ΕΥΧΗ
(1η) κατανυκτικὴ εἰς τὴν παναγίαν ΤΡΙΑΔΑ
τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.
Ὑπεράγαθε, τρίφωτε Θεέ,
Ἐσὺ ποὺ δημιούργησες τὰ σύμπαντα, ἐνῶ
δὲν προϋπῆρχε τίποτα, καὶ μὲ εὐταξία καὶ συμμετρία τὰ διακόσμησες,
Ἐσὺ ποὺ μᾶς καταύγασες μὲ τὸν ἥλιο καὶ
μᾶς διέπλασες κατ’ εἰκόνα δικιά σου καὶ ὁμοίωση,
λάμπρυνε, σὲ παρακαλοῦμε, τοὺς ὀφθαλμούς
μας, καθάρισε τὶς ἀκοές μας, δῶσε ἀνάρρωση στὶς ὑπόλοιπες αἰσθήσεις μας.
Διασκόρπισε κάθε καταχνιὰ ἀμάθειας,
φώτισε τὸν νοῦ μας μὲ τὰ δικά σου νεύματα, ὁδήγησέ μας μὲ τὶς λαμπρές σου θεῖες
ἐμπνεύσεις, ὥστε νὰ διακρίνουμε τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὸ ψεῦδος, νὰ ἀποδεχόμαστε τὰ ἀγαθὰ
καὶ νὰ ἀποφεύγουμε τὰ φαῦλα, νὰ ἀποδοκιμάζουμε τὰ ἐπιβλαβῆ καὶ νὰ ἐπιλέγουμε τὰ
ἐπωφελῆ.
Διότι χωρὶς τὴν δικιά σου φωταγωγία, θὰ
ἀπατούμαστε καὶ θὰ κάνουμε μυριάδες λάθη, ἀφοῦ, σὲ ὅλα θὰ εἴμαστε σὰν τοὺς
τυφλούς, ποὺ δὲν θὰ μποροῦμε νὰ διακρίνουμε οὔτε ποιοί στοχασμοὶ εἶναι ἀληθινοί,
οὔτε ποιές πράξεις εἶναι καλές, οὔτε ἀπὸ τὶς ἐπιλογές μας ποιές εἶναι λυσιτελεῖς
καὶ ἀποτελεσματικές.
Σοῦ τά ζητᾶμε αὐτά γιὰ νὰ ἀξιωθοῦμε τῆς
θείας Σου Χάριτος, ὥστε νὰ ἀνυμνοῦμε, ἀκαταπαύστως, Σὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸ
καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, τὸν Ἕνα Θεό μας, τοῦ Ὁποίου ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμη ἄς εἶναι
εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
