&
Κονίτσης κ.κ. ΑΛΕΞΙΟΥ,
κατὰ
τὴν κοπὴ Βασιλόπιττας στὸ 583 Τάγματος Πεζικοῦ Κονίτσης.
Ἐμεῖς κατὰ τὸ ἀνθρώπινον, εὐχόμεθα,
παρακαλοῦμε, γιατὶ ἀνέτειλε ἡ πρώτη ἡμέρα αὐτοῦ τοῦ χρόνου. Εἶναι κάτι ἀνάλογο,
θὰ ἔλεγε κανείς, ὅταν μὲσα στὴν νύχτα ἀναμένουμε τὸ ξημέρωμα. Ἐγὼ βέβαια ἔχω ἐγκατασταθεῖ
στὸ Ἐπισκοπεῖο, ποὺ εἶναι πολὺ κοντὰ ἀπὸ ἐδῶ καὶ τρόπον τινὰ ἔχουμε μιὰ λογικὴ ἐπικοινωνία.
Σᾶς ἀκούω κάθε πρωὶ, κατὰ τὴν ἔπαρση τῆς σημαίας σας, ποὺ ἑτοιμάζομαι καὶ ἐγὼ γιὰ
τὸ γραφεῖο μου, ἀλλὰ καὶ κάθε ἀπόγευμα ἡ σκέψη μου στρέφεται ἐδῶ, ἀφοῦ
βγαίνοντας ἀπὸ τὴν κεντρικὴ εἴσοδο βλέπω τὸ Τάγμα. Σᾶς παρακολουθῶ, δηλαδή, μὲ
τὴν καλὴ ἔννοια τοῦ ὄρου, ἀκόμα καὶ ὅταν ἔχετε γενικὴ ἄσκηση καὶ ὅταν εἶστε ὅλοι
συγκεντρωμένοι.
Θέλω νὰ εὐχηθῶ ἀπὸ τὴν καρδιά μου ὁ
χρόνος αὐτὸς νὰ ἔχει, ὅσο τὸ δυνατόν, λιγότερα αἰφνίδια καὶ ἔκτακτα γεγονότα καὶ
κυρίως νὰ περάσει μὲ προσήλωση στὸν Χριστό, πρωτίστως, γιατὶ ἡ Θρησκεία,
ξέρετε, εἶναι ἕνας ἔρωτας. Οἱ ἐπιστήμονες οἱ εἰδικοί, δὲν τὸ λέμε ἐμεῖς οἱ
Θεολόγοι, δὲν τὸ λέω ἐγὼ ὁ Ἐπίσκοπος, καὶ ἡ δική σας ἐμπειρία μπορεῖ νὰ τὸ ὁμολογήσει
αὐτό, οἱ ἐπιστήμονες, οἱ ψυχολόγοι μᾶς λένε ὅτι δύο πράγματα μποροῦν ν’ ἀλλάξουν
πολὺ βαθειὰ τὸν ἄνθρωπο. Τὸ ἕνα, τὸ ὁποῖο, λίγο - πολύ, τὸ ἔχουν ὅλοι σχεδὸν οἱ
ἄνθρωποι. Εἴδατε, ὅταν κάποιος, ἄνδρας – γυναῖκα, εἶναι ἐρωτευμένος, τὸ κέντρο τῆς προσοχῆς του
εἶναι τὸ πρόσωπο τὸ ὁποῖο τὸν ἀπασχολεῖ. Ἔ, κάτι ἀντίστοιχο, ἀλλὰ πολὺ βαθύτερο
καὶ οὐσιαστικότερο, συμβαίνει μὲ τὴν σχέση μας μὲ τὸ ὄντως πρόσωπο ποὺ εἶναι ὁ
Χριστός. Ἄς εἶναι, λοιπόν, ἐκεῖ στραμμένη ἡ προσοχή μας. Ταυτόχρονα ἡ οὐσία τῆς
ζωῆς εἶναι οἱ σχέσεις ποὺ ἀναπτύσουμε. Ὅταν στὺψεις ὁλόκληρη τὴ ζωὴ καὶ βγάλεις
ὅλα τὰ περιττά, εἶναι ἡ σχέση ποὺ ζεῖς ἐσὺ ἐδῶ μὲ τὸν συνάδελφό σου, μὲ τὸν ἄλλο,
τὸν Διοικητή, τοὺς ἀξιωματικούς, στὴν κοινωνία, ἔξω στὴν Κόνιτσα, μὲ τὸν κ.
Δήμαρχο, μὲ τοὺς κατοίκους, στὸ σπίτι μέσα, ὁ ἄνδρας μὲ τὴν γυναίκα, ἡ γυναίκα
μὲ τὸν ἄνδρα της, οἱ γονεῖς, τὰ παιδιά. Ὅσο πιὸ οὐσιαστικὲς εἶναι αὐτὲς οἱ
σχέσεις τόσο πιὸ θεραπευμένη εἶναι ἡ ζωή μας. Καὶ τότε ἡ ζωή, εἶναι αὐτὸ ποὺ
λέει ὁ κόσμος, χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνει, εὐτυχισμένη. Ὅπως τὸ ἐννοεῖ ὁ κόσμος εὐτυχία
δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος αἰσθάνεται γεμᾶτος, εἶναι πλήρης καὶ μπορεῖ νὰ
λειτουργεῖ μὲ ὑγιὴ καὶ σωστὸ τρόπο. Ἔ, αὐτὸ εὔχομαι νὰ γίνεται μέσα ἐδῶ στὴ
Μονάδα, καὶ μεταξύ σας, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν κ. Διοικητὴ καὶ τοὺς ἀνωτέρους σας καὶ
μὲ ὁλόκληρη τὴν κοινωνία. Καὶ νὰ εἶστε βέβαιοι ὅτι τότε τὰ πράγματα δὲν εἶναι ἀφηρημένα
ὡς καλὴ χρονιά, ἀλλὰ ἡ χρονιὰ εἶναι ὄντως καλή, γιατὶ αὐτὴ ἡ χρονιὰ ἡ ὁποία
προσφέρεται ἀπὸ τὸ Θεὸ ὡς δωρεὰ στὸν καθένα μας, εἶναι χρονιὰ ποὺ μᾶς κάνει νὰ
μὴν περνᾶ ὁ καιρὸς ἔτσι, ἀλλὰ τὸν ἐκμεταλλευόμαστε σὲ κάθε διάστασή του καὶ μὲ ὅλη
τὴ σημασία τῆς λέξεως. Λέω νὰ τὸν ἐκμεταλλευόμαστε, γιατὶ συντομεύει ἡ ζωή. Ἐδῶ,
οἱ μεγαλύτεροι, δὲν θὰ πρέπει νὰ χαιρόμαστε, ἄν σκεφτόμασταν ἀνθρώπινα, διότι πᾶμε
πρὸς τὸ βιολογικὸ τέλος ἕνα χρόνο πιὸ σύντομα. Ἀλλὰ δὲν εἴμαστε ἀπαισιόδοξοι,
διότι ἀκριβῶς ξέρουμε ὅτι ὁ χρόνος εἶναι πολύτιμος καὶ ἐμεῖς ἔχουμε νὰ κάνουμε
πολλὰ πράγματα καὶ αὐτὰ ὅλα πρέπει νὰ τὰ προλάβουμε. Πολλὰ καὶ καλά.
Ἐσεῖς, δέ, ποὺ ἔχετε τὴν εὐλογία νὰ ἔχετε
τὴν ζωή μπροστά σας, καθὼς εἶστε νέοι, αὐτὸ τὸ δῶρο μπορεῖτε νὰ τὸ ἐκμεταλλευτεῖτε
ἀκόμα περισσότερο. Εὔχομαι νὰ τελειώσετε τὰ καθήκοντά σας ἐδῶ, καὶ σύντομα νὰ ἐπιστρέψετε
στὶς ἐργασίες σας, στὶς οἰκογένειές σας, ἔχοντας, ὅμως, πάρει κάτι ἀπὸ ἐδῶ.
Χθὲς τὸ βράδυ, μοῦ ἔστειλαν οἱ πατριῶτες
μου ἕνα βιβλίο, ποὺ ἔγραψε ὁ (νῦν) Ἅγιος Μάνης (Χρυσόστομος) καὶ ἔγραφε γιὰ τὸν
Μητροπολίτη (κυρὸ Μάνης) Σωτήριο, ποὺ τὸν ἔχω ζήσει ἀπὸ κοντά. Μεταξὺ τῶν ἄλλων
γράφει, ὅτι ἦλθε ἐδῶ καὶ ὑπηρέτησε στὸ Τάγμα Κονίτσης. Τὸ ὑπογράμμισα ἐγώ, καὶ
εἶπα μέσα μου ὅτι μέχρις ἐδῶ εἶχε φθάσει, ἕνας ἄνθρωπος ποὺ στὴ δική μου,
προσωπικὴ πορεία καὶ ζωή, ἔχει μέχρι σήμερα ἀφήσει τὴν παρουσία καὶ τὸ στίγμα
του. Ἔχει φύγει τόσα χρόνια ἀπὸ τὴ ζωή, ἀλλὰ ἡ φωτογραφία του εἶναι πάντα στὸ
γραφεῖο μου. Δὲν ἔχει ἀλλὰξει ἀπολύτως τίποτα.
Σᾶς εὔχομαι καλὴ χρονιὰ καὶ εὐλογημένη.
