑτέρας ἱερὰς γῆς, τῆς γείτονος Γιουγκοσλαυίας, καθ’ ἧς τὴν αὐτὴν ἡμέραν καὶ ὥραν ἤρξατο ἐπιτιθέμενος ὁ κοινὸς πολέμιος. Αἱ δυνάμεις τῆς ὕλης καὶ τοῦ σκότους συνώμοσαν κατὰ τῆς δυνάμεως τοῦ πνεύματος καὶ τοῦ φωτός. 
Ἀλλ’ ὁ μέγας Θεός, ὅστις εἶναι Πνεῦμα, Φῶς καὶ Ζωή, δὲν θὰ ἐπιτρέψη τὴν βασιλείαν τοῦ σκότους, καί, ὅπως μέχρι τοῦδε ἐνίσχυσεν ὅπλα τὰ ἱερὰ καὶ διὰ τῆς ἀπαραμίλλου ἀνδρείας καὶ γενναιότητος ὑμῶν κατέρριψε τὸν ἐξ Ἰταλίας ἀντίθετον Γολιάθ, οὕτω θὰ συντρίψη καὶ τὸν ἐκ Γερμανίας Ἑκατόγχειρα Τυρφέα, καὶ θὰ ἀνατείλη καὶ πάλιν εἰς τὴν καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολὴν καὶ καθ’ ὅλην τὴν οἰκουμένην τὸν ἥλιον τῆς Δικαιοσύνης καὶ Ἀληθείας. 
Ἐπὶ τῆ πίστει ταύτη ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εὐλογεῖ τοὺς νέους ἱεροὺς ἀγῶνας καὶ εὔχεται, ἵνα ὁ ἰσχυρὸς τοῦ Κυρίου βραχίων κατευθύνη τοὺς πιστοὺς Συμμάχους στρατοὺς εἰς νέα τρόπαια νίκης καὶ θριάμβους πρὸς διάσωσιν τοῦ κινδυνεύοντος χριστιανικοῦ πολιτισμοῦ, ἐν ὧ καὶ μόνῳ εἶναι δυνατὸν νὰ ζῶσι καλῶς οἱ εὐγενεῖς λαοί. "Ἀλλ’ ἢ καλῶς ζῆν ἢ τεθνηκέναι τὸν εὐγενῆ χρῆ"». 

Ἔπειτα ἀπὸ τὴν κατάρρευση τοῦ μετώπου ἂν καὶ τοῦ προτάθηκε ἀπὸ τὸν Γεώργιο Β΄ νὰ τὸν ἀκολουθήσει στὴν Κρήτη, ἐκεῖνος ἐπέλεξε νὰ παραμείνει στὴν Ἀθήνα ἐμψυχώνοντας τὸν πιστὸ λαό. Τὴν 27η Ἀπριλίου 1941, εἰσῆλθαν στὴν Ἀθήνα τὰ γερμανικὰ στρατεύματα, ἀλλὰ ὁ ἴδιος ἀρνήθηκε νὰ συμμετάσχει στὴν τελετὴ παράδοσης τῆς πρωτεύουσας. 

Τὴν ἴδια ἡμέρα τόν ἐπισκέφθηκε στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ ὁ Γερμανὸς Στρατηγὸς Γκέοργκ Στοῦμε τοῦ Β΄ Σώματος Στρατοῦ, συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν νέο φρούραρχο Ἀθηνῶν ζητῶντας ἀπὸ τὸν Χρύσανθο νὰ τελέσει δοξολογία γιὰ τὴν εἴσοδο τῶν γερμανικῶν στρατευμάτων. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ὑποδέχθηκε ψυχρὰ τὸν Γερμανὸ Στρατηγὸ καὶ τὸν ἐνημέρωσε ὅτι: «Ἔχω καθῆκον, ὡς Ἀρχηγὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, νὰ σᾶς συστήσω νὰ σεβασθῆ ἡ Γερμανικὴ διοίκησις τὸν ἡρωικὸν λαὸν τῆς χώρας αὐτῆς, διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν δυσάρεστα γεγονότα... ἡ Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία εὑρέθη πάντοτε παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς τοὺς ἀγῶνας του, ἀξία τῆς ἐμπιστοσύνης του καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι δὲν θὰ λείψει νὰ πράξη τὸ καθῆκον της καὶ κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν περίστασιν"». Στὴ συνέχεια, ὅταν τοῦ ζητήθηκε νὰ ὁρκίσει τὴν κατοχικὴ κυβέρνηση τοῦ στρατηγοῦ Τσολάκογλου, ἀπάντησε λέγοντας: «Δὲν μπορῶ νὰ ὁρκίσω κυβέρνησιν προβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ. Ἡμεῖς γνωρίζομεν ὅτι τὰς Κυβερνήσεις ὁρίζει ὁ λαὸς καὶ ὁ Βασιλεύς. Ἐδῶ τώρα οὔτε ὁ λαὸς ἐψήφισε τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε ὁ Βασιλεὺς τὴν ὅρισε. Πῶς μοῦ ζητεῖτε νὰ ὁρκίσω Κυβέρνησιν ὑποδειχθεῖσαν ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ, διὰ νὰ εἶναι ἄβουλον ὄργανόν του;». 

Αὐτὴ ἡ στάση τοῦ Χρυσάνθου, μὲ τὰ «ΟΧΙ» κατὰ τοῦ Ἄξονα ἀπὸ τὰ διαγγέλματα μέχρι τὴν ἄρνησή του νὰ ὁρκίσει τὴν κατοχικὴ κυβέρνηση τοῦ Στρατηγοῦ Γεωρ. Τσολάκογλου, τὸν ἔβαλε στὸ μάτι τοῦ κυκλῶνα. Ἡ ἡρωική του θέση ἀποτέλεσε ἔμπρακτη ἐκδήλωση ἀντίστασης, ἀλλὰ ταυτόχρονα ἦταν καὶ αἰτία νὰ θέλουν οἱ Γερμανοὶ νὰ τὸν ἀντικαταστήσουν. Ἡ παρρησία του, ἀλλὰ καὶ ἡ παλαιά του σύγκρουση μὲ τὸν Δαμασκηνὸ (ὁ ὁποῖος πίεζε τὸν Τσολάκογλου γιὰ νὰ τὸν ἀντικαταστήσει μὲ τὸν ἴδιο), συντέλεσαν τελικὰ στὴν ἀπομάκρυνσή του ἀπὸ τὸν ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο, ἡ ὁποία ἐπικυρώθηκε τὴν 2α Ἰουλίου 1941. 
 

Ἐνδεικτικὴ Βιβλιογραφία: 
- Θρησκευτικὴ καὶ Ἠθικὴ Ἐγκυκλοπαίδεια (Θ.Η.Ε.) 
- Μορφωτικὸς ὅμιλος Κομοτηνῆς- Κέντρο Θρακικῶν Μελετῶν, Βιογραφικαὶ ἀναμνήσεις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Χρυσάνθου του ἀπὸ Τραπεζοῦντος 1881 – 1949, Κομοτηνὴ 2009. 
- «ΕΚΚΛΗΣΙΑ», ΕΠΙΣΗΜΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΑΡΙΘ.8, 17/04/1941. 

*τὸ ἄρθρο φιλοξενήθηκε στὴν ΕΣΤΙΑ, 25/10/2026. 

biblosistoria

2018-2026 : Ὀκτὼ χρόνια ἀπὸ τὴν ἐν ψυχρῷ δολοφονία τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα, ἡ μνήμη ποὺ παραμένει ζωντανή.

 

Στὶς 28 Ὀκτωβρίου 2018, ἀνήμερα τῆς ἐθνικῆς μας ἑορτῆς, στοὺς Βουλιαράτες, γράφτηκε μία ἀπὸ τὶς πιὸ τραγικὲς σελίδες τῆς σύγχρονης ἱστορίας τῆς Ἐθνικῆς Ἑλληνικῆς Μειονότητας στὴν Ἀλβανία.

 Ἡ ἀλβανικὴ RENEA δολοφονεῖ ἐν ψυχρῷ τὸν Κωνσταντῖνο Κατσίφα, ἕναν νέο ἄνθρωπο ἑλληνικῆς καταγωγῆς, ἐπειδὴ γέμισε τὸ χῶρο μὲ ἑλληνικὲς σημαῖες. Αὐτὸ ἦταν τὸ μεγάλο του «ἁμάρτημα» γιὰ τὶς ἀλβανικὲς ἀρχὲς καί, ἂν καὶ πέρασαν ὀκτὼ χρόνια, ἀκόμα ἡ δικαιοσύνη δὲν ἀνακοίνωσε τὸ πόρισμα τῆς δολοφονίας. 

Δρακόντεια μέτρα τὴν ἡμέρα τῆς ἐνταφίασής του. Ὅλοι οἱ δρόμοι γέμισαν μὲ ἀστυνομικούς. Παρεμπόδιση στὰ σύνορα. Πολυάριθμες προσαγωγὲς στὰ ἀστυνομικὰ τμήματα Ἀργυροκάστρου καὶ Ἁγίων Σαράντα στελεχῶν τῆς Ὀργάνωσης «ΟΜΟΝΟΙΑ» καὶ ἁπλῶν μελῶν τῆς ΕΕΜ (Ἑλληνικῆς Ἐθνικῆς Μειονότητας). Δεκάδες Βορειοηπειρῶτες σὲ κόκκινο κύκλο, ἄλλοι «non grada» (=ἀνεπιθύμητοι), ἀφαιρῶντας τὸ δικαίωμά τους νὰ ἐπισκεφτοῦν τὰ ἅγια χώματά τους.

Ἡ δήλωση τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ γιὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἦταν :  «Καταγγέλλουμε πὼς ἡ παρεμπόδιση καὶ ἐπιστροφὴ μελῶν τῆς ΕΕΜ (ποὺ ἔχουν καὶ Ἀλβανικὴ ὑπηκοότητα) ἀποτελεῖ βάναυση παραβίαση θεμελιωδῶν καὶ ἀπολύτως κατοχυρωμένων δικαιωμάτων τους. Πρῶτα αὐτὸ τῆς ἐλεύθερης πρόσβασης καὶ ἐπίσκεψης στὰ χωριὰ καταγωγῆς τους καὶ δεύτερον αὐτὸ τῆς ἄνευ προσκομμάτων ἄσκησης τῶν θρησκευτικῶν τους δικαιωμάτων καὶ ἐλευθεριῶν, ὅπως αὐτὸ τῆς ἀπόδοσης τιμῆς στὴ μνήμη κεκοιμημένων».

Πραγματικὰ ἕνα κλίμα βίας καὶ τρομοκρατίας. Κι ἀκόμα σήμερα σὲ κάθε μνημόσυνό του, φόβος καὶ τρομοκρατία ἐπικρατεῖ στὸν βορειοηπειρωτικὸ χῶρο, πρᾶγμα ποὺ μαρτυρεῖ πὼς ἡ ΕΕΜ βρίσκεται ὑπὸ πολιορκία καὶ καθεστὼς ἔντονης ἀστυνόμευσης, τὴν ὁποία μάλιστα συντονίζει ἡ ἀντιτρομοκρατικὴ ὑπηρεσία. 
Πέρασαν ὀκτὼ χρόνια ἀπὸ ἐκείνη τὴν τραγικὴ ἡμέρα καὶ ἡ μνήμη τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα ἐξακολουθεῖ νὰ προκαλεῖ συγκίνηση, ἀλλὰ καὶ ἔντονο προβληματισμὸ στοὺς κόλπους τῆς ΕΕΜ. Γιὰ πολλοὺς Βορειοηπειρῶτες, ἡ ἐπέτειος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου δὲν εἶναι μόνο ἡμέρα ἐθνικῆς ὑπερηφάνειας καὶ τιμῆς πρὸς τοὺς πεσόντες τοῦ 1940, ἀλλὰ καὶ ἡμέρα μνήμης ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ ἔχασε τὴ ζωή του μέσα σὲ συνθῆκες ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ γεννοῦν ἐρωτήματα. 

Βαγγέλης Παπαχρῆστος 

sfeva

Προσευχητικὲς Νύξεις

 

2^η Αἴτηση Προσευχῆς τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Εὐσεβίου Ματθοπούλου (+1929) πρὸς τὸν Οὐράνιο Πατέρα.

 

 

Σὲ παρακαλοῦμε, Κύριε καὶ Θεέ μας, νὰ μᾶς χαρίσεις τὸν ἅγιό Σου φόβο, τὴν στερεὴ καὶ ἀκλόνητη πίστη καὶ ἐλπίδα σὲ Σένα, τὴν συναίσθηση ὅτι βρίσκεσαι Ἐσὺ μαζί μας παντοῦ καὶ πάντοτε. Δός μας νὰ ἀντιλαμβανόμαστε τὶς ἀναρίθμητες σὲ ἐμᾶς εὐεργεσίες Σου, ὥστε νὰ εὐγνωμονοῦμε ἐγκάρδια τὴν ἄπειρη ἀγαθότητά Σου, τὴν ἀφοσίωση καὶ ἀγάπη πρὸς τὸ ἅγιο Ὄνομά Σου.

Σὲ παρακαλοῦμε, χάρισέ μας τὴν ἐγρήγορση καὶ τὴν προσοχή. Ἐνδυνάμωσέ μας Ἐσύ, ὥστε νὰ ἀποδοκιμάζουμε καὶ νὰ ἀποδιώκουμε πάντοτε μακριὰ ἀπὸ ἐμᾶς κάθε ἁμάρτημα καὶ κάθε κακία, ἡ ὁποία παρουσιάζεται γιὰ νὰ μολύνει τὴν ψυχή μας.

Σὲ παρακαλοῦμε, νὰ μᾶς χαρίσεις τὴν γνώση τῆς ἀληθείας, τὴν εὐθύτητα, τὴν σωφροσύνη, τὴν ἁγνότητα καὶ τὴν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς, τὴν ἐγκράτεια, τὴν χαρά, ποὺ δίνει τὸ Ἅγιό Σου Πνεῦμα, τὴν πραότητα, τὴν ἀνεξικακία, τὴν χρηστότητα, τὴν ἀγαθωσύνη καὶ τὴν ἐλεημοσύνη, τὴν μεγαλοψυχία καὶ τὴν ὑπομονή.

Νὰ διανοίξεις, σὲ ἱκετεύουμε, καὶ τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά μας γιὰ νὰ νοοῦμε τὰ θεία Σου λόγια καὶ νὰ τὰ κρατοῦμε βαθειὰ μέσα στὴν ψυχή μας.

ΑΜΗΝ.

ΦΩΤΟΒΟΛΙΔΕΣ ! Περὶ γνώσεως Νο 10

 

Ἁγιογραφικὴ Καθημερινὴ Μελέτη Μηνὸς Νοεμβρίου

 

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ

 

1. Λουκᾶ ΚΑ΄(21)1-4

2. Λουκᾶ ΚΑ΄ 5-8

3. Λουκᾶ ΚΑ΄ 9-13

4. Λουκᾶ ΚΑ΄ 14-15

5. Λουκᾶ ΚΑ΄ 16-19

6. Λουκᾶ ΚΑ΄ 20-24

7. Λουκᾶ ΚΑ΄ 25-28

8. Λουκᾶ ΚΑ΄ 29-32

9. Λουκᾶ ΚΑ΄ 33-35

10. Λουκᾶ ΚΑ΄ 36-38

11. Λουκᾶ ΚΒ΄(22)1-6

12. Λουκᾶ ΚΒ΄ 7-13

13. Λουκᾶ ΚΒ΄ 14-16

14. Λουκᾶ ΚΒ΄ 17-20

15. Λουκᾶ ΚΒ΄ 21-23

16. Λουκᾶ ΚΒ΄ 24-26

17. Λουκᾶ ΚΒ΄ 27-30

18. Λουκᾶ ΚΒ΄ 31-32

19. Λουκᾶ ΚΒ΄ 33-34

20. Λουκᾶ ΚΒ΄ 35-38

21. Λουκᾶ ΚΒ΄ 39-40

22. Λουκᾶ ΚΒ΄ 41-43

23. Λουκᾶ ΚΒ΄ 44-46

24. Λουκᾶ ΚΒ΄ 47-48

25. Λουκᾶ ΚΒ΄ 49-51

26. Λουκᾶ ΚΒ΄ 52-53

27. Λουκᾶ ΚΒ΄ 54-57

28. Λουκᾶ ΚΒ΄ 58-62

29. Λουκᾶ ΚΒ΄ 63-65

30. Λουκᾶ ΚΒ΄ 66-71

Σᾶς δίνεται ἡ δυνατότητα νὰ ἀκούσετε  

τοὺς στίχους αὐτοὺς 

σὲ σύντομη ἑρμηνεία  

 τοῦ ἀειμνήστου Καθηγητοῦ

 Παναγιώτου Τρεμπέλα,  

καὶ μάλιστα στὴ νεοελληνικὴ

ἔχοντας τὴν ἔγκριση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἄλλων Πατριαρχείων καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.  

Διαβάζει ὁ Διδάσκαλος - Θεολόγος

κ. Κ. Πρέντος

" Η ΚΑΙΝΗ  ΔΙΑΘΗΚΗ  ΗΧΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ"

Ἐνθύμιο "Χαρουμένων Ἀγωνιστῶν"

Ἔκδοση Ἀδελφότητος Θεολόγων "Ο ΣΩΤΗΡ"

 ΚΑΤΑ  ΛΟΥΚΑΝ  ΙΕΡΟΝ  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΚΑ΄ (21ο)

 Τὸ δίλεπτο τῆς χήρας.  

 (Στίχοι 1-4) {0΄00΄΄- 0΄45΄΄}. 

Ἡ καταστροφὴ τοῦ Ναοῦ. 

(Στίχοι 5-6) {0΄46΄΄- 1΄07΄΄}. 

  Τὰ σημάδια πρὶν ἀπὸ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴ δευτέρα παρουσία.  

 (Στίχοι 7-19) {1΄08΄΄- 4΄24΄΄}. 

 Ἡ καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ.

 (Στίχοι 20-24) {4΄25΄΄- 6΄09΄΄}. 

 Ἡ Δευτέρα Παρουσία. 

(Στίχοι 25-28) {6΄10΄΄- 7΄54΄΄}. 

  Ἡ παραβολὴ τῆς συκιᾶς. Ἐπαγρύπνηση.  

 (Στίχοι 29-38) {7΄55΄΄- 10΄48΄΄}.   

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΚB΄ (22ο)

 Ἡ προδοσία τοῦ Ἰούδα.  

 (Στίχοι 1-6) {0΄00΄΄- 1΄25΄΄}. 

 Ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος. 

(Στίχοι 7-20) {1΄26΄΄- 5΄47΄΄}. 

  Ὁ προδότης. Συζήτηση γιὰ τὸ ποιὸς εἶναι ὁ πρῶτος.  

 (Στίχοι 21-30) {5΄48΄΄- 8΄50΄΄}. 

 Διάλογος τοῦ Κυρίου μὲ τὸν Πέτρο καὶ τοὺς μαθητές.

 (Στίχοι 31-38) {8΄51΄΄- 12΄32΄΄}. 

 Ἡ ἀγωνία τῆς Γεθσημανῆ. 

(Στίχοι 39-46) {12΄33΄΄- 14΄10΄΄}. 

  Ἡ σύλληψη τοῦ Ἰησοῦ.  

 (Στίχοι 47-53) {14΄11΄΄- 16΄14΄΄}.  

Ἡ ἄρνηση τοῦ Πέτρου.

 (Στίχοι 54-62) {16΄15΄΄- 17΄54΄΄}. 

 Ὁ Κύριος ἐμπαίζεται. Μπροστὰ στὸ συνέδριο. 

(Στίχοι 63-71) {17΄55΄΄- 19΄30΄΄}. 

Ἡ πρώτη Θ. Λειτουργία στὸ Ἱ. Παρεκκλήσιο τῆς οἰκίας τοῦ Ὁσίου Παϊσίου, στὴ Κόνιτσα

 

    Με κατάνυξη και ευλάβεια τελέστηκε η εορτή των Αγίων Αρτεμίου και Γερασίμου του εν Κεφαλληνίᾳ (20.10.2026) στο υπό διαμόρφωση Ιερό Παρεκκλήσιο, εντός της οικίας του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός Παϊσίου του Αγιορείτου, στην Κόνιτσα.

    Η πρώτη Θεία Λειτουργία τελέστηκε υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως κ. Αλεξίου, παρουσία πλήθους κληρικών και πιστών, οι οποίοι κατέκλυσαν την οικία του Αγίου, συμμετέχοντας στην ιστορική αυτή στιγμή.

    Στον καταληκτήριο λόγο του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην ιδιαίτερη ευλογία της πρώτης Θείας Λειτουργίας στον ιερό αυτό χώρο και τόνισε ότι το Παρεκκλήσιο θα λειτουργείται τακτικά, ώστε η οικία του Αγίου Παϊσίου να αποτελεί τόπο προσευχής, λατρείας και πνευματικής ενίσχυσης για τους πιστούς.

Ἀπὸ τὴν Ἱστοσελίδα τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, 

Πωγωνιανῆς & Κονίτσης

Πραγματοποιήθηκε ὁ Ἁγιασμὸς γιὰ τὴν Ἔναρξη τῶν Κατηχητικῶν συναντήσεως τῆς Μητροπόλεως Δρυϊν., Πωγων., & Κονίτσης.

 

    Την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου Άνω Κονίτσης, τελέστηκε ο Αγιασμός για την έναρξη των Κατηχητικών Μαθημάτων της Ιεράς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, τα οποία θα πραγματοποιούνται στις Επαρχίες Κονίτσης και Πωγωνίου.

    Πλήθος παιδιών συμμετείχε με χαρά στην πρώτη αυτή συνάντηση. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Αλέξιος απηύθυνε στα παιδιά λόγους πατρικής αγάπης και συμβουλής, καλώντας τα να συμμετέχουν με χαρά και ενδιαφέρον στη νέα κατηχητική χρονιά.

    Μετά τον Αγιασμό προσφέρθηκε κέρασμα, ενώ οι υπεύθυνοι του Ιερού Ναού προσέφεραν σε κάθε παιδί φάκελο με σημειωματάριο και ευλογίες για τη νέα χρονιά.

    Η συνάντηση ολοκληρώθηκε σε κλίμα χαράς και αγάπης, με τα παιδιά να φωτογραφίζονται με τον Σεβασμιώτατο και να λαμβάνουν την πατρική ευχή του.

    Ευχόμαστε σε όλα τα παιδιά μια καλή και ευλογημένη κατηχητική χρονιά, γεμάτη χαρά, γνώση και αγάπη Χριστού!

Ἀπὸ τὴν Ἱστοσελίδα τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, 

Πωγωνιανῆς & Κονίτσης

Ἀλβανία: Ἡ Τουρκία ἐνισχύει τὴν παρουσία της στὰ σχολεῖα — ὥρα γιὰ ἀφύπνιση καὶ ἔμπρακτη στήριξη τῆς Ἑλληνικῆς Μειονότητας στὴν Βόρειο Ἤπειρο

 

Ἕνα γεγονὸς ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ περάσει ἀπαρατήρητο ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν Ἑλληνισμό τῆς Βορείου Ἠπείρου ἔρχεται ἀπὸ τὰ Τίρανα. Ἡ Τουρκία διευρύνει συστηματικὰ τὴν παρουσία της στὸν χώρο τῆς ἐκπαίδευσης, προωθώντας τὴν διδασκαλία τῆς τουρκικῆς γλώσσας μὲ τὴν στήριξη τουρκικῶν κρατικῶν φορέων.
Τὸ Ἰνστιτοῦτο Yunus Emre στὰ Τίρανα προχώρησε σὲ συμφωνία συνεργασίας μὲ τὸ Γλωσσικὸ Λύκειο «Asim Vokshi», στὸ πλαίσιο τοῦ προγράμματος «Τὰ Τουρκικὰ εἶναι ἡ Ἐπιλογή μου». Ἡ τουρκικὴ γλώσσα διδάσκεται ἤδη στὸ συγκεκριμένο σχολεῖο ἀπὸ τὸ 2017, ἐνῶ σήμερα τὴν παρακολουθοῦν 167 μαθητές. Παράλληλα, λειτουργεῖ εἰδικὸ ἐργαστήριο τουρκικῆς γλώσσας, τὸ ὁποῖο ἐξοπλίστηκε μὲ τὴν συνδρομὴ τῆς TİKA.
Ἡ εἴδηση αὐτὴ δὲν ἀφορᾷ μόνον τὴν Τουρκία. Ἀφορᾷ καὶ τὴν Ἑλλάδα. Διότι, τὴν ὥρα ποὺ ἡ Ἄγκυρα ἐπενδύει μὲ σχέδιο, συνέπεια καὶ κρατικοὺς πόρους στὴ διάδοση τῆς γλώσσας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ της στὴν Ἀλβανία, ἡ Ἑλλάδα ὀφείλει νὰ ἀναρωτηθεῖ ἐὰν κάνει ὅσα χρειάζονται γιὰ τὴ διατήρηση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ παιδείας στὴ Βόρειο Ἤπειρο.

 

Ὁ ἐθνικὸς κώδωνας κινδύνου ἔχει ἤδη χτυπήσει

Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐθνικὴ Μειονότητα τῆς Βορείου Ἠπείρου δὲν εἶναι μιὰ ἱστορικὴ ἀνάμνηση. Εἶναι ζωντανὸ κομμάτι τοῦ Ἑλληνισμοῦ, μὲ βαθιὲς ρίζες, μακραίωνη παρουσία καὶ ἀναφαίρετο δικαίωμα νὰ διατηρεῖ τὴ γλώσσα, τὴν παιδεία, τὸν πολιτισμὸ καὶ τὴν ταυτότητά της.
Καὶ ἀκριβῶς γι᾿ αὐτὸ ἡ ἐκπαίδευση ἀποτελεῖ κρίσιμο ζήτημα. Μιὰ μειονότητα μπορεῖ νὰ ἀντέξει πολλὲς δυσκολίες. Ἂν ὅμως χαθεῖ ἡ γλώσσα τῶν παιδιῶν της, ἂν ἀποδυναμωθεῖ ἡ ἐκπαιδευτικὴ συνέχεια καὶ ἂν οἱ νεότερες γενιὲς ἀποκοποῦν ἀπὸ τὴ μητρικὴ γλώσσα τῶν γονέων καὶ τῶν παππούδων τους, τότε ἀπειλεῖται ἡ ἴδια ἡ πολιτιστικὴ συνέχεια τῆς κοινότητας.
Καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα ζήτημα ποὺ ἡ Ἑλλάδα δὲν δικαιοῦται νὰ ἀντιμετωπίζει μὲ ἀδράνεια.

 

Ἡ Ἑλλάδα πρέπει νὰ ἐνισχύσει ἔμπρακτα τὴν ἑλληνικὴ παιδεία

Ἡ ὑπεράσπιση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας στὴ Βόρειο Ἤπειρο δὲν μπορεῖ νὰ περιορίζεται σὲ δηλώσεις συμπαράστασης καὶ ἐπετειακὰ μηνύματα.
Χρειάζεται συγκεκριμένο σχέδιο. Χρειάζεται ἔγκαιρη καὶ πλήρης κάλυψη τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἀναγκῶν. Χρειάζεται ἐνίσχυση τῶν σχολείων, σύγχρονο διδακτικὸ ὑλικό, στήριξη τῶν μαθητῶν καὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ἐνίσχυση τῆς διδασκαλίας τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας σὲ ὅλες τὶς δυνατὲς βαθμίδες καὶ δημιουργία πραγματικῶν προοπτικῶν γιὰ τὰ παιδιά τῆς Μειονότητας.
Ἡ Ἑλλάδα ἔχει κάθε λόγο νὰ ἀξιοποιήσει τὰ διπλωματικὰ καὶ εὐρωπαϊκὰ ἐργαλεῖα ποὺ διαθέτει, ὥστε ἡ Ἀλβανία νὰ τηρεῖ στὴν πράξη τὶς δεσμεύσεις της γιὰ τὴν προστασία τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐθνικῶν μειονοτήτων.

Γιατὶ ἡ ἑλληνικὴ παιδεία δὲν εἶναι πολυτέλεια.

Εἶναι προϋπόθεση γιὰ νὰ παραμείνει ζωντανὸς ὁ Ἑλληνισμὸς στὴν γῆ τῶν προγόνων του.
Ἡ Ἄγκυρα σχεδιάζει - ἡ Ἀθήνα ὀφείλει νὰ ἀπαντήσει μὲ σχέδιο.
Ἡ παρουσία τῆς Τουρκίας στὴν Ἀλβανία δὲν περιορίζεται στὴν οἰκονομία ἢ στὴν πολιτικὴ συνεργασία. Ἐκτείνεται στὸν πολιτισμό, στὴν ἐκπαίδευση καὶ στὴ γλώσσα.
Αὐτὸ εἶναι δικαίωμα τῆς Τουρκίας. Ἀλλὰ εἶναι καὶ δικαίωμα καὶ ὑποχρέωση τῆς Ἑλλάδας νὰ στηρίζει τὸν δικό της πολιτισμικὸ καὶ ἐθνικὸ χώρο καὶ, πρωτίστως, τοὺς Ἕλληνες ποὺ ζοῦν ἔξω ἀπὸ τὰ σημερινὰ σύνορα τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους.
Ἡ Ἑλλάδα δὲν μπορεῖ νὰ παρακολουθεῖ ἀπαθὴς τὴν ἐνίσχυση ξένων γλωσσικῶν καὶ πολιτιστικῶν δικτύων στὴν Ἀλβανία, ὅταν στὸν ἴδιο γεωγραφικὸ χῶρο ὑπάρχει μιὰ ἱστορικὴ Ἑλληνικὴ Ἐθνικὴ Μειονότητα, ἡ ὁποία ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ σταθερὴ καὶ οὐσιαστικὴ στήριξη τῆς παιδείας της.
Ἡ ἀπάντηση δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἡ ἀντιπαράθεση γιὰ τὴν ἀντιπαράθεση. Πρέπει νὰ εἶναι περισσότερη ἑλληνικὴ παιδεία, περισσότερα βιβλία, περισσότεροι ἐκπαιδευτικοί, καλύτερες ὑποδομές, σύγχρονα προγράμματα καὶ σταθερὴ παρουσία.

 

Ἡ γλώσσα εἶναι ἡ μνήμη καὶ τὸ αὔριο

Κάθε παιδὶ ποὺ μαθαίνει ἑλληνικὰ στὴν Βόρειο Ἤπειρο δὲν μαθαίνει ἁπλῶς μιὰ γλώσσα. Μαθαίνει τὴν γλώσσα τῆς οἰκογένειάς του, τὴν ἱστορία τοῦ τόπου του καὶ τὴν πολιτιστικὴ κληρονομιὰ ποὺ τοῦ παραδόθηκε ἀπὸ προηγούμενες γενιές.
Ἡ διατήρηση αὐτῆς τῆς γλωσσικῆς συνέχειας εἶναι ὑπόθεση ὅλου τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ἡ σημερινὴ συγκυρία πρέπει νὰ λειτουργήσει ὡς καμπανάκι. Ὄχι γιὰ φόβο. Ἀλλὰ γιὰ ἐγρήγορση. Ὄχι γιὰ συνθήματα. Ἀλλὰ γιὰ πράξεις.

Ἡ Ἑλλάδα ὀφείλει νὰ κοιτάξει ξανὰ πρὸς τὴν Βόρειο Ἤπειρο καὶ νὰ στηρίξει μὲ συγκεκριμένες πολιτικὲς τὴν Ἑλληνικὴ Ἐθνικὴ Μειονότητα. Γιατὶ ὅσο ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα ἀκούγεται στὰ σχολεῖα, στὰ σπίτια καὶ στὶς κοινότητες τῆς Βορείου Ἠπείρου, ὁ Ἑλληνισμὸς παραμένει ζωντανός.
Καὶ ὁ στόχος πρέπει νὰ εἶναι ἕνας: Νὰ μὴν ἐπιτρέψουμε ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα νὰ γίνει γλώσσα τοῦ παρελθόντος στὴ γῆ ὅπου ἀκούγεται ἐδῶ καὶ αἰῶνες.
Ἡ ἑλληνικὴ παιδεία στὴν Βόρειο Ἤπειρο χρειάζεται τώρα περισσότερη στήριξη, περισσότερη παρουσία καὶ περισσότερη ἀποφασιστικότητα.

Ἀπὸ τὸ Ρωμαίϊκο Ὁδοιπορικό.

Πέταξε στὸν οὐρανὸ ὁ ἀνεξίκακος ἀλλὰ καὶ λεβέντης παπάς τοῦ Ἀλύκου τῆς Βορείου Ἠπείρου, π. Χρῆστος Παππᾶς.

 

Οἱ σύλλογοι τῆς ΣΦΕΒΑ καὶ τοῦ ΠΑΣΥΒΑ κλίνουν εὐλαβικὰ τὸ γόνυ στὴν μνήμη του π. Χρήστου Παππᾶ, ἀπὸ τὸ Ἀλύκο τοῦ Βούρκου, ποὺ ἀπεβίωσε τὴν Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2026, σὲ ἡλικία 88 ἐτῶν στὸ Πανεπιστημιακὸ Νοσοκομεῖο Ἰωαννίνων μετὰ ἀπὸ δοκιμασία τῆς ὑγείας του.
Γιὰ τὸν μακαριστὸ πατέρα Χρῆστο ἐγράφησαν πολλὰ κείμενα ποὺ σκιαγράφησαν ἐπιτυχημένα τὴν προσωπικότητα ἀλλὰ καὶ τὴν προσφορά του στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία, βίωσε σὲ ὅλη του τὴν βαρβαρότητα τὸ ἀθεϊστικὸ καθεστὼς τοῦ Ἐνβὲρ Χότζα καὶ τὴν φρικτὴ πάλη τῶν τάξεων. Ἡ εὐρύτερη οἰκογένειά του μὲ παρουσία στοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνες, μπῆκε ἀπὸ νωρὶς στὸ στόχαστρο τοῦ ἀλβανικοῦ καθεστῶτος, κάτι ποὺ τὸν ὑποχρέωσε, παρὰ τὶς ἱκανότητές του, νὰ ἐργαστεῖ σὲ ὑποδεέστερες τεχνικὲς ἐργασίες καὶ νὰ μὴν μπορέσει νὰ μορφωθεῖ, ὅπως εἶχε τὴ δυνατότητα. Μετὰ τὴν πτώση τοῦ καθεστῶτος καὶ τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων, ἡ πίστη του στὸν Θεὸ καὶ ἡ παραδοσιακή του εὐλάβεια, τὸν ὁδήγησαν στὸν δρόμο τῆς ἱερωσύνης καὶ στὴν ἀφιέρωση στὴν Ἐκκλησία. Ὑπῆρξε, ὅπως τονίστηκε καὶ ἀπὸ τὸν σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ἀργυροκάστρου κ. Ναθαναήλ, ὁ πρῶτος κληρικὸς ποὺ χειροτονήθηκε ἀπὸ τὸν μακαριστὸ Ἀρχιεπίσκοπο Ἀναστάσιο καὶ ἔζησε ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τὸν ἀγῶνα καὶ τὶς ἀγωνίες γιὰ τὴν ἀνασύσταση τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὴν Βόρειο Ἤπειρο καὶ στὴν Ἀλβανία γενικότερα. Οἱ συχνὲς ἐπισκέψεις του στὸ Ἅγιο Ὅρος ἀλλὰ καὶ ἡ στενὴ ἐπαφή του μὲ πολλὲς ἀξιόλογες μοναστικὲς ἀδελφότητες στὴν Βόρειο Ἑλλάδα ἐνίσχυσαν καὶ στερέωσαν τὸ ἐκκλησιαστικό του φρόνημα καὶ τοῦ προσέφεραν τὰ ἀπαραίτητα ἐφόδια γιὰ νὰ ἀνταποκριθεῖ μὲ μεγάλη ἐπιτυχία στὴν ἀποστολὴ τοῦ πνευματικοῦ ποιμένα ποὺ τοῦ ἀνέθεσε ἡ Ἐκκλησία.

 Ὡς χαρακτῆρας ἦταν πολὺ ταπεινὸς χωρὶς νὰ ἔχει ἰδιαίτερη αἴσθηση τῆς ἀξίας ποὺ εἶχε ἡ προσφορά του. Παράλληλα παρὰ τὰ πολλὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετώπισε ἀπὸ τὴν ἀλβανικὴ πλευρά, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ συντοπῖτες του καθὼς καὶ μέσα ἀπὸ τὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο, μὲ χριστιανικὴ ἀνεξικακία, δὲν κρατοῦσε κακία γιὰ ὅσους τὸν ἀδίκησαν , θεωρῶντας τους θύματα τῶν πειρασμῶν τοῦ διαβόλου. Στὸν π. Χρῆστο θεωροῦμε ὅτι βρίσκει ἀπόλυτα ἐφαρμογὴ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ γιὰ τὸν Ναθαναὴλ (Ἰωάννη 1,48): "Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστιν" . Ἡ στάση του ἀπέναντι σὲ κάθε δυσκολία, στοὺς πειρασμοὺς ἀλλὰ καὶ σὲ ὅσους τὸν συκοφάντησαν ἢ ἀδίκησαν τὸν ἴδιο καὶ τὴν οἰκογένειά του ἦταν πάντοτε βαθύτατα Χριστοκεντρική, μὲ ὑπομονὴ καὶ συγχωρητικότητα, χωρὶς καμία διάθεση ἐκδίκησης . Ὑπῆρξε ἀληθινὸς ποιμένας γιὰ τὸ χωριό του καὶ τὶς ἐνορίες ποὺ τοῦ ἐμπιστεύθηκε ἡ ἐκκλησία, μὲ ἔμπρακτο ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν πνευματικὴ πρόοδο καὶ τὰ προβλήματα τοῦ ποιμνίου του.

Ἡ ἀγάπη του γιὰ τὴν ἰδιαίτερη πατρίδα του τὸ Ἀλύκο καὶ τὴν πολυβασανισμένη Βόρειο Ἤπειρο, ἀλλὰ καὶ ἡ λαχτάρα του γιὰ τὴν κοινὴ πατρίδα μας Ἑλλάδα , τὸν ὁδήγησαν ἀμέσως μόλις ἄνοιξαν τὰ σύνορα κοντὰ στὸν μακαριστὸ μητροπολίτη Κονίτσης Σεβαστιανὸ καθὼς καὶ γενικότερα στὴν Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, στὴν ὁποία ἐμπιστεύθηκε γιὰ ἕνα χρονικὸ διάστημα καὶ μέλη τῆς οἰκογένειάς του στὰ ἐκεῖ οἰκοτροφεῖα. Ὁ δεσμός του μὲ τὴν ἀκριτικὴ Ἱερὰ Μητρόπολη διατηρήθηκε γιὰ ὁλόκληρη τὴν ζωή του καὶ μὲ τὸν διάδοχο τοῦ Σεβαστιανοῦ, τὸν μακαριστὸ π. Ἀνδρέα ἀλλὰ καὶ τὰ μοναστήρια τῆς Μητρόπολης, τὴν ἱστορικὴ Παναγία του Μολυβδοσκέπαστου καθὼς καὶ τὴν Παναγία στὸ Στόμιο, μὲ τοὺς μακαριστοὺς ἡγουμένους π. Θεόδωρο Διαμάντη καὶ π. Κοσμᾶ Σιώζιο μὲ τοὺς ὁποίους συνδέθηκε πνευματικὰ ἰδιαίτερα. Συμμετεῖχε, χωρὶς φόβο, δειλία καὶ δισταγμὸ σὲ ὅλες τὶς ἐθνικὲς ἐκδηλώσεις στὴν ἰδιαίτερη πατρίδα του ἀλλὰ καὶ γενικότερα στοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνες τῶν Βορειοηπειρωτῶν μετὰ τὴν πτώση τοῦ ἀθεϊστικοῦ καθεστῶτος καὶ πόθος του ἦταν νὰ ἀναζωπυρωθεῖ τὸ ἐθνικὸ φρόνημα τῶν συμπατριωτῶν του. Μὲ τὴν ἰδιότητά του ὡς ἱερέως στάθηκε πατρικὰ στὸ πλευρὸ κάθε κατατρεγμένου γιὰ τὴν πίστη καὶ τὴν πατρίδα καὶ βρισκόταν πάντοτε στὸ πλευρὸ κάθε οἰκογένειας ποὺ πενθοῦσε, γιὰ νὰ μεταφέρει σιωπηλὰ τὴν παρηγοριὰ τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἡ στάση του αὐτὴ καὶ γενικότερα ἡ ἐθνικὴ δράση τῆς οἰκογένειάς του, τὸν κατέστησαν στόχο ἀλβανικῶν ἐθνικιστικῶν κύκλων ἀλλὰ καὶ ὁρισμένες φορὲς καὶ συμπατριωτῶν του, ποὺ γιὰ ἴδιο συμφέρον , εἶχαν συμβιβαστεῖ μὲ τὸ ἀλβανικὸ καθεστὼς καὶ τὴν πολιτικὴ ἀφελληνισμοῦ τῆς Βορείου Ἠπείρου. Μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ὁ πατέρας Χρῆστος ἐξέφραζε τὸν προβληματισμὸ καὶ τὴν πικρία του γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τόσοι ἀγῶνες καὶ θυσίες τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἐκεῖ, δὲν ἔχουν βρεῖ ἀκόμη δικαίωση καὶ τὸ ἐθνικὸ ζήτημα τῆς Βορείου Ἠπείρου ξεχάστηκε, ὄχι μόνο ἀπὸ τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ πολιτεία.

Ὡς ΣΦΕΒΑ καὶ ΠΑΣΥΒΑ εἴχαμε τὴν ἰδιαίτερη τιμὴ καὶ εὐλογία νὰ γευόμαστε τὴν γεμάτη ἀγάπη φιλοξενία του κάθε φορὰ ποὺ ἐπισκεπτόμασταν τὸ χωριό του, καθὼς καὶ τὴν ἁπλῆ καὶ λιτὴ ἀλλὰ γεμάτη χάρη Θεοῦ, λειτουργική του παρουσία εἴτε στὸν ναὸ τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους παλαιότερα στὴν πόλη τῶν Ἁγίων Σαράντα, εἴτε στὸ Ἀλύκο, τὰ τελευταῖα χρόνια, στὸν ναὸ τῶν Ἁγίων Τεσσαράκοντα, ἀλλὰ καὶ στὴν Ἁγία Βαρβάρα, ὅπου καὶ ἐτάφη τὸ σκήνωμά του, μὲ τὴν προσδοκία τῆς αἰωνίου Ἀναστάσεως.

Ἀνθρωπίνως μᾶς διακατέχει λύπη γιὰ τὴν κοίμηση τοῦ πατρὸς Χρήστου Παππᾶ. Εἴμαστε σίγουροι ὅμως ὅτι στὸν Οὐρανὸ γίνεται ἕνα μεγάλο πανηγύρι, καθὼς ἕνας ἄξιος λευϊτης καὶ λειτουργὸς τοῦ ὑψίστου ὁλοκλήρωσε τὸ ἔργο του στὴν στρατευομένη Ἐκκλησία. Ἐκεῖ τὸν περιμένουν οἱ πρόγονοί του, τοὺς ὁποίους μνημόνευε γιὰ ὧρες σὲ κάθε λειτουργία, ἀλλὰ καὶ οἱ μεγάλες μορφὲς μὲ τὶς ὁποῖες συνδέθηκε στὴν ζωή του. Ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Ἀναστάσιος καὶ ὁ μητροπολίτης Ἀργυροκάστρου Δημήτριος, ἀπὸ τὴν ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας. Τὸν ὑποδέχονται ὅμως καὶ ὁ μακαριστὸς Δρυϊνουπόλεως Σεβαστιανὸς καὶ ὁ διάδοχός του π. Ἀνδρέας, ποὺ στὸ πρόσωπό τους βίωσε τὴν ὀφειλόμενη ἀγάπη τῆς μητέρας πατρίδας πρὸς τὴν σκλάβα θυγατέρα της. Τὸν ὑποδέχονται ἐπίσης οἱ ἁγιασμένες μορφὲς τῶν ἡγουμένων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μολυβδοσκεπάστου καὶ Στομίου, τοῦ π. Θεοδώρου Διαμάντη καὶ τοῦ π. Κοσμᾶ Σιώζου, ποὺ γιὰ ἕνα διάστημα εἶχαν ἀναλάβει καὶ τὴν πνευματική του καθοδήγηση. Ἡ πεποίθηση αὐτὴ ἁπαλύνει τὸν πόνο τοῦ σαρκικοῦ ἀποχωρισμοῦ καὶ μᾶς παρηγορεῖ μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς μελλοντικῆς συναντήσεως ὅλων μας κατὰ τὴν κοινὴ Ἀνάσταση. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ προσευχή μας στὸν Ἅγιο Θεὸ νὰ ἀναπαύσει τὴν ψυχὴ τοῦ μακαριστοῦ πατρὸς Χρήστου στὴν Οὐράνια Βασιλεία του. Εἴμαστε πεπεισμένοι ὅτι μὲ τὴν παρρησία ποὺ θὰ ἔχει στὸ οὐράνιο θυσιαστήριο θὰ εὔχεται γιὰ τὴν πνευματικὴ προκοπὴ καὶ τὴν πρόοδο τῆς ἰδαίτερης πατρίδας του, τῶν κατὰ σάρκα συγγενῶν του ἀλλὰ καὶ τῶν ἑκατοντάδων κληρικῶν καὶ λαϊκῶν ποὺ ἀγάπησε καὶ ὑπηρέτησε ἀνιδιοτελῶς στὴν ἱερατική του διακονία. 

(Ἀπὸ τὴν ἱστοσελίδα τῆς Σ.Φ.Ε.Β.Α.)

"Φοβᾶμαι ὅτι θὰ λυγίσω ! "

Ἀπὸ τὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ Φοιτητικὸ Περιοδικὸ  "Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ" (Τεῦχος 641, σελ.5)

Ἔναρξη ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ Ἐπαρχιῶν Πωγωνίου & Κονίτσης.

Ἁγιογραφικὴ Καθημερινὴ Μελέτη Μηνὸς Ὀκτωβρίου

 

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

 

 1. Λουκᾶ ΙΗ΄(18) 1-8

2. Λουκᾶ  ΙΗ΄ 9-14

3. Λουκᾶ ΙΗ΄ 15-17

4. Λουκᾶ ΙΗ΄ 18-27

5. Λουκᾶ ΙΗ΄ 28-30

6. Λουκᾶ  ΙΗ΄ 31-34

7. Λουκᾶ ΙΗ΄ 35-43

8. Λουκᾶ ΙΘ΄(19) 1-6

9. Λουκᾶ  ΙΘ΄ 7-10

10. Λουκᾶ ΙΘ΄ 11-15

11. Λουκᾶ ΙΘ΄ 16-17

12. Λουκᾶ ΙΘ΄ 18-19

13. Λουκᾶ ΙΘ΄ 20-27

14. Λουκᾶ ΙΘ΄ 28-36

15. Λουκᾶ ΙΘ΄ 37-38

16. Λουκᾶ ΙΘ΄ 39-40

17.  Λουκᾶ ΙΘ 41-42

18. Λουκᾶ ΙΘ΄ 43-44

19. Λουκᾶ ΙΘ΄ 45-46

20. Λουκᾶ ΙΘ΄ 47-48

21. Λουκᾶ Κ΄(20)1-8

22. Λουκᾶ Κ΄ 9-12

23. Λουκᾶ Κ΄ 13-16

24. Λουκᾶ Κ΄ 17-18

25. Λουκᾶ Κ΄ 19

26. Λουκᾶ Κ΄ 20-26

27. Λουκᾶ Κ΄ 27-33

28. Λουκᾶ Κ΄ 34-36

29. Λουκᾶ Κ΄37-40

30. Λουκᾶ Κ΄ 41-44

31. Λουκᾶ Κ΄ 45-47

Σᾶς δίνεται ἡ δυνατότητα νὰ ἀκούσετε  

τοὺς στίχους αὐτοὺς 

σὲ σύντομη ἑρμηνεία  

 τοῦ ἀειμνήστου Καθηγητοῦ

 Παναγιώτου Τρεμπέλα,  

καὶ μάλιστα στὴ νεοελληνικὴ

ἔχοντας τὴν ἔγκριση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἄλλων Πατριαρχείων καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.  

Διαβάζει ὁ Διδάσκαλος - Θεολόγος

κ. Κ. Πρέντος

" Η ΚΑΙΝΗ  ΔΙΑΘΗΚΗ  ΗΧΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ"

Ἐνθύμιο "Χαρουμένων Ἀγωνιστῶν"

Ἔκδοση Ἀδελφότητος Θεολόγων "Ο ΣΩΤΗΡ"

 ΚΑΤΑ  ΛΟΥΚΑΝ  ΙΕΡΟΝ  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΙΗ΄ (18ο)

 Ὁ ἄδικος κριτὴς καὶ ἡ χήρα.  

 (Στίχοι 1-8) {0΄00΄΄- 1΄53΄΄}. 

Ἡ παραβολὴ τοῦ Τελώνου καὶ τοῦ Φαρισαίου. 

(Στίχοι 9-14) {1΄54΄΄- 3΄59΄΄}. 

  Ὁ Κύριος εὐλογεῖ τὰ μικρὰ παιδιά.  

 (Στίχοι 15-17) {4΄00΄΄- 4΄59΄΄}. 

 Ὁ πλούσιος νέος.

 (Στίχοι 18-27) {5΄00΄΄- 7΄10΄΄}. 

Οἱ ἀμοιβὲς ὅσων ἀφήσουν τὰ πάντα γιὰ τὸν

 Χριστό. 

(Στίχοι 28-30) {7΄11΄΄- 7΄51΄΄}. 

  Τρίτη προαναγγελία τοῦ Πάθους.  

 (Στίχοι 31-34) {7΄52΄΄- 9΄04΄΄}.   

Ἡ θεραπεία τοῦ τυφλοῦ στὴν Ἱεριχώ.  

 (Στίχοι 35-43) {9΄05΄΄- 10΄47΄΄}. 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΙΘ΄ (19ο)

 Ὁ Ζακχαῖος σώζεται.  

 (Στίχοι 1-10) {0΄00΄΄- 2΄36΄΄}. 

Ἡ παραβολὴ τῶν δέκα χρυσῶν νομισμάτων. 

(Στίχοι 11-27) {2΄37΄΄- 7΄52΄΄}. 

  Ἡ εἴσοδος τοῦ Ἰησοῦ στὴν Ἱερουσαλήμ.  

 (Στίχοι 28-44) {7΄53΄΄- 11΄50΄΄}. 

 Ἡ ἐκδίωξη τῶν ἐμπόρων ἀπὸ τὸ ἱερό.

 (Στίχοι 45-48) {11΄51΄΄- 12΄51΄΄}. 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Κ΄ (20ο)

 Ἀμφισβήτηση τῆς ἐξουσίας τοῦ Ἰησοῦ.  

 (Στίχοι 1-8) {0΄00΄΄- 1΄50΄΄}. 

Ἡ παραβολὴ τῶν κακῶν γεωργῶν. 

(Στίχοι 9-19) {1΄51΄΄- 6΄14΄΄}. 

  Πονηρὴ ἐρώτηση γιὰ τὸν φόρο.  

 (Στίχοι 20-26) {6΄15΄΄- 8΄25΄΄}. 

 Πονηρὴ ἐρώτηση γιὰ τὴν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν.

 (Στίχοι 27-40) {8΄26΄΄- 11΄22΄΄}. 

Ὁ Μεσσίας καὶ ὁ Δαβίδ. 

(Στίχοι 41-44) {11΄23΄΄- 12΄18΄΄}. 

  Ἡ ὑποκρισία τῶν γραμματέων.  

 (Στίχοι 45-47) {12΄19΄΄- 13΄05΄΄}.