Προσευχητικὲς Νύξεις

 

ΕΥΧΗ  πρὸς τὴν Κυρία Θεοτόκο, κατὰ τὴν ἐνόχληση πονηρῶν λογισμῶν.

(Ἀπὸ τὴν συλλογὴ τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

ἐξ Ἁγιορείτικης Βιβλιοθήκης).

 

Παναγία Δέσποινά μου Θεοτόκε,

 ἀπεδίωξε ἀπὸ ἐμένα τὸν ἁμαρτωλό καὶ ἀνάξιο δοῦλο σου, τὴν ἀκηδία, τὴν ἀγνωμοσύνη, τὴν ἄγνοια καὶ τὴν ἀμέλεια. Ἀπομάκρυνε ὅλους τοὺς πονηροὺς λογισμοὺς καὶ αἰσχροὺς καὶ βλάσφημους ἀπὸ τὴν ἄθλια καὶ ταλαίπωρή μου καρδιά, τὴν μολυσμένη μου ψυχὴ σὲ ὑπερβολικὸ βαθμὸ καὶ τοῦ σκορπισμένου μου νοῦ, ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας.

Κατάσβεσέ μου τὴν φλόγα τῶν παθῶν, ἐλέησέ με καὶ βοήθησέ με, διότι ἀσθενὴς καὶ ταλαίπωρος εἶμαι ἐγώ.

Ἀπάλλαξέ με ἀπὸ τῶν πονηρῶν ἐνθυμήσεων καὶ προλήψεων ποὺ ἔρχονται καὶ μὲ περικυκλώνουν καὶ ἐλευθέρωσέ με ἀπὸ ὅλες τὶς κακὲς πράξεις κατὰ τὴν διάρκεια τῆς νύκτας καὶ τῆς ἡμέρας.

Διότι Ἐσὺ εἶσαι καὶ ὑπάρχεις ὡς ὑπερευλογημένη, ἀφοῦ  τὸ ἅγιο Ὄνομά σου δοξάζεται πάντοτε εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων.  Ἀμήν.

Προσευχητικὲς νύξεις.

 

ΕΥΧΗ  (3^η) κατανυκτικὴ εἰς τὴν παναγίαν ΤΡΙΑΔΑ

τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.

Παναγία Τριάδα,

Διακόσμησέ μας μὲ ἀρετές, σύμφωνα μὲ τὸ μέτρο ποὺ Ἐσὺ γνωρίζεις. Ἐνδυνάμωσε τὴν ἀσθενὴ φύση μας μὲ ἀνδρεία καὶ ρώμη. Σβῆσε τὶς ὀρέξεις τῆς σαρκός καὶ ἀπάλλαξέ μας ἀπὸ κάθε ἀσωτία καὶ ἀκράτεια, δωρίζοντάς μας σωφροσύνη καὶ σεμνότητα.

Χάρισέ μας τὴ φώτιση, ὥστε νὰ γνωρίζουμε ποιὰ εἶναι ἡ στάθμη τῆς δικαιοσύνης, ὥστε στὸν καθένα, μὲ γνώμονα αὐτήν, ν’ ἀπονέμουμε τὸ δίκαιο. Στήριξε τὴν φρόνησή μας ὥστε μόνιμα νὰ κρίνουμε ὀρθά.

Φύλαξέ μας, ἀπὸ αἰφνίδια συμφορά καὶ πτώση, ἀπὸ συκοφαντία πονηρῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ ὀργὴ τυραννικῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ διαβολικῶν πειρασμῶν καὶ ἀπὸ κάθε  ἀνούσιο, φρούρησέ μας.

Ὥστε, σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολές σου  νὰ

 διανύσουμε θεαρέστως τὸν δρόμο τῆς

 παρούσης ζωῆς, νὰ φυλάξουμε ἀκίβδηλο τὸ

 τάλαντο ποὺ μᾶς δώρησες, καὶ μέσῳ τῆς

 ἀπείρου εὐσπλαγχνίας σου καὶ ἀμετρήτου

 συμπαθείας Σου, νὰ γίνουμε ἄξιοι τῆς θείας

 Σου χάριτος καὶ τῆς ἀϊδίου μακραιότητος,

 ἀνυμνῶντας ἀκαταπαύστως, Σὲ τὸν Πατέρα

 καὶ τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸν ἕνα

 Θεόν μας, τοῦ Ὁποίου ἀνήκει ἡ δόξα καὶ ἡ

 δύναμις εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. 

Προσευχητικὲς νύξεις.

 

ΕΥΧΗ  (2^η) κατανυκτικὴ εἰς τὴν παναγίαν ΤΡΙΑΔΑ

τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.

 

Ὑπεράγαθε, τρίφωτε Θεέ,

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι πολλὲς φορὲς ἁμαρτάνουμε εἴτε μὲ πλημμελήματα ἤ δικαιολογῶντας τοὺς ἑαυτούς μας μὲ διάφορα προσχήματα.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, σὲ παρακαλοῦμε,

 ἔγειρε, ἀφ’ ἑνός, τὸν νοῦ μας νὰ ἀντιλαμβάνεται τὰ ἀναγκαία καὶ σωτήρια, ἀφ’ ἑτέρου τὴ γλῶσσα μας νὰ ὑπαγορεύει τὰ χρήσιμα.

Κατεύνασε τὶς ὁρμές τῶν παθῶν, ποὺ καταθολώνουν τὸν νοῦν μας. Χαλίνωσε τὸ θυμωειδές, παύοντας ὅ,τι προκαλεῖ φιλονικίες. Ἀπομάκρυνε  τὴν μνησικακία, μετατρέποντας ὅλα τὰ ἀνωτέρω σὲ θεῖο ζῆλο, θερμότητα τῆς πίστεως θεοσεβῆ, πραότητα καὶ ἀνεξικακία.

Κατάστειλε τὸ ἐπιθυμητικό καὶ ἀναχαίτισε ὅ,τι συνοδεύεται ἀπὸ φιλόϋλο καὶ φιλοκερδές.

Μετάβαλέ τα ὅλα, ὥστε νὰ συντελοῦν στὴν ἀρετὴ καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ πλησίον, σὲ θεῖο ζῆλο καὶ ἔρωτα χριστιανικῆς προκοπῆς καὶ ἐπιδόσεως καὶ στὴν ἐπιθυμία τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν. Ἀμήν.

Προσευχητικὲς Νύξεις

 

ΕΥΧΗ  (1^η) κατανυκτικὴ εἰς τὴν παναγίαν ΤΡΙΑΔΑ

τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.

Ὑπεράγαθε, τρίφωτε Θεέ,

Ἐσὺ ποὺ δημιούργησες τὰ σύμπαντα, ἐνῶ δὲν προϋπῆρχε τίποτα, καὶ μὲ εὐταξία καὶ συμμετρία τὰ διακόσμησες,

Ἐσὺ ποὺ μᾶς καταύγασες μὲ τὸν ἥλιο καὶ μᾶς διέπλασες κατ’ εἰκόνα δικιά σου καὶ ὁμοίωση,

λάμπρυνε, σὲ παρακαλοῦμε, τοὺς ὀφθαλμούς μας, καθάρισε τὶς ἀκοές μας, δῶσε ἀνάρρωση στὶς ὑπόλοιπες αἰσθήσεις μας.

Διασκόρπισε κάθε καταχνιὰ ἀμάθειας, φώτισε τὸν νοῦ μας μὲ τὰ δικά σου νεύματα, ὁδήγησέ μας μὲ τὶς λαμπρές σου θεῖες ἐμπνεύσεις, ὥστε νὰ διακρίνουμε τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὸ ψεῦδος, νὰ ἀποδεχόμαστε τὰ ἀγαθὰ καὶ νὰ ἀποφεύγουμε τὰ φαῦλα, νὰ ἀποδοκιμάζουμε τὰ ἐπιβλαβῆ καὶ νὰ ἐπιλέγουμε τὰ ἐπωφελῆ.

Διότι χωρὶς τὴν δικιά σου φωταγωγία, θὰ ἀπατούμαστε καὶ θὰ κάνουμε μυριάδες λάθη, ἀφοῦ, σὲ ὅλα θὰ εἴμαστε σὰν τοὺς τυφλούς, ποὺ δὲν θὰ μποροῦμε νὰ διακρίνουμε οὔτε ποιοί στοχασμοὶ εἶναι ἀληθινοί, οὔτε ποιές πράξεις εἶναι καλές, οὔτε ἀπὸ τὶς ἐπιλογές μας ποιές εἶναι λυσιτελεῖς καὶ ἀποτελεσματικές.

Σοῦ τά ζητᾶμε αὐτά γιὰ νὰ ἀξιωθοῦμε τῆς θείας Σου Χάριτος, ὥστε νὰ ἀνυμνοῦμε, ἀκαταπαύστως, Σὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, τὸν Ἕνα Θεό μας, τοῦ Ὁποίου ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμη ἄς εἶναι εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Προσευχητικὲς νύξεις

 

ΕΥΧΗ  ΠΡΟ  ΤΗΣ  ΘΕΙΑΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Γερόντισσας Ξένης τῆς τυφλῆς (+1923)

(Πρώτης ἡγουμένης τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Τριάδος Αἰγίνης καὶ πρώτης μαθήτριας τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου).

 

Πῶς νὰ ἀνοίξω, Κύριε, τὸ ῤυπαρόν μου στόμα,

νὰ μεταλάβω τὸ σεπτὸν καὶ Ἅγιόν σου σῶμα ;

Ὁποῖον μέλλει νὰ δεχθῇ ἡ ταπεινὴ ψυχή μου ;

Τὸν Βασιλέα τοῦ παντὸς καὶ μόνον ποιητήν μου.

 

Ἡ καταδίκη τρομερὰ καὶ φοβερὰ ἡ κρίσις,

ὅταν ἀναξίως προσπαθῇς, ψυχή, νὰ κοινωνήσῃς.

Κλαῦσε, λοιπόν, καὶ θρήνησε διὰ τὰ ἐγκλήματά σου,

μὲ πόνον ἐξομολογοῦ τὰ ἁμαρτήματά σου.

Πρόσπεσον τοῦ Δεσπότου σου καὶ ζήτησον, ἀθλία,

ἔλεος καὶ συγχώρησιν καὶ φώτισιν ἁγία.

Πάσας τὰς ἁμαρτίας μου παράβλεψον, Θεέ μου

καὶ μὴ ἀφήσῃς  ἄλλοτε νὰ σφάλλω, Κύριέ μου.

Χαρὰ καὶ ἀγαλλίασις ἄς γίνῃ εἰς ἐμένα

Τὸ Σῶμα σου τὸ ἅγιον καὶ τίμιόν σου Αἷμα.

Προσευχητικὲς νύξεις

 

ΕΥΧΗ  ΕΙΣ  ΤΟΝ  ΚΥΡΙΟΝ  ΗΜΩΝ  ΙΗΣΟΥΝ  ΧΡΙΣΤΟΝ

Γερόντισσας Ξένης τῆς τυφλῆς (+1923)

(Πρώτης ἡγουμένης τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Τριάδος Αἰγίνης καὶ πρώτης μαθήτριας τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου).

Ἰησοῦ μου παντοδύναμε, Ἰησοῦ μου πανοικτίρμον (=πολυεύσπλαγχνε),

Ἰησοῦ φιλάνθρωπε Θεέ, μόνε παντελεήμων.

Ἡμάρτησα ἡ τάλαινα (=ταλαίπωρος), Ἰησοῦ, ἐνώπιόν σου,

ἀλλὰ ὡς ὁ Δαβίδ κι’ ἐγώ, θαρρῶ στὸ ἔλεός σου.

Ἄφες (=συγχώρησε) τὰς ἁμαρτίας μου καὶ ἀνακαίνισόν με,

Καὶ ὡς ἐκείνους τοὺς τυφλούς, Ἰησοῦ, ἐλέησόν με.

Ἰησοῦ μαρτύρων καύχημα, Ἰησοῦ χαρὰ Ἀγγέλων,

Ἰησοῦ, τροφὴ τῶν ἐκλεκτῶν καὶ δόξα τῶν δικαίων,

ἡ δρόσος τῆς καρδίας μου, τὸ ἔαρ (=ἄνοιξη) τῆς ζωῆς μου.

Ἰησοῦ, ὁ θεῖος γλυκασμὸς τῆς σκοτεινῆς ψυχῆς μου

ὁ βοηθός, ὁ ρύστης μου (=ὁ σωτήρας μου) καὶ ὑπερασπιστής μου,

Ἰησοῦ μου, καταφύγιον καὶ σκέπη τῆς ψυχῆς μου,

Τὴν χεῖρά σου τὴν ἄμαχον (=ἀκαταμάχητο) ἔκτεινον (=ἅπλωσε) νὰ μὲ σώσῃς,

καὶ ἐκ τῆς πλάνης τοῦ ἐχθροῦ, Ἰησοῦ, νὰ μὲ λυτρώσῃς.

ΕΥΧΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΠΑΤΕΡΑ Γερόντισσας Ξένης τῆς τυφλῆς (+1923) (Πρώτης ἡγουμένης τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Τριάδος Αἰγίνης καὶ πρώτης μαθήτριας τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου).

 

Θεέ μου, μὴ παρίδῃς με (=μὴ μὲ παραβλέπεις)

ταχὺ ἐπάκουσόν μου,

καὶ τῆς ψυχῆς τὰ ὄμματα (=τὰ μάτια) Θεέ μου, φώτισόν μου.

Πεπλανημένον πρόβατον εἶμαι καὶ ζήτησόν με,

Χριστέ μου ὡς φιλάνθρωπος, καὶ ἀνακάλεσόν με.

 

Νὰ μοῦ χαρίσῃς δάκρυα, ὡς τὸν Δαβὶδ νὰ κλαίω,

καὶ ὡς τὸν Πέτρον νὰ θρηνῶ, ὡς τὸν ληστὴν νὰ λέγω,

τὸ μνήσθητί μου, Κύριε, μὲ πόνον νὰ φωνάζω,

καὶ ὡς ὁ ἄσωτος υἱός, τὸ : Ἥμαρτον νὰ κράζω.

 

Μὲ ἀρετὰς καὶ χάριτας, στόλισον τὴν ψυχήν μου,

διὰ νὰ γίνω νύμφη σου, Παμπόθητε Σωτήρ μου.

Παράσχου μοι (δός μου) τὴν χάριν σου,

καὶ τὴν βοήθειάν σου, νὰ εὐλογῶ διὰ παντός

τὸ μέγα Ὄνομά σου.

Προσευχητικὲς νύξεις

 

ΕΙΣ  ΤΟΝ  ΦΥΛΑΚΑ  ΑΓΓΕΛΟΝ

Γερόντισσας Ξένης τῆς τυφλῆς (+1923)

(Πρώτης ἡγουμένης τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Τριάδος Αἰγίνης καὶ πρώτης μαθήτριας τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου).

 

Ὦ Ἄγγελε πανάγιε, Προστάτα καὶ φρουρέ μου,

ῥύστα(=σωτήρα) καὶ ἀντιλῆπτορ μου (=βοηθέ μου), θεῖε χειραγωγέ μου.

 

Ἀπάλλαξόν με δέομαι, ἐκ τῶν ἁμαρτιῶν μου,

ἐκ τῶν κακῶν μου ἕξεων (=συνηθειῶν), καὶ ἐπιθυμιῶν μου.

 

Κατεύθυνον σοῦ δέομαι, τὰ διαβήματά μου,

ἁγίασον τὰς σκέψεις μου, καὶ τὰ νοήματά μου.

 

Κυβέρνησον, προστάτευσον, καὶ διαφύλαξόν με,

Καὶ εἰς λιμένα εὔδιον(=γαλήνιον), φρουρέ μου (κατ)εὔθυνόν με.

 

Ἐν ὥρᾳ τοῦ θανάτου μου, σπεῦσον βοήθησόν με,

καὶ ἐκ τοῦ ἀντιδίκου μου (=ἀντιπάλου μου), σὺ ἐλευθέρωσόν με.

Ὅπως τῆ μεσιτείᾳ σου, τύχω φιλανθρωπίας,

ἐλέους καὶ ἀφέσεως, καὶ θείας Βασιλείας.

Προσευχητικὲς Νύξεις.

 

 

ΔΕΗΣΗ  ΠΡΟΣ  ΤΗ  ΘΕΟΤΟΚΟ

Γερόντισσας Ξένης τῆς τυφλῆς (+1923)

(Πρώτης ἡγουμένης τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Τριάδος Αἰγίνης καὶ πρώτης μαθήτριας τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου).

Ποῖον ἡ ξένη νὰ ἱκετεύω, καὶ ποῦ νὰ κλίνω τὴν κεφαλήν ;

Οὐκ ἔχω ἄλλον θερμὸν προστάτην, οὐκ ἔχω ἄλλην καταφυγήν,

οὐκ ἔχω ἄλλην παραμυθίαν (=παρηγοριά), πλὴν Σοῦ, τὴν ἄσπιλον καὶ ἁγνήν.

Ὄνομα ὑπερύμνητον, ὑπερευλογημένον,

γλυκὺ καὶ ὑπερπόθητον, ὑπερδεδοξασμένον.

Προσπίπτω ἡ ταλαίπωρος, ζητῶ τὸ ἔλεός σου,

ὅπως γενῇς μεσίτρια, Ἁγνή, πρὸς τὸν Υἱόν Σου,

Ἵνα ἰδῇ τὴν θλῖψιν μου, ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου

καὶ ἐπιχύσῃ βάλσαμον ἐλέους τῇ ψυχῇ μου.

Νὰ καταπέμψῃ διὰ Σοῦ τὴν ἄνωθεν εἰρήνην,

ἐξ ὕψους θείαν δύναμιν, χαρὰν καὶ εὐφροσύνην.

Χαῖρε, Μαρία, Δέσποινα, Ἀγγέλων ὑπερτέρα,

τοῦ Οὐρανίων Στρατιῶν ὑπερενδοξοτέρα.

 

Προσευχητικὲς νύξεις !

 

 

ΠΡΟΣΕΥΧΗ τοῦ νεοκαταταχθέντος Ἁγίου Ἱερέως ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

(Γκαγκαστάθη), ἐκ Τρικάλων (+1975), ποὺ τὴν ἐπρόφερε μετ’ εὐλαβείας καθημερινῶς.

Ὁ Θεός, ὁ Σωτήρ ἡμῶν, ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν, ὁ Ποιμὴν ὁ καλός, ὁ δοὺς τὴν ψυχὴν λύτρον ὑπὲρ τῶν λογικῶν Σου προβάτων, ὁ μὴ θέλων τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἕως τοῦ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆσαι αὐτόν, ὁ μακρόθυμος, ὁ πολυέλεος, ὁ πολυεύσπλαχνος, ὁ συμπαθὴς καὶ φιλάγαθος, ὁ ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος, ὁ δοὺς ἡμῖν μετάνοιαν εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, συγχώρησον ἡμῖν ὅσα Σοι ἀπὸ παιδικῆς ἡλικίας μέχρι σήμερον ἡμάρτομεν ἐν λόγῳ, ἐν ἀγνοίᾳ, ἐν νῷ καὶ διανοίᾳ, ἑκουσίως καὶ ἀκουσίως.

Συγχώρησον δὲ καὶ πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς καὶ βλασφήμους καὶ δός ἡμῖν, αὐτοῖς τε καὶ πᾶσι τοῖς ἀνθρώποις, μετάνοιαν γνησίαν, ἀληθινήν, εἰλικρινῆ. Κατάπεμψον ἡμῖν τὸ Πανάγιόν Σου Πνεῦμα, ἵνα φωτίσῃ, ὁδηγήσῃ, καταρτίσῃ, στηρίξῃ, σθενώσῃ καὶ θεμελιώσῃ ἡμᾶς ἐπὶ τὴν ἀσάλευτον πέτραν τῆς Πίστεως, ἐπὶ τὴν πέτραν τῶν Θείων Σου Ἐντολῶν, ἵνα ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον τῆς ἁμαρτίας, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον κατὰ Χριστόν, σωφρόνως, ὁσίως, δικαίως, εὐσεβῶς καὶ θεαρέστως ζήσωμεν τὸν ὑπόλοιπον χρόνον τῆς ζῶης ἡμῶν, καὶ ἀξιωθῶμεν τῆς Οὐρανίου Βασιλείας, ἧς γένοιτο πάντας ἐπιτυχεῖν διὰ πρεσβειῶν τῆς Παναχράντου Σου Μητρὸς καὶ τῶν Ἁγίων Σου πάντων. Ἀμήν.

 

Προσευχητικὲς νύξεις.

 

 

Προσευχὴ Ἁγ. Νεκταρίου

Ἐπισκόπου Πενταπόλεως τοῦ Θαυματουργοῦ

 

 

Ὦ Θεία Ἀγάπη, ἐλθὲ ἱκετεύω

ἐξ ὅλης ψυχῆς μου καὶ μέσης καρδίας

καὶ σκήνωμα θεῖον Χριστὲ ποίησόν με

καὶ πάσης (κάθε) κηλῖδος, ὦ καθάρισόν με.

Ὦ Θεία Ἀγάπη, ἀγάπης ἐνθέου

τὴν Σὲ ἐκζητοῦσαν ψυχὴν ἔμπλησόν μοι

 (γέμισε τὴν ψυχή μου)

καὶ ἔρωτα θεῖον, ὦ Θεία Ἀγάπη,

θερμῶς ἱκετεύω τῷ δούλῳ σου δός μοι.

Ὦ Θεία Ἀγάπη, τὴν Σὴν ἱκετεύω

ἀγάπην παράσχου (δῶσε) τοῖς Σὲ ἐκζητοῦσι.

Ἡ γὰρ Σὴ ἀγάπη τὸ πλήρωμα ἐστὶ (πληρότητα εἶναι)

τοῦ θείου σου νόμου, ἀγάπη γλυκεία (ἐστί).

Ὦ Θεία Ἀγάπη, ἡ μόνη πληροῦσα

τὸν σύμπαντα κόσμον καὶ ἡ συντηροῦσα,

Σὺ πέλεις (εἶσαι - ὑπάρχεις) ὁ νόμος τῶν ἐπουρανίων !

Σὺ πέλεις ὁ νόμος καὶ τῶν ἐπιγείων !

Ἡ Σὴ βασιλεία ἐστὶν ἡ Ἀγάπη,

ἐν ἧ (στὴν ὁποία) βασιλεύει χαρὰ καὶ εἰρήνη ·

ἐν ἧ βασιλεύει ἡ μακαριότης

ὁ ἔρως τοῦ Θείου καὶ ἡ εὐφροσύνη !

Προσευχητικὲς νύξεις !

 

 

Προσευχὴ γιὰ τοὺς ἐχθρούς μας

τοῦ Ἁγ. Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου (+1938)

Ὁ Κύριος μᾶς ἔδωσε τὴν ἐντολή : “Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς ὑμῶν” (Ματθ. Ε΄,44). Πῶς νὰ τοὺς ἀγαποῦμε, ὅμως, ὅταν μᾶς κάνουν κακό ; Ἤ πῶς νὰ ἀγαποῦμε ἐκείνους, ποὺ καταδιώκουν τὴν Ἁγία Ἐκκλησία ;

Ὅταν ὁ Κύριος πήγαινε στὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ δὲν Τὸν δέχθηκαν οἱ Σαμαρεῖτες, ὁ Ἰωάννης ὁ Θεολόγος καὶ ὁ Ἰάκωβος ζήτησαν νὰ τοὺς κατακαύσει μὲ φωτιὰ ἀπὸ τὸν οὐρανό. Ὁ Κύριος, ὅμως, μὲ ἔλεος τοὺς εἶπε : “Δὲν ἦρθα νὰ καταστρέψω ἀνθρώπινες ψυχές, ἀλλὰ νὰ τὶς σώσω” (Λουκ. Θ΄ 54-56). Ἔτσι κι ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ ἔχουμε μία σκέψη : “Νὰ σωθοῦν ὅλοι”.

Ἡ ψυχὴ λυπᾶται τοὺς ἐχθροὺς καὶ προσεύχεται γι’ αὐτούς, γιατὶ πλανήθηκαν μακριὰ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια καὶ πορεύονται στὴν κόλαση. Αὐτὸ εἶναι ἡ ἀγάπη γιὰ τοὺς ἐχθρούς.

Ὅταν ὁ Ἰούδας σκέφθηκε νὰ παραδώσει τὸν Κύριο, τότε ὁ Κύριος μὲ ἀγάπη τὸν συμβούλευε. Ἔτσι κι ἐμεῖς, μὲ ἀγάπη ὀφείλουμε νὰ συμπεριφερόμαστε πρὸς ἐκείνους ποὺ ἐκτροχιάστηκαν ἀπὸ τὸ σωστὸ δρόμο, καὶ τότε θὰ σωθοῦμε μὲ τὴν εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.

Προσευχητικὲς Νύξεις

 

Προσευχὴ στὸν Κύριο

τοῦ Σέρβου Ὁσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

Ὦ παντελεήμονα Κύριε, κατέβα, ταπεινώσου ἐντὸς τῆς καρδιᾶς μου, τῆς ψυχῆς μου, τοῦ σώματός μου, ποὺ εἶναι ἅδης. Ἀλλὰ Σὺ καὶ στὸν ἅδη κατῆλθες καὶ πάλι ἔμεινες Θεός. Ἔλα στὴν κόλαση γιὰ νὰ τὴν μεταβάλεις σὲ παράδεισο.

Διότι, ὅπου εἶσαι Σύ, ἤδη ἐκεῖ εἶναι ὁ Παράδεισος, καὶ ὁ ἄνθρωπος χάρη σὲ Σένα ἤδη εἶναι ἄγγελος. Ἐσὺ ποὺ εἶσαι “ὁ πανταχοῦ παρών”, δὲν εἶσαι μέσα μου ἐξ’ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας μου. Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο δὲν Σὲ ἀκούω, δὲν Σὲ βλέπω, δὲν Σὲ κατανοῶ.

Ὅλη ἡ πεπτωκυία φύση προσπίπτει ἐνώπιόν Σου μὲ μιὰ σπαρακτικὴ κραυγή : ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ! Ὁ πόνος μας μαζεύει ὅλον τὸν ἀνθρώπινο λόγο σὲ μία προσευχητικὴ βοή : ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ !

Ἐστραμμένοι σὲ Σένα, βρίσκουμε ὅλη μας τὴν ὕπαρξη νὰ πλημμυρίζει ἀπ’ αὐτὸν τὸν ἀναστεναγμόν : ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ! Τὰ δάκρυα ρέουν καὶ Σοῦ καταθέτουν ὅλη μας τὴν ψυχὴ μέσα σ’ αὐτὲς τὶς δύο λέξεις : ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ !

Προσευχητικὲς νύξεις.

 

 

 

Ἡ Προσευχή τοῦ Γολγοθᾶ

(ἀπὸ χειρόγραφο τοῦ παπα-Τύχωνος τοῦ Ρώσου,

 γέροντος τοῦ Ὁσ. Παϊσίου)

Ἅγιε Γολγοθᾶ, θεῖε Γολγοθᾶ,

Παρακαλῶ, πές μου πόσες χιλιάδες, ἑκατομμύρια ἁμαρτωλοὺς καθάρισες καὶ ἔστειλες καὶ γιόμισες τὸν γλυκὸ Παράδεισο ! Θεμέλιο γιὰ τὸν γλυκὸ Παράδεισο εἶναι ὁ ἅγιος Γολγοθᾶς.

Ἁμαρτωλοὶ ἐλᾶτε ἐδῶ, νὰ μὴν ἀργήσετε. Ὁ ἅγιος Γολγοθᾶς ἀνοικτός. Ἡ σταύρωσις. Ὁ Χριστὸς Ἐλεήμων. Μᾶς περιμένει νὰ τοῦ λούσουμε τὰ πόδια. Μακάριοι ἐμεῖς, ἄν μᾶς ἀξιώσει ὁ Χριστός, μὲ ταπείνωση, μὲ φόβο Θεοῦ, μὲ ζεστὴ καρδιά, μὲ ζεστὰ δάκρυα νὰ πλύνουμε τὰ ἅγια πόδια τοῦ Χριστοῦ καί, ἄν θελήσουμε, πολλὲς φορές. Ὕστερα ὁ Χριστὸς θὰ πλύνει τὶς ἁμαρτίες μας καὶ θὰ γίνει καθαρὴ ἡ ψυχή μας καὶ θ’ ἀνοίξει τὸν γλυκὸ Παράδεισο.

Ὕστερα ἐμεῖς μετὰ χαρᾶς θὰ πᾶμε στὸν γλυκὸ Παράδεισο, γιατὶ ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Παναγία καὶ οἱ ἅγιοι Πάντες μᾶς περιμένουν. Μαζὶ μὲ Ἀρχαγγέλους καὶ Ἀγγέλους, Χερουβὶμ καὶ Σεραφὶμ, θὰ δοξολογοῦμε τὴν Ἁγία Τριάδα εἰς τοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἁμαρτωλὸς Τύχων.

Προσευχητικὲς νύξεις.

 

Προσευχὴ

τοῦ Ὁσίου Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ,

τοῦ Σπηλαιώτου – Ἁγιορείτου.

Δέσποτα, γλυκύτατε Κύριέ μου Ἰησοῦ Χριστέ, ἐξαπόστειλε τὴν ἁγία Σου Χάρη καὶ λῦσε με ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς ἁμαρτίας. Φώτισε τὸ σκοτάδι τῆς ψυχῆς μου, ὥστε νὰ κατανοήσω τὸ ἄπειρό Σου ἔλεος καὶ νὰ Σὲ ἀγαπήσω, εὐχαριστώντας ἀξίως Ἐσένα τὸν γλυκύτατό μου Σωτήρα, τὸν ἄξιο κάθε ἀγάπης καὶ εὐχαριστίας.

Ναί, ἀγαθὲ εὐεργέτη μου καὶ πολυεύσπλαγχνε Κύριε. Μὴ μὲ ἐγκαταλείψει τὸ ἔλεός Σου, ἀλλὰ σπλαγχνίσου τὸ πλάσμα σου. Γνωρίζω, Κύριε, τὸ βάρος τῶν σφαλμάτων μου, ἀλλὰ γνωρίζω πολὺ καλὰ καὶ τὸ ἀνυπολόγιστο ἔλεός Σου.

Βλέπω τὸ σκοτάδι τῆς ἀναισθήτου μου ψυχῆς, ἀλλὰ πιστεύω μὲ χρηστὲς ἐλπίδες, ἀναμένοντας τὸν Θεῖο Σου φωτισμὸ καὶ τὴν ἀπαλλαγὴ τῶν πονηρῶν μου κακῶν καὶ ὀλεθρίων παθῶν μὲ τὴν βοήθεια καὶ τὶς πρεσβεῖες τῆς γλυκυτάτης Σου Μητρός, Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας καὶ πάντων Σου τῶν Ἁγίων.

Ἀμήν.

Προσευχητικὲς νύξεις.

 

Προσευχή

τοῦ Ἁγ. Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου

περὶ ἐλεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα μας.

Χαροποίησε, Κύριε, κάθε θλιμμένη ψυχὴ μὲ τὴν ἔλευση τοῦ Ἁγίου Πνεύματός Σου μέσα της. Ἄν κάποιος μᾶς κακοποιεῖ, κάνε, Κύριε, νὰ τὸν ἀγαποῦμε ἔστω καὶ μὲ κόπο, καὶ Σύ, βλέποντας τὸν κόπο μας, θὰ βοηθήσεις μὲ τὴν Χάρη Σου. Διότι ἄν ὑπάρχει λίγη χάρη, τότε ἡ ψυχὴ εἰρηνεύει καὶ αἰσθάνεται ἀγάπη γιὰ ὅλους. Ἄν ἡ χάρη εἶναι μεγαλύτερη, τότε στὴν ψυχὴ ἔρχεται χαρὰ καὶ φῶς μεγάλο. Καὶ ἄν εἶναι ἀκόμη μεγαλύτερη, τότε καὶ τὸ σῶμα αἰσθάνεται τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Δός μας, Κύριε, ταπείνωση, ἐγκράτεια, εἰλικρινὴς ἐξομολόγηση, αὐτομεμψία καὶ ὄχι κατάκριση, ὥστε νὰ προσευχόμαστε καθαρά. Διότι ὅποιος ἀγαπᾶ τοὺς ἐχθρούς, αὐτὸς γρήγορα θὰ γνωρίσει τὸν Κύριο μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.

Δῶσε, Κύριε, ὅσοι προσεύχονται σὲ Σένα νὰ γνωρίσουν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ὥστε νὰ σπλαγχνίζονται, συγχωροῦν, θεραπεύουν, νουθετοῦν καὶ χαροποιοῦν τοὺς γύρω τους. Ἀμήν.

Προσευχητικὲς νύξεις.

 

 

Προσευχή

τοῦ Ἁγ. Σιλουανοῦ περὶ ἀγάπης

Κύριε, ὅλοι οἱ λαοὶ εἶναι ἔργο τῶν χειρῶν Σου. Ἀπομάκρυνέ τους ἀπὸ τὴν ἔχθρα καὶ τὸ μῖσος καὶ δῶσε τους μετάνοια, γιὰ νὰ γνωρίσουν ὅλοι τὴν ἀγάπη Σου.

Κύριε, Ἐσὺ μᾶς ἔδωσες τὴν ἐντολὴ νὰ ἀγαποῦμε τοὺς ἐχθρούς, ἀλλ’ αὐτὸ ξεπερνᾶ τὴν ἁμαρτωλότητά μας, ἄν δὲν εἶναι μαζί μας ἡ χάρη Σου.

Κύριε, σκόρπισε τὴ χάρη Σου στὴ γῆ. Δῶσε σὲ ὅλους τοὺς λαούς τῆς γῆς νὰ γευθοῦν τὴν ἀγάπη Σου, νὰ μάθουν ὅτι Ἐσὺ μᾶς ἀγαπᾶς σὰν μητέρα καὶ ἀκόμη περισσότερο. Γιατὶ εἶναι δυνατὸν καὶ ἡ μητέρα νὰ ξεχάσει τὸ παιδί της, ἀλλά, Ἐσὺ ποτέ, γιατὶ ἀγαπᾶς ἄπειρα τὸ πλάσμα Σου καὶ ἡ ἀγάπη δὲν μπορεῖ νὰ λησμονήσει.

Ἐλεήμων Κύριε, σῶσε, μὲ τὸν πλοῦτο τοῦ ἐλέους Σου ὅλους τοὺς λαούς.

Ἀμήν.

Προσευχητικὲς νύξεις.

 

Προσευχή

ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸν Κύριο

τοῦ Ἁγ. Φιλαρέτου Μητροπολίτου Μόσχας

Κύριε, δὲν ξέρω τί νὰ ζητιανέψω ἀπὸ Ἐσένα. Μόνο Ἐσὺ γνωρίζεις τί μοῦ χρειάζεται.

Σὺ μὲ ἀγαπᾶς περισσότερο ἀπὸ ὅσο ἐγὼ ξέρω ν’ ἀγαπῶ τὸν ἑαυτό μου.

Σὺ βλέπεις τὶς ἀνάγκες ποὺ ἐγὼ δὲν βλέπω, κοίταξέ με καὶ πρᾶξαι κατὰ τὸ ἔλεός Σου.

Χτύπησε καὶ θεράπευσε, ρίξε με καὶ ἀνύψωσέ με.

Πάλλομαι καὶ σιωπῶ μπροστὰ στὴν ἅγια θέλησή Σου καὶ μπροστὰ στὶς κρίσεις Σου γιὰ μένα.

Προσφέρω τὸν ἑαυτό μου ὡς θυσία πρὸς Ἐσένα.

Δὲν ὑπάρχει μέσα μου ἄλλη ἐπιθυμία παρὰ μόνο νὰ ἐκπληρώσω τὸ θέλημά Σου.

Μάθε με νὰ προσεύχομαι. Ἔλα Ἐσὺ ὁ Ἴδιος μέσα μου νὰ προσεύχεσαι.

Ἀμήν.

Προσευχητικὲς νύξεις : Εὐχὴ διὰ τὴν προστασίαν τῶν δασῶν καὶ ἐπ' ἀπειλῇ πυρκαϊᾶς

 

 

Εὐχὴ διὰ τὴν προστασίαν τῶν δασῶν

(Μητροπολίτου Ἐδέσσης κ. Ἰωήλ)

 

    Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Σὺ εἶ ὁ δημιουργὸς τῆς κτίσεως πάσης. Ἐν σοί, Κύριε, "ἀγαλλιάσονται πάντα τὰ ξύλα τοῦ δρυμοῦ", καθὼς ἔγραψεν ὁ ψαλμωδός Σου. Σὺ εἶ ὑετὸς εὐλογίας · Σὺ ἐξανέτειλας ἐπὶ τὸν Παράδεισον, "πᾶν ξύλον ὡραῖον εἰς ὅρασιν καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν". Σὺ Κύριε κατέφευγες εἰς τὰ ὄρη καὶ τοὺς δρυμοὺς καὶ κήπους, διανυκτερεύων ἐν τῇ προσευχῇ.

    Πάντα ταῦτα κατὰ νοῦν ἔχοντες, ὁλοκαρδίως εὐχαριστοῦμεν Σοι τῷ δημιουργῷ τῶν ἁπάντων. Ἔτι δὲ ἱκετεύομέν Σε διὰ τὴν καταστροφὴν τῶν δασῶν, εἰς τὴν πατρίδα ἡμῶν καὶ εἰς ἅπαντα τὸν κόσμον. Σὺ διὰ παιδαγωγίαν ἐπέτρεψας τὴν κατάκαυσιν τῶν δασῶν καὶ κήπων καὶ οἰκιῶν καὶ φωλεῶν, ὀρνέων καὶ ζώων καὶ πτηνῶν, ἀγρῶν καὶ δένδρων.

    Ὅθεν ταπεινῶς παρακαλοῦμεν Σε · ἔπιδε ὡς φιλάνθρωπος εὐμενῶς ἐπὶ τοὺς πληγέντας δούλους Σου καὶ δὸς αὐτοῖς χαρὰν διάδοχον τῆς λύπης αὐτῶν. Προστάτευσον τὰ δάση τῆς Πατρίδος ἡμῶν ἐκ τῶν φυσικῶν αἰτιῶν, ἐκ τῆς δολιότητος καὶ κακουργίας τῶν πονηρῶν καὶ ἰδιοτελῶν ἀνθρώπων, πυρομανῶν καὶ ἀνισορρόπων. 

    Σὺ γὰρ εἶ τὸ δένδρον τῆς ζωῆς καὶ Σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, σὺν τῷ ἀνάρχῳ Σου Πατρί, καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ Σου Πνεύματι, εἰς αἰῶνας αἰώνων. Ἀμήν.  

 

Εὐχὴ ἐπ' ἀπειλῇ πυρκαϊᾶς

    Δέσποτα Θεέ, Πάτερ Παντοκράτορ, ὁ ποιῶν τοὺς λειτουργούς Σου πυρὸς φλόγα, ὁ ἐν τῷ ὄρει Σινᾷ ὀφθεὶς τῷ θεόπτη Μωυσῇ ἐν βάτῳ καιομένῃ καὶ μὴ καταφλεγομένῃ, ὁ ἐξαποστείλας πῦρ ἐξ οὐρανοῦ ἐπὶ τὴν θυσίαν Ἠλιοὺ τοῦ προφήτου ἐν Καρμηλίῳ ὄρει, ὁ ἐν Βαβυλῶνι εἰς δρόσον ματαβαλὼν τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς κὰι ἀλωβήτους  διαφυλάξας, ἐν αὐτῇ τοὺς τρεῖς Παῖδας, ὁ πυρὶ καὶ θείῳ τὴν ἀνομίαν Σοδόμων πατάξας. 

    Φρούρησον καὶ ὀχύρωσον τῇ παντοδυνάμῳ Σου χειρὶ τὴν Πατρίδα ἡμῶν καὶ πᾶσαν χώραν, ἀποδιώκων τὴν ὀργὴν τοῦ πυρός. Κατανίκησον τὰ αἴτια τῆς πυρίνης ἀπειλῆς, ἀμέλειαν, μένος ἐμπρηστικόν, κλιματικὰς συνθήκας καὶ ἄλλα τινά. 

    Σῶσον πάντα ἄνθρωπον, προστάτευσον τὴν χλωρίδα καὶ τὴν πανίδα, τὰ σὰ δημιουργήματα. Κατάσβεσον, Κύριε, πάσας τὰς πυρκαϊὰς καὶ τὰς ἀναζωπυρώσεις, διαφυλάττων τὴν κτίσιν ὡς πηγὴν ζωῆς, ὑγιείας καὶ ἀγαλλιάσεως, καθὼς ἐπλάσθη ἐκ τῶν ἁγίων χειρῶν Σου.

    Κατάστησον τὸ Πυροσβεστικὸν Σῶμα ἄξιον τῆς ἀποστολῆς αὐτοῦ, ταχέως προφθάνον εἰς πᾶσαν περίστασιν, πρὸς διάσωσιν τῶν κινδυνευόντων ἀδελφῶν ἡμῶν καὶ πρὸς προστασίαν τῶν πόλεων καὶ τῆς ὑπαίθρου ἐκ τῆς μανίας τοῦ πυρός. 

    Ὅπλισον τοὺς πυροσβέστας τῇ σῇ πανοπλίᾳ πρὸς ἐπιτυχῆ καταστολὴν πάσης ἑστίας πυρός. Ἔμπλησον αὐτοὺς συνέσεως καὶ θάρρους, δωρούμενος τούτοις τὸν ἄνωθεν φωτισμὸν καὶ κρατύνων  αὐτῶν τὸν βραχίονα. Ἐνδυνάμωσον καὶ ἐμψύχωσον πυροσβέστας, βοηθούς, ἐθελοντάς, θωρακίζων τοὺς ἰδίους ἀπὸ παντὸς κινδύνου. Ἐνίσχυσον πάντας τοὺς ἡρωϊκῶς καὶ θυσιαστικῶς ἀγωνιζομένους ὅπως διαφυλάξωσι τὴν ζωὴν καὶ τὰ ἀγαθὰ τῶν δούλων Σου. 

    Τὴν ἄνωθεν παρηγορίαν καὶ καρτερίαν δὸς εἰς τοὺς πληγέντας καὶ ἀναξιοπαθοῦντας, χαρίζων εἰς ἅπαντας τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας. 

    Εἰς πολλὰ πταίομεν ἅπαντες, μακρόθυμε Κύριε, ἀλλ' οὐ παυόμεθα αἰτοῦντες τὸ πλούσιον ἔλεος καὶ τοὺς οἰκτιρμούς Σου. Φύλαξον ἡμᾶς ἀτρώτους ἐκ τῶν πεπυρωμένων βελῶν τοῦ πονηροῦ καὶ ἀξίωσον ἡμᾶς φυγεῖν τῆς γεέννης τοῦ αἰωνίου πυρός.

    Ὅτι Σὺ εἶ ὁ Θεὸς ἡμῶν, Θεὸς τοῦ ἐλεεῖν καὶ σώζειν, καὶ Σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ τρισηλίῳ φωτὶ τῆς Θεότητος, εἰς τοὺς αἰώνας. Ἀμήν. 

Προσευχὴ γιὰ τὰ παιδιὰ ποὺ δίνουν Ἐξετάσεις

 

 

 ΠΡΟΣΕΥΧΗ

 Γιὰ τὰ  παιδιὰ  ποὺ δίνουν  ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ.

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ φωτίζων πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, Σύ, ὅς ἐν τῇ νεανικῇ ἡλικίᾳ προέκοπτες σοφίᾳ, ἡλικίᾳ καὶ χάριτι, Σύ, ὁ τὸ Πανάγιόν Σου Πνεῦμα καταπέμψας ἐπὶ τοὺς σοὺς μαθητὰς καὶ ἀναδείξας αὐτοὺς σοφοὺς καὶ διδασκάλους καὶ θεοκήρυκας ἀποστόλους τῇ οἰκουμένῃ, Αὐτὸς, ὁ Φιλάνθρωπος Κύριος, ἡ πηγὴ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως, εὐλόγησον τοὺς δούλους Σου, τοὺς μαθητὰς καὶ τὰς μαθητρίας, τοὺς προσερχομένους εἰς τὰς ἐξετάσεις. 

Ἐνίσχυσον, φώτισον, προστάτευσον αὐτοὺς ἀπὸ παντὸς κακοῦ καὶ πειρασμοῦ. Χάρισαι αὐτοῖς ὑγείαν, ὑπομονὴν καὶ ἐπιμονήν, προθυμίαν σπουδῆς καὶ δύναμιν πρὸς μελέτην τῶν μαθημάτων.

Ἐλθέ, Φιλάνθρωπε Κύριε, καὶ βοήθησον αὐτοὺς κατὰ τὰς ὥρας τῶν ἐξετάσεων. Σὺ γὰρ εἶ ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή, ὁ γινώσκων τὰ καλὰ καὶ συμφέροντα ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν, καὶ ὁ Δοτὴρ παντὸς ἀγαθοῦ, καὶ Σοὶ τὴν δέησιν ταύτην προσάγομεν καὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ΑΜΗΝ.