Mε εκκλησιαστική λαμπρότητα και κατάνυξη τελέστηκε στην Κόνιτσα και στον προσκυνηματικό ναό του Αγίου Κοσμά, την Κυριακή 29 Μαρτίου, το ετήσιο μνημόσυνο του μακαριστού Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως , Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρού Ανδρέα Τρεμπέλα.
Το μνημόσυνο τελέστηκε από τον διάδοχό του, Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως κύριο Αλέξιο, με την συμμετοχή πλειάδος ιερέων της Μητροπόλεως. Το παρόν έδωσαν πολλοί κάτοικοι της Κόνιτσας αλλά και μεγάλη αντιπροσωπεία μελών της Σ.Φ.Ε.Β.Α. (Συντονιστικής Φοιτητικής Ενώσεως Βορειοηπειρωτικού Αγώνος) και του ΠΑ.ΣΥ.Β.Α. (Πανελληνίου Συνδέσμου Βορειοηπειρωτικού Αγώνος) από όλη την Ελλάδα, καθώς ο εκλιπών υπήρξε, ως την τελευτή του, Πρόεδρος του ΠΑΣΥΒΑ, εις διαδοχήν του μακαριστού ιδρυτού του, Σεβαστιανού, αλλά και άτυπος αρχηγός της ΣΦΕΒΑ.
Αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία, σε μία λιτή τελετή στο Δημαρχείο της πόλεως, εκφωνήθηκε ομιλία από τον π. Απόστολο Νάκο, κληρικό της Μητροπόλεως Κονίτσης, ενώ αναγνώστηκε και η Διαθήκη του Μητροπολίτη Ανδρέα από τον νυν Μητροπολίτη κ. Αλέξιο.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε πέρα από την έκφραση ευχαριστίας στους κληρικούς και λαϊκούς που συνετέλεσαν στην πνευματική του πορεία και συνεργάστηκαν μαζί του, η βαθειά ευγνωμοσύνη του στον πνευματικό του πατέρα και γέροντα, Σεβαστιανό, από τα τίμια χέρια του οποίου έλαβε τους βαθμούς της ιερωσύνης, χαρακτηρίζοντας την πολυετή μαθητεία παρά τους πόδας του, στην Κόνιτσα, ως την συγκλονιστικότερη εμπειρία της ζωής του. Μοναδικός οδηγός του στην άσκηση της εκκλησιαστικής του διακονίας υπήρξε το "λάθε βιώσας" στο οποίο γίνανε μάρτυρες όλοι όσοι τον συναναστράφηκαν, αλλά και τα μέλη του ΠΑΣΥΒΑ και της ΣΦΕΒΑ, τα οποία πολλάκις διαπιστώσαμε ότι απέφευγε μετά περισσής επιμελείας την προσωπική του προβολή. Είναι παγκοίνως γνωστό ότι ουδέποτε επεδίωξε την ανάρρηση του στον βαθμό της αρχιερωσύνης, ευρισκόμενος μάλιστα μακριά από την Αθήνα και το συνοδικό μέγαρο την ημέρα της εκλογής του εις Επίσκοπον!
Η ήδη γνωστή αφιλοχρηματία και ελεημοσύνη του καταδείχθηκε από την παντελή έλλειψη περιουσιακών στοιχείων στο όνομά του, καθώς το μοναδικό του πρόσοδο, ο μηνιαίος μισθός, διατίθετο εξ ολοκλήρου στα φιλανθρωπικά έργα της Μητροπόλεως αλλά και στήν ενίσχυση της έκδοσης της εφημερίδας του ΠΑΣΥΒΑ, το "ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΝ ΒΗΜΑ".
Με ιδιαίτερη συγκίνηση τα μέλη του ΠΑΣΥΒΑ και της ΣΦΕΒΑ, ακούσαμε στην κατακλείδα της Διαθήκης, την αναφορά του στους συλλόγους που υπηρέτησε με μεγάλη θέρμη, αναλαμβάνοντας το βάρος της συνέχισης του αγώνα του Σεβαστιανού, για την προάσπιση των εθνικών δικαίων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αδελφών μας της Βορείου Ηπείρου. Σε αυτήν δηλώνει με ήσυχη την συνείδησή του πως προσέφερε ό,τι ήταν δυνατόν στους εμπερίστατους αδελφούς Βορειοηπειρώτες, τους οποίους αγάπησε υπερβαλλόντως και αγωνίστηκε με λόγο και έργο σε όλη την διάρκεια της Αρχιερατείας του. Δηλώνει τέλος ρητά ότι θα προσεύχεται και θα παρακαλεί τον Κύριο ιδιαιτέρως, για να μην βραδύνει να τους χαρίσει την εθνική τους αποκατάσταση. Η αγωνιστική του παρουσία με Ομιλίες, Εκδηλώσεις, Δελτία Τύπου και Διαμαρτυρίες σε κάθε ανάγκη και δυσκολία τους, αποτελούσε ένα αποκούμπι ελπίδας και στήριγμα στις δυσκολίες τους.
Βρέθηκε με παρρησία δίπλα στους αγωνιστές ηγέτες της ΟΜΟΝΟΙΑΣ της δίκης των 5 των Τιράνων το 1994, στις οικογένειες των εθνομαρτύρων Αριστοτέλη Γκούμα (Χιμάρα 2010) και Κωνσταντίνου Κατσίφα, (Βουλιαράτες 2018) καθώς και στον εκλεγμένο δήμαρχο Χιμάρας Φρέντυ Μπελέρη και στην δικαστική του περιπέτεια.
Παράλληλα η αγάπη του και το ενδιαφέρον για τους συλλόγους της ΣΦΕΒΑ και του ΠΑΣΥΒΑ μας γέμιζε με κουράγιο και αισιοδοξία για την συνέχεια του αγώνα, καθώς η Κόνιτσα παρέμενε μετερίζι εθνικού αναβαπτισμού και αγωνιστικού φρονήματος στις εσχατιές της πατρίδας μας, αλλά και ένας απαραίτητος σταθμός κατά τις αποστολές μας στην Βόρειο Ήπειρο. Η διατήρηση των εκδηλώσεων εις μνήμην του αγώνα της Αυτονομίας στο Δελβινάκι (οι μοναδικές εκτός Αθηνών) συνετέλεσαν στην διάσωση της ιστορικής μνήμης ενώ τα κατασκηνωτικά σεμινάρια στελεχών της ΣΦΕΒΑ και του ΠΑΣΥΒΑ στην ιστορική Ιερά Μονή Ταξιαρχών Γκούρας (όπου και επέλεξε να ταφεί) αποτελούσαν μοναδική εμπειρία πνευματικού συμπνευματισμού και εθνικής ανάτασης για όλους τους συμμετέχοντες.
Σημαδιακή μάλιστα πιστεύουμε ότι ήταν καί ἡ τελευταία δημόσια παρουσία του, στην Θεσσαλονίκη στις 8 Δεκεμβρίου 2024 για το 30/ετές Μνημόσυνο τοῦ Σεβαστιανοῦ στόν Ι.Ναό του Αγίου Δημητρίου και η αντίστοιχη ομιλία του το απόγευμα της ίδιας ημέρας σε εκδήλωση στην Πυλαία. Ο π. Ανδρέας, όπως του άρεσε να τον αποκαλούν, παρά τα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν και με την μέση του και με την φωνή του, ήταν ευδιάθετος και ομίλησε με αστείρευτο ενθουσιασμό και δυναμισμό ξεσηκώνοντας τους ακροατές και παρακινώντας τους συχνά να ψάλλουν και να τραγουδήσουν μαζί του. Θα έλεγε κανείς ότι η τελευταία αυτή δημόσια παρουσία του απετέλεσε το κύκνειο άσμα του, το οποίο έγινε όπως, ίσως, ήθελε και ποθούσε ο ίδιος. Τιμώντας, δηλαδή, την μνήμη του μεγάλου πνευματικού του πατέρα στον θρόνο του οποίου ανέβηκε και ο ίδιος χωρίς να το επιθυμεί, αλλά και προβάλλοντας το εθνικό θέμα της Βορείου Ηπείρου, στο οποίο αφιέρωσε μεγάλο μέρος της αρχιερατικής του δράσης.
Τα μέλη του ΠΑΣΥΒΑ και της ΣΦΕΒΑ υικώς ευχόμαστε και προσευχόμαστε στον Άγιο Θεό να αναπαύσει μετά δικαίων και Αγίων τον μακαριστό π. ΑΝΔΡΕΑ. Στον εκλιπόντα πρόεδρο του ΠΑΣΥΒΑ και αρχηγό της ΣΦΕΒΑ, τα περιλειπόμενα μέλη της, υποσχόμαστε να συνεχίσουμε τον αγώνα, στον δρόμο που χάραξε και ο ιδρυτής μας ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ, αλλά και ο άξιος διάδοχός του, στο πλευρό κάθε αγωνιζόμενου Βορειοηπειρώτη, μέχρι να σημάνει ο καιρός της εθνικής τους αποκατάστασης!
Ανδρέου
του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης,
υπερτίμου και εξάρχου πάσης Βορείου Ηπείρου,
είη η μνήμη Αγήρως και Αιωνία!
Ἀπὸ τὴν ἱστοσελίδα τῆς Σ.Φ.Ε.Β.Α.
