"Σεβασμιώτατε, οἱ Μανιάτες γνωρίζουμε καλά πῶς νὰ φυλᾶμε Θερμοπῦλες".

 

Χαιρετισμὸς τοῦ Μανιάτου κ. Γεωργίου Δημακόγιαννη,

ἐκπροσώπου τοῦ Δήμου Μάνης,

κατὰ τὴν Ἐνθρόνιση τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς & Κονίτσης 

κ.κ. ΑΛΕΞΙΟΥ, στὴν Κόνιτσα.

(Ἱερὸς Προσκυνηματικὸς Ναὸς τοῦ Ἁγ. Κοσμᾶ τοῦ Αἱτωλοῦ στὶς 22.11.2025)

                Ἅγιοι Πατέρες, κυρίες καὶ κύριοι.

Ἤλθαμε πολλὰ χιλιόμετρα μακρυά, ἀπὸ τὴν γενέτειρα τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης, γιὰ νὰ συμπροσευχηθοῦμε καὶ νὰ χαροῦμε μαζί μὲ τὴν γωνιὰ αὐτὴ τῆς Ἑλλάδος. Ὁ Ἀλέξιος ἔρχεται σήμερα κοντά σας σὲ μιὰ σκυταλοδρομία τιμῆς καὶ εὐθύνης στὴν ὁποία ἀναφέρθησαν οἱ προλαλήσαντες, καὶ ἀφορᾶ καὶ τὸν Σεβαστιανὸ καὶ τὸν Ἀνδρέα καὶ τὸν Ἅγιο Παΐσιο, ποὺ εἶναι φάροι γιὰ ὅλον τὸν Ἑλληνισμό, ὄχι μόνον γι’ αὐτὴν τὴν γωνιὰ τῆς Πατρίδας μας.

                Ἤλθαμε κοντά σας, λοιπόν, ἀπὸ τὴν γενέτειρά του, ἐμεῖς ποὺ μεγαλώσαμε μαζί του, νὰ σᾶς διαβεβαιώσουμε ὅτι ἔχει παιδιόθεν ὅλο τὸ ἠθικὸ καὶ πνευματικὸ ὁπλοστάσιο γιὰ νὰ φυλάξει καὶ νὰ λαμπρύνει τὸν τόπο σας. Οἱ Μανιάτες γνωρίζουμε καλά πῶς νὰ φυλᾶμε Θερμοπῦλες. Γιατὶ τὸ πῶς μεγαλώσαμε, μᾶς μαθαίνει ἐξ  ἁπαλῶν ὀνύχων νὰ μὴν δειλιάζουμε νὰ μὴν λιποψυχᾶμε, νὰ μὴν ὑποχωροῦμε. Ἀλλὰ ἀκόμη καὶ ὅταν ἀνθρώπινα ὁ Ἀλέξιος, ὁ νέος Μητροπολίτης σας, λυγίσει κάπου νὰ μὴν ξεχνᾶ ὅτι κοντά του ἐκτὸς ἀπὸ τὶς εὐχὲς τῶν ἀειμνήστων βιοπαλαιστῶν γονέων του, τὴν ἀγάπη τῶν ὅπου γῆς οἰκούντων Μανιατῶν, ἔχει καὶ τὰ  βιώματα  ποὺ ἔχουν κατακτήσει διαχρονικὰ μὲ τὸ αἷμα τους οἱ Μανιάτες πρόγονοί μας ἐδῶ, στὴν δική σας γῆ.

 Ὁ δικός σας πολέμαρχος Κροκόδειλος Κλαδᾶς, ποὺ μὲ τοὺς Μανιᾶτες ἔκανε τὴν πρώτη Ἐπανάσταση μετὰ τὴν πτώση τῆς Βασιλεύουσας. Ὁ Κυριακούλης Μαυρομιχάλης, ποὺ μὲ 600 Μανιᾶτες ἔφθασε ἐδῶ, γιὰ ν’ ἀνοίξει διάδρομο καὶ νὰ ἀπεγκλωβιστοῦν οἱ Σουλιῶτες τὸ 1822 καὶ σκοτώθηκε ἐδῶ, μαζί τους. Οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ στρατιῶτες τοῦ περίφημου 8^ου Συντάγματος τῶν Μανιατῶν καὶ Λακώνων, ποὺ γύρω ἀπὸ τὰ Γιάννενα καὶ τὴν εὑρύτερη περιοχή, στὸ Μπιζάνι, στὴν Μανωλιάσσα, ἔχυσαν ποταμοὺς αἵματος τὸ 1912-13. Οἱ συγχωριανοί μας Λεοντακιανάκος καὶ Στεφανάκος ποὺ στὸν Αὐτονομιακὸ Ἀγῶνα τῆς Βορείου Ἠπείρου τὸ 1914 ἔφθασαν στὸ Βεράτι καὶ σκοτώθηκαν ἐκεῖ μαζί μὲ τὰ σώματά τους. Τέλος στὴν ἱστορικὴ σκυταλοδρομία δὲν μποροῦμε παρὰ νὰ ἀναφέρουμε τὸν Μανιάτη Συνταγματάρχη Κων/νο Δαβάκη στὴν Πίνδο, τὸν Μανιάτη Ταγματάρχη Σταμάτη Στεφανάκο στὸ Καλπάκι, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀγνοημένος - καὶ σαφῶς, Σεβασμιώτατε, θὰ τὰ ποῦμε κάποια ἄλλη στιγμή - οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τοῦ πεδίου γονάτισαν τὸν Ἰταλὸ εἰσβολέα καὶ δὲν μπόρεσε νὰ πιεῖ καφέ, ὄπως ὑπολόγιζε, τὴν πρώτη βραδιὰ στὰ Γιάννενα, τὴν δεύτερη στὸ Μεσολόγγι καὶ τὴν τρίτη στὴν Ἀθήνα.

                Οἱ Μανιᾶτες ἔχουμε βαρειὰ ἱστορικὴ ταυτότητα, ποὺ συνδέεται μὲ τὴν Ἤπειρο, μὲ τὴν γῆ αὐτή. Οἱ ἱερὲς σκιές, λοιπόν, τῶν Μανιατῶν προγόνων μας, μαζὶ μὲ τοὺς «στέρεους» Ἕλληνες, ὄπως ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος πατέρας μου, ὁ ἀγράμματος, ὁ ὁποῖος ὑπηρετοῦσε σ’ αὐτὰ ἐδῶ τὰ χώματα τὴν στρατιωτική του θητεία, μὲ τοὺς «στέρεους» Ἕλληνες τῆς Ἠπείρου, ἔτσι ἔλεγε, ἐλεύθερης καὶ ἁλύτρωτης Ἠπείρου, εἶναι σήμερα ἐδῶ καὶ ἄν εἶχαν φωνὴ θὰ ἔλεγαν στὸ νέο Μητροπολίτη, ἐκεῖνο ποὺ εἶπαν σ’ αὐτοὺς ποὺ μνημόνευσα, τοὺς ἥρωες, ὅταν ἔφευγαν ἀπ΄ αὐτὴν τὴν γωνιὰ τῆς Ἑλλάδος, τὴν πατρώα γῆ μας γιὰ τὸ «μέτωπο», Σεβασμιώτατε κ.κ. Ἀλέξιε : «- Ἄν δὲν τοὺς ἐνικήσετε, πίσω νὰ μὴν γυρίσετε». Καὶ «πέστου νὰ κάθετε ἐκεῖ δά, καὶ νὰ φυλᾶ τὸ σύνορο». Αὐτὸ σᾶς εὔχομαι καὶ ἐγῶ. ΑΞΙΟΣ !

                Τὴν δέ πολεμικὴ σημαία τῆς Μάνης, τὴν ὁποία κρατῶ, σᾶς τὴν προσφέρουμε νὰ κοσμίσει μαζὶ μὲ τὰ Ἐθνικὰ καὶ Θρησκευτικὰ σύμβολα τὴ Μητρόπολη, Σεβασμιώτατε, στὸ γραφεῖο σας ἐδῶ, καὶ νὰ ὑπομνήσκει αὐτὴν τὴν καταγωγή. Εὐχαριστῶ.